Bashkim Murtezi, i cili mbante postin e përgjegjësit të Komisionit Kadrovik dhe ishte anëtar i Kuvendit Qendror të koalicionit VLEN, ka bërë të ditur largimin e tij nga të gjitha postet partiake dhe tërheqjen nga angazhimi aktiv në politikë.
Të lidhura
None found
Përmes një letre reflektuese drejtuar strukturave udhëheqëse dhe anëtarëve, Murtezi ka bërë një bilanc të rrugëtimit të tij politik pesëvjeçar, duke filluar nga pozicioni i sekretarit organizativ në Alternativë, e deri në drejtimin e proceseve thelbësore të organizimit dhe çështjeve kadrovike në kuadër të koalicionit VLEN.
Ai e cilësoi këtë vendim si një përmbyllje të natyrshme të një misioni të kryer me devotshmëri, duke i hapur rrugë energjive dhe brezave të tjerë në skenën politike.
MË POSHTË LETRA E PLOTË:
“Ekziston një çast për të ngritur, një çast për të luftuar dhe një çast për të ndaluar e për t’i shprehur mirënjohje Zotit për atë që u realizua me qëllim të pastër”.
NJË MEDITIM MBAS NJË UDHËTIMI ME PËRGJEGJSHMËRI DHE PASION
Të nderuar bashkëdrejtues, i nderuar sekretar i përgjithshëm, të nderuar zëvendëskryetarë,
Më lejoni t’ju vë në dijeni se duke filluar nga sot, 24.07.2026, kam marrë vendimin të heq dorë nga roli im si përgjegjës i Komisionit Kadrovik, nga anëtarësia në Kuvendin Qëndror të VLEN-it, si dhe nga çdo përfshirje ime në politikë.
Para pesë vitesh iu futa jetës politike me një bindje të patundur se transformimi është i arritshëm dhe se një shpresë e freskët mund të ngrihet mbi të kaluarën e padrejtë. Besoja fuqishëm se ndryshimin nuk duhej pritur, por duhej ndërtuar. E fillova këtë udhëtim me idenë se çdo brez ka të drejtën e një të ardhmeje më të ndershme e më me dinjitet dhe se secili ka detyrim ndaj saj. Çdo ditë synoja të sillesha me korrektesë, me etikë dhe me vetëdije të pastër. Sot, me modesti dhe harmoni shpirtërore, mendoj se një pjesë e konsiderueshme dhe thelbësore e atij qëllimi ka përfunduar.
Siç e dini mirë të gjithë, që në momentin e parë të angazhimit tim politik e kam shprehur qartë – as nuk do të kërkoj dhe as nuk do të marr punësime, poste apo detyra ekzekutive. Sepse në sytë e mi politika është shërbim, dhe jo profesion. Vlera e një ideali nuk përllogaritet me grada apo shkallë, por me përkushtimin, sakrificën dhe dashurinë që i ofrojmë njerëzve dhe qëllimit që na lidh.
Gjithmonë kam qenë i bindur se fuqia e dikujt në politikë nuk matet me autoritetin që posedon, por me thjeshtësinë me të cilën shërben.
Sot, pas pesë vitesh plot me angazhime, sfida, përplasje dhe kujtime të vyera, e ndjej se ka ardhur momenti për të mbyllur këtë kapitull të përvojës sime politike. Jo si një largim nga parimi, por si një mbyllje e një detyre që e kam kryer me përgjegjësi dhe përkushtim.
Megjithatë, duhet të theksoj se në këtë shteg nuk kam qenë i vetmuar. Pata pranë njerëz të mrekullueshëm, me besë dhe me zemër. Pashë shikime që besuan, duar që punuan dhe shpirtra që nuk u thyen. Kam ndenjur me ju orët e vona të punës, në sfidat më të rënda, në çastet e pasigurta, por edhe në kënaqësinë e fitoreve tona.
Në rolin e sekretarit organizativ të Alternativës, pastaj si anëtar i shtabit të VLEN-it në zgjedhjet presidenciale dhe parlamentare, dhe së fundi si përgjegjës i Komisionit Kadrovik të koalicionit VLEN, pata nderin të rri pranë njerëzve tanë, mbështetësve dhe aktivistëve tanë. Aty kuptova një realitet të madh: fuqia e mirëfilltë e një force politike nuk gjendet në selitë e saj, por në zemrën e atyre që e mbajnë gjallë. Në momentet kur shumëkush parashikonte rënien apo shkatërrimin tonë politik, së bashku me njerëz të vendosur ia dolëm të mbanim organizimin dhe frymën që na bashkoi. Isha pjesë e konceptit fillestar për krijimin e opozitës së bashkuar – një vizion i cili më vonë u konkretizua me lindjen e koalicionit VLEN. Që në ditën e parë të kësaj ideje, deri në çdo fazë të këtij bashkimi, unë isha prezent – me ide, me vepra dhe me përgjegjësi. Në bisedimet për krijimin e qeverisë së re, isha një nga ata që mbajtën barrën për të ruajtur ekuilibrin dhe respektin e përfaqësimit të shqiptarëve. Në çdo debat dhe në çdo ujdi, objektivi ynë ishte i qartë: të mbrohej ajo që na përket me të drejtë dhe të vlerësohej kontributi i qytetarëve dhe i entiteteve tona.
