Pas tre viteve të vështira, ku aktiviteti u orientua kryesisht drejt mbijetesës dhe jo fitimit, industria e prodhimit të veshjeve dhe këpucëve po hyn në vitin 2026 me pritshmëri më pozitive, por ende jo të sigurta.
Industria e veshjeve dhe këpucëve në Shqipëri, po hyn në vitin 2026 në një nga momentet më kritike të ekzistencës së saj që prej tranzicionit.
Pas më shumë se dy dekadash si një nga motorët kryesorë të eksporteve dhe punësimit me pagë, fasoni po përballet me një kombinim faktorësh negativë, që po e çojnë sektorin drejt tkurrjes.
Prodhuesit paralajmërojnë se, nëse kushtet aktuale vijojnë, numri i fabrikave mund të përgjysmohet brenda tre deri në katër viteve të ardhshme.
Rënia e vazhdueshme e Euros, rritja e mëtejshme e pagës minimale, tkurrja e kërkesës nga tregjet europiane dhe kostot shtesë që priten nga procesi i anëtarësimit në Bashkimin Europian, po e vendosin fasonin shqiptar nën presion të dyfishtë.
Në të njëjtën kohë, konkurrenca nga platformat kineze të tregtisë online si “Temu” dhe “Shein” po godet prodhuesit europianë, duke reflektuar drejtpërdrejt edhe te porositë për Shqipërinë.
Pas tre viteve të vështira, ku aktiviteti u orientua kryesisht drejt mbijetesës dhe jo fitimit, industria e prodhimit të veshjeve dhe këpucëve po hyn në vitin 2026 me pritshmëri më pozitive, por ende jo të sigurta.
“Viti 2025 shihet si momenti kur fillojmë të kthehemi drejt fitimit, ndërsa në 2026 parashikojmë vijimin e përmirësimit të performancës financiare dhe operacionale”, – shprehet Eva Laro, e cila drejton një fabrikë këpucësh.
Ajo tha se kompania ka tashmë porosi të mbyllura deri në shtator të vitit 2026, një sinjal i rëndësishëm për stabilitetin e kërkesës dhe besimin e klientëve.
Fabrikat e vogla dhe të mesme do të ketë vështirësi dhe falimente, kurse fabrikat e mëdha, që kanë më shumë aftësi të përshtaten, pritet të rikthejnë fitimet më 2026.
Sektori përgjysmohet në periudhën afatmesme
Florian Zekja, biznesmen me përvojë në prodhimin e veshjeve për eksport, rendit disa faktorë që po e thellojnë krizën, të cilët pritet të kenë ndikim të drejtpërdrejtë edhe në vitin 2026.
Së pari, ai thekson se rënia e Euros po e nxjerr Shqipërinë jashtë konkurrencës rajonale, pasi çmimet nuk mund të rriten në një monedhë që vijon të zhvlerësohet.
Së dyti, pasiguria ekonomike në Europë, e përkeqësuar nga tensionet tregtare dhe politikat fiskale globale, po ndikon negativisht në shitjet e veshjeve dhe këpucëve të punës.
Së treti, rritja e kostove operative, nga transporti te qiratë dhe pagat, po e bën gjithnjë e më të vështirë menaxhimin e ndërmarrjeve fason.
Së fundi, situata gjeopolitike po ndikon drejtpërdrejt në industrinë e modës dhe në porositë për koleksionet e ardhshme.
Z. Zekja paralajmëron se anëtarësimi në BE do të sjellë kosto të reja të papërballueshme për një pjesë të madhe të fabrikave.
“Vetëm një certifikatë standardesh më kushton 20 mijë euro dhe nuk është e vetmja”, – thotë ai, duke parashikuar një tkurrje të fortë të sektorit që nga viti 2026.
Konsolidim dhe rritje për të mëdhenjtë, faliment për të voglat
Ajo parashikon se viti 2026 do të shënojë një ndarje të qartë mes fabrikave të mëdha dhe atyre të vogla.
Sipas saj, ndërmarrjet e mëdha presin rikthim gradual të rritjes në vitin 2026, të mbështetur nga përmirësimi i kërkesës në tregjet ndërkombëtare dhe nga investimet në produkte.
