Një vendim i marrë nga një gjykatë në Mynih mund të ketë pasoja përtej Gjermanisë, pasi kompania Suno AI, e cila përdor inteligjencën artificiale për krijimin e muzikës, është dënuar për shkelje të të drejtave të autorit.
Të lidhura
None found
Gjykata ka urdhëruar kompaninë të bëjë të ditura të ardhurat e siguruara dhe të paguajë dëmshpërblime për autorët, krijimet e të cilëve janë përdorur pa autorizim. Në themel të padisë qëndron akuza se Suno AI ka trajnuar modelet e saj me një sasi të madhe muzikash të mbrojtura nga e drejta e autorit.
Procedura gjyqësore u iniciua nga GEMA, organizata gjermane përgjegjëse për administrimin e të drejtave të autorit, e cila ka një rol të ngjashëm me SIAE-n në Itali. Tobias Holzmueller, presidenti i GEMA-s, e përshkroi vendimin si një “verdict me rëndësi globale” dhe nënvizoi se ai mund të ndikojë në rregullat e ardhshme për trajnimin e modeleve të inteligjencës artificiale.
Holzmueller sqaroi se GEMA nuk kërkon që Suno AI të mbyllet. Sipas tij, objektivi është vendosja e një baze që do t’u mundësojë palëve të negociojnë në kushte të barabarta, gjë që deri tani nuk ka ndodhur. Debati kryesor lidhet me mënyrën e kompensimit të autorëve kur veprat e tyre përdoren për zhvillimin e sistemeve të inteligjencës artificiale.
Në argumentet e paraqitura para gjykatës, GEMA tha se Suno AI gjeneron këngë bazuar në kërkesat e përdoruesve për një zhanër, stil apo atmosferë të caktuar. Për këtë proces, sipas organizatës, kompania është mbështetur te hite të njohura ndërkombëtare, mes tyre “Mambo No. 5” e Lou Bega, “Daddy Cool” e Boney M. dhe “Forever Young” e Alphaville. Padia pretendon se këngët e krijuara nga inteligjenca artificiale kanë ngjashmëri të mëdha me veprat origjinale.
GEMA ka fituar edhe më parë një përballje ligjore me një kompani të inteligjencës artificiale. Vitin e kaluar, në Mynih, ajo fitoi çështjen kundër OpenAI, të cilën e akuzoi për riprodhim të paligjshëm të teksteve të këngëve. OpenAI e ka apeluar vendimin, ndërsa procesi vazhdon të jetë në shqyrtim.
Martin Senftleben, ekspert i pronësisë intelektuale në Universitetin e Amsterdamit, deklaroi për Deutsche Welle se rëndësia e kësaj çështjeje lidhet edhe me faktin që paditëse është një organizatë kolektive dhe jo një kompani private. Sipas tij, kjo e forcon dhe e zgjeron veprimin ligjor, pasi përfshin në mbrojtje jo vetëm artistët e njohur, por edhe krijuesit më pak të famshëm.
