Kryetarja e Kuvendit të Kosovës dhe ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, ka deklaruar se vendimi për të mos e thirrur menjëherë seancën plenare për deklaratën mbi aktgjykimin ndaj ish-krerëve të UÇK-së është shoqëruar me kritika.
Të lidhura
None found
Duke folur në emisionin “Debat Plus”, ajo shpjegoi se në atë periudhë si Kuvendi, ashtu edhe Qeveria, ishin kontestuar në Gjykatën Kushtetuese. Për këtë arsye, sipas saj, ishte e nevojshme të pritej derisa situata të qetësohej.
Haxhiu tha se për tri-katër ditë kishte pasur diskutime mes përfaqësuesve të grupeve parlamentare. Ajo bëri të ditur se seanca u zhvillua sot, por filloi me më shumë se një orë vonesë, pasi deputetëve iu desh kohë të dakordoheshin për një draft të përbashkët. Sipas saj, dokumenti nuk pati asnjë votë kundër në Kuvendin e Kosovës.
Ajo e cilësoi miratimin e deklaratës si të rëndësishëm, pasi Kuvendi shprehu qëndrimin e tij dhe parashtroi disa kërkesa drejtuar institucioneve të Kosovës, të cilat, siç tha Haxhiu, po punojnë prej disa vitesh për këto çështje.
Haxhiu theksoi se më parë Kuvendi i Kosovës nuk kishte miratuar rezoluta apo deklarata që lidheshin me luftën dhe Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, përfshirë mbrojtjen e luftës dhe të popullit përmes UÇK-së. Ajo shtoi se janë miratuar disa rezoluta dhe deklarata.
Kryetarja e Kuvendit foli edhe për qëndrimin mbështetës të Shqipërisë pas vendimit të Dhomave të Specializuara të Kosovës. Ajo tha se kishte qenë në komunikim me kryetarin e Kuvendit të Shqipërisë, Niko Peleshi, të cilin e kishte falënderuar personalisht për solidaritetin dhe përkrahjen ndaj Kosovës dhe familjarëve të personave që mbahen në Hagë e që, sipas saj, janë dënuar padrejtësisht.
Duke iu përgjigjur kritikave për vonesën, Haxhiu sqaroi se seanca plenare mund të thirret nga 40 deputetë përmes procedurës së seancës së jashtëzakonshme. Ajo tha se dy ditë pas vendimit, si Kuvendi, ashtu edhe Qeveria, ishin bërë objekt kontestimi.
Sipas Haxhiut, në atë kohë nuk kishte pasur kërkesa për thirrjen e seancës, ndërsa klima politike ishte rënduar nga gjuha kërcënuese ndaj deputetëve dhe ministrave. Për këtë arsye, ajo vlerësoi se ishte më e arsyeshme të uleshin tensionet, duke nënvizuar se kërcënimet, gjuha e urrejtjes dhe dhuna nuk i nevojiten vendit.
