Një “Super El Niño” mund të formohet në vitet që vijnë dhe të renditet mes episodeve më të forta të dekadave të fundit, paralajmërojnë shkencëtarët, duke shtuar se kjo do të rriste ndjeshëm rrezikun për valë të skajshme të të nxehtit, zjarre të mëdha, thatësira dhe përmbytje në shumë zona të planetit.
Të lidhura
None found
Në këtë kontekst, një studim i ri i botuar në revistën shkencore Science Advances ka analizuar një propozim tepër të debatueshëm: përdorimin e gjeoinxhinierisë diellore për të zbutur efektet e këtij fenomeni.
Në studim, kërkuesit nga Scripps Institution of Oceanography u përqendruan te një metodë e quajtur “ndriçimi i reve detare”. Kjo qasje parashikon spërkatjen e grimcave në retë mbi oqean, me synimin që ato të reflektojnë më shumë rrezatim diellor drejt hapësirës dhe të ulin përkohësisht temperaturën në sipërfaqen e Tokës.
Për shkak të rreziqeve që mund të shoqërojnë një ndërhyrje të tillë, studiuesit nuk zhvilluan prova në kushte reale. Në vend të tyre, ata u mbështetën te modele klimatike të ndërtuara mbi zjarret masive që goditën Australinë në vitet 2019-2020. Tymrat e krijuar nga ato zjarre prodhuan re më reflektuese, të cilat ndihmuan në ftohjen e Paqësorit dhe kontribuuan në krijimin e kushteve të ngjashme me fenomenin La Niña.
Sipas simulimeve të kryera, nëse kjo teknikë do të zbatohej në fazat e para të një Super El Niño, ajo do të mund të ulte deri në 40 për qind pasojat më të rënda të fenomenit, ndërsa njëkohësisht do të forconte efektet ftohëse të La Niñës.
Megjithatë, autorët e studimit nënvizojnë se ky punim nuk përbën një rekomandim për përdorimin e teknologjisë, por synon vetëm të hapë rrugën për kërkime të tjera në të ardhmen.
“Ky është vetëm një provim koncepti. E vetmja gjë që kemi treguar është se ia vlen të studiohet më tej,” tha klimatologia Kate Ricke, një nga autoret e studimit.
Ekspertë të tjerë tërheqin vëmendjen se teknologjia e nevojshme për ta vënë në praktikë këtë metodë ende nuk ekziston në shkallën e kërkuar, ndërsa pasojat e mundshme mund të jenë të paparashikueshme. Disa prej tyre druhen se ndërhyrja në klimë mund të prodhojë një La Niña shumë më të fuqishme se çdo episod i regjistruar deri më tani, me pasoja të rënda si reshje ekstreme, përmbytje dhe thatësira në rajone të ndryshme.
Krahas pengesave teknike, mbeten të hapura edhe pyetje etike: kush do të merrte vendimin për përdorimin e një teknologjie të tillë dhe nëse ajo do të shmangte vëmendjen nga objektivi kryesor, që është ulja e emetimeve të gazeve serrë që po nxisin ngrohjen globale.
Sipas dakordësisë së gjerë mes shkencëtarëve, rruga më e sigurt për të kufizuar ndryshimet klimatike mbetet reduktimi i ndotjes dhe i emetimeve, ndërsa gjeoinxhinieria vazhdon të shihet si një fushë eksperimentale që kërkon shumë më tepër studime përpara se të shqyrtohet për përdorim praktik.
