Një nga arsyet kryesore pas rritjes së ndjeshme të tregut të supercisternave VLCC në ditët e fundit po hyn në një fazë të re.
Të lidhura
None found
Arabia Saudite ka rifilluar operimin e tubacionit “East–West Pipeline”, duke aktivizuar përsëri një itinerar tokësor që lejon dërgimin e miliona fuçive naftë bruto nga zonat lindore të prodhimit drejt Detit të Kuq. Në këtë mënyrë, ngarkesat mund të shmangin kalimin nëpër Ngushticën e Hormuzit.
Burime të Reuters, të informuara për zhvillimet, thanë se tubacioni i Saudi Aramco u vu në funksion më 22 shtator, pas pezullimit të shkaktuar nga sulmet me dronë. Procesi i rikthimit po zhvillohet në mënyrë graduale dhe vëllimet e transportuara deri tani janë ende të kufizuara.
Për operatorët ndërkombëtarë të transportit detar, çështja kryesore është se me çfarë shpejtësie Riadi do të arrijë të zgjerojë flukset e naftës drejt Detit të Kuq.
“East–West Pipeline” përbën korridorin kryesor të Arabisë Saudite për të anashkaluar Hormuzin. Tubacioni bashkon rajonet lindore të prodhimit me Yanbu-n, duke i dhënë vendit mundësinë të dërgojë sasi të mëdha nafte bruto drejt bregut perëndimor dhe më pas në tregjet globale.
Pezullimi i tij kishte shkaktuar një situatë të kundërt. Me rrugën perëndimore të kufizuar, një pjesë më e madhe e eksporteve saudite u orientua drejt terminaleve të Gjirit Persik.
Ky ndryshim shtoi nevojën për cisterna në një rajon ku numri i anijeve të lira ishte ulur ndjeshëm, për shkak të krizës së krijuar rreth Hormuzit.
Aramco shtoi ngarkesat nga lindja e vendit, ndërsa u përdorën edhe zgjidhje të tjera logjistike, përfshirë operacionet përmes Soharit në Oman. Kjo solli kërkesë të re për shuttle tankers dhe VLCC, në një moment kur çdo supercisternë në dispozicion ishte veçanërisht e rëndësishme për kompanitë që përpiqeshin të siguronin kapacitet transporti.
Presioni mbi treg u evidentua qartë më 20 shtator, kur shtatë VLCC ngarkuan brenda një dite rreth 14 milionë fuçi naftë bruto saudite.
Rifunksionalizimi i “East–West Pipeline” mund ta ndryshojë gradualisht këtë prirje. Nëse më shumë fuçi kalojnë drejt Yanbu-së, atëherë zvogëlohet nevoja teorike për të dërguar ngarkesa shtesë përmes Gjirit Persik.
Si pasojë, kërkesa e jashtëzakonshme për cisterna, e krijuar pas ndalimit të tubacionit, mund të nisë të bjerë në mënyrë progresive.
Pavarësisht kësaj, tregu nuk pritet të reagojë menjëherë. Tarifat e VLCC-ve mbeten të mbështetura nga numri i kufizuar i anijeve të disponueshme, vonesat, rreziku i lartë gjeopolitik dhe, veçanërisht, pasiguria që vazhdon në Ngushticën e Hormuzit.