Si drejtues i Komisionit Kadrovik të koalicionit VLEN, veprova me integritet dhe ndërgjegje që ky balancë të kthehej në realitet. Ky përkushtim solli mbi 2400 punësime dhe qindra ngritje në detyrë, duke siguruar që përfaqësimi i shqiptarëve dhe subjekteve tona të ishte i paanshëm në çdo nivel qeverisës. Jam plotësisht i ndërgjegjshëm se çdo sukses nuk është produkt i një personi të vetëm. Çdo arritje buron nga një ekip, nga një besim dhe nga një objektiv i përbashkët. Andaj, çdo meritë e ndaj me secilin bashkëpunëtor në VLEN, me ata që qëndruan në front me bindje dhe pasion.
Ka një kohë për të ngritur, një kohë për të luftuar dhe një kohë për të ndaluar e për t’i shprehur mirënjohje Zotit për atë që u realizua me qëllim të pastër. Gjithsesi, ekziston edhe një kohë kur njeriu duhet t’i pranojë vetes se ka ardhur çasti t’ia lëshojë udhën dikujt tjetër. Mendoj se pjesëmarrja ime e ka plotësuar ciklin e saj dhe se ecja e VLEN-it duhet të vazhdojë me forca të reja dhe me përgjegjësi të freskëta.
Natyrisht, ajo që do të më mungojë më tepër jeni ju. Ju, aktivistët e palodhur të VLEN-it, që keni dalë në çdo kohë, në çdo rrugë dhe në çdo takim. Ju që sakrifikuat familjet për një ideal. Ju me të cilët kemi ndarë kafen e mëngjesit, lodhjen e natës dhe ndjenjat e çdo sfide. Këto nuk mbeten thjesht kujtime. Janë copëza e shpirtit tim dhe do t’i ruaj përgjithmonë.
E di se askush s’është i përkryer. Mund të ketë pasur zgjidhje që s’kanë qenë gjithnjë të drejta, pritshmëri të paplotësuara ose gabime njerëzore. Për çdo rast të tillë kërkoj ndjesë me sinqeritet dhe përulësi. Sepse në fund të llogarisë, paqja me veten dhe nderimi ndaj njerëzve me të cilët ke udhëtuar janë thesari më i çmuar. Të gjithë jemi qenie që mësojmë përmes gabimeve, por edhe rritemi duke falur.
Unë e falënderoj secilin prej jush në VLEN për besimin, për përkrahjen dhe për çdo dorë të zgjatur në ditët e rënda.
Unë tërhiqem nga funksionet, por jo nga dashuria dhe besnikëria ndaj idesë që na bashkoi. Idetë nuk kanë nevojë për tituj. Ato mbijetojnë në njerëzit që u besojnë dhe në gjurmët që lënë pas. Çdo vështirësi, çdo triumf dhe çdo lidhje njerëzore e kësaj rruge – qoftë në Alternativë dikur apo tani në VLEN – do të mbetet pjesë e qenies sime.
Po largohem me shpirt të qetë, prandaj uroj që suksesi i shqiptarëve dhe VLEN-it të vijojë, që çdo synim i tij të arrihet dhe që kjo frymë bashkëpunimi të mbrohet.
Megjithëse fizikisht nuk do të jem pjesë, unë do të jem gjithnjë afër, i gatshëm të flas kur të ndjej se rruga largohet nga parimet tona, për të ruajtur ndershmërinë, shpresën dhe frymën që e kemi ndërtuar së bashku.
Mesazhi im përmbyllës është i thjeshtë: edhe në politikë duhet të mbrojmë anën humane. Besimi, nderimi dhe aftësia për të dëgjuar tjetrin janë më të çmueshme se çdo funksion apo detyrë. Morali politik nuk është një koncept teorik. Ai është busulla e çdo vendimi dhe e çdo akti. Kur e humbasim moralin, humbasim edhe besimin e popullit. Politika pa shpirt dhe pa ideale mbetet thjesht zhurmë dhe zbrazëti.
Tani ka ardhur koha që gjeneratat e reja, ata që pasojnë, ta çojnë përpara këtë rrugë me energji, idealizëm dhe dashuri të reja.
Me respekt, dashuri, mirënjohje dhe paqe të thellë në shpirt!
