Të premten, Japonia hodhi një hap thelbësor në arkitekturën e saj të sigurisë kombëtare me inaugurimin zyrtar të Byrosë Kombëtare të Inteligjencës, një reformë që nuk ka pasur precedent që nga mbarimi i Luftës së Dytë Botërore.
Të lidhura
None found
Agjencia e sapokrijuar, siç raporton CNN, merr përsipër detyrat e sistemit të mëparshëm të inteligjencës, i cili ishte bërë objekt kritikash për koordinim të dobët dhe mungesë efikasiteti. Synimi i Tokios është të forcojë kapacitetet për grumbullimin dhe vlerësimin e të dhënave mbi terrorizmin, rreziqet ndaj sigurisë, aktivitetet e spiunazhit dhe fushatat e ndikimit të huaj.
Shefja e qeverisë japoneze, Sanae Takaichi, e përshkroi këtë nismë si “thjesht hapin fillestar” drejt një inteligjence bashkëkohore. Duke folur për peizazhin e ri të kërcënimeve, ajo theksoi: “Në një realitet global që karakterizohet nga paqëndrueshmëria, përballja me metodat e reja të konfliktit është një domosdoshmëri absolute.”
Për një kohë të gjatë, specialistët kanë tërhequr vëmendjen se Japonia është jashtëzakonisht e hapur ndaj veprimtarive spiunazhi, duke e cilësuar atë si një “parajsë për spiunët”. Kjo situatë buron nga mungesa e një shërbimi inteligjence të jashtme, të krahasueshëm me CIA-n apo MI6-n, si dhe e një kuadri ligjor antispiumazh.
Analistët vënë në dukje se kjo mangësi strukturore i lë të dhënat delikate shumë të ekspozuara ndaj vendeve si Kina, Rusia dhe Koreja e Veriut.
Kjo nismë përkon me një periudhë të rritjes së tensioneve në zonën Indo-Paqësore. Si një aleate kyçe e Uashingtonit dhe pritëse e rreth 55 mijë trupave amerikane, Japonia përbën një ca synim për shërbimet e inteligjencës.
Struktura e re do të ketë për mision unifikimin e informacioneve që vijnë nga dikasteret e Mbrojtjes, Punëve të Jashtme, forcave të rendit dhe enteve të tjera qeveritare, të cilat tradicionalisht operonin në sektorë të izoluar. Mbikëqyrja e saj do të ushtrohet nga Këshilli Kombëtar i Inteligjencës, nën drejtimin e kryeministres dhe me praninë e ministrave kryesorë.
Megjithatë, lindja e këtij enti nuk ka qenë pa kundërshti. Brenda vendit, përfaqësues të opozitës dhe grupe për të drejtat civile shprehin shqetësimin se fuqizimi i shërbimeve inteligjente rrezikon të minojë privatësinë dhe liritë qytetare. Zërat kritikë insistojnë për masa më të rrepta mbikëqyrjeje demokratike, duke evokuar hijet e së kaluarës ku shërbimet sekrete, në vitet para dhe gjatë Luftës së Dytë Botërore, u instrumentalizuan për të goditur opozitën politike dhe shoqërinë civile.
Axhenda reformuese e Tokios nuk ndalet këtu; në plan afatgjatë parashikohet miratimi i një ligji antispiumazh dhe ngritja përfundimtare e një shërbimi inteligjence të jashtme të ngjashme me homologët perëndimorë.