Ndërkohë, njësitë e vogla të prodhimit rrezikojnë falimentimin për shkak të rritjes së kostove, veçanërisht nga paga minimale dhe mungesa e fuqisë punëtore.
Megjithatë, rritja e kostove të punës, që në disa raste arrin deri në 25%, po krijon presion mbi çmimet dhe kapacitetet prodhuese.
“Klientët ankohen për çmimet dhe ekziston rreziku që presioni i kostove të ndikojë madhësinë e fabrikave në të ardhmen”, – thekson znj. Laro.
Florian Zekja, biznesmen me përvojë në prodhimin e veshjeve për eksport, e sheh vitin 2026 si një pikë kthese, ku shumë fabrika, sidomos të mesme dhe të vogla, do të detyrohen të dalin nga tregu. Ai rendit katër faktorë kryesorë që po e thellojnë krizën.
Së pari, rënia e vazhdueshme e Euros po e nxjerr Shqipërinë jashtë konkurrencës rajonale. “Është e pamundur të rrisësh çmimet, kur monedha me të cilën faturon zhvlerësohet pa limit”, – thotë z. Zekja.
Së dyti, pasiguria ekonomike në Europë, e thelluar nga tensionet tregtare dhe politikat fiskale globale, po reflektohet në rënie të porosive, veçanërisht për veshjet dhe këpucët e punës.
Së treti, rritja e kostove operative – transporti, qiratë, pagat – po e bën menaxhimin e ndërmarrjeve gjithnjë e më të vështirë. Së katërti, situata gjeopolitike po ndikon drejtpërdrejt në industrinë e modës, duke ulur shitjet e koleksioneve të ardhshme.
Ai paralajmëron se anëtarësimi në BE do të sjellë një valë kostosh të reja, sidomos për certifikime dhe standarde. “Vetëm një certifikatë më kushton 20 mijë euro, por janë disa të tilla”, – thekson ai, duke parashikuar tkurrje të fortë të sektorit që nga viti 2026.
2026, mes stabilitetit dhe rrezikut
Ekspertët theksojnë se rritja e kostove të prodhimit dhe paga minimale po ndikojnë drejtpërdrejt konkurrueshmërinë, duke kërkuar politika të balancuara që mbështesin punonjësit, pa cenuar qëndrueshmërinë e biznesit.
Hapja e kapitujve të negociatave me BE-në, sipas z. Prençe, e bën jetike përfshirjen reale të industrisë në procesin vendimmarrës, pasi prodhuesit do të jenë zbatuesit praktikë të standardeve europiane.
Një tjetër sfidë madhore mbetet mungesa e likuiditetit për investime, që po ngadalëson automatizimin dhe modernizimin, si dhe kostot e larta të certifikimeve dhe promovimit ndërkombëtar.
Megjithatë, ai shprehet se viti 2026 mund të shënojë ritëm të qëndrueshëm rritjeje, i nxitur nga partneritete më të forta europiane, investime në teknologji dhe bashkëpunim strategjik mes qeverisë dhe industrisë.
Rritje nga klientët ekzistues dhe segmentet teknike
Rritja e pritshme për vitin 2026 po mbështetet si te klientët ekzistues, ashtu edhe tek ata të rinj, me fokus të qartë në produkte me vlerë të shtuar.
Segmentet kryesore ku po orientohet prodhimi janë materialet teknike për sektorë si ushtarake dhe hiking, ku kërkohen standarde të larta cilësie dhe inovacioni.
Një linjë më e vogël prodhimi po shërben si terren për inovacion dhe testim, duke ndihmuar kompaninë të rritet “hap pas hapi” dhe në mënyrë të kontrolluar. “Po rritemi gradualisht, pa e sforcuar strukturën” – thekson znj. Laro.
Sfida e fuqisë punëtore dhe presioni i kostove
Në aspektin e burimeve njerëzore, viti 2026 mbetet sfidues. Nevoja për aftësi të specializuara po rritet në të gjitha kategoritë, ndërsa rekrutimi nga jashtë vendit mbetet kompleks.
Furnizimi kryesor me fuqi punëtore vijon të jetë tregu i brendshëm, me numrin e punonjësve që ka ardhur në rritje, nga rreth 600 në 750 persona./Monitor
