Gazetarja britanike Helen Roberts ka rrëfyer takimin e saj me Christa Pike, të dënuarën amerikane që këtë javë i mbijetoi dy dozave vdekjeprurëse.
Të lidhura
None found
Dy dekada më parë, Roberts shkoi në një burg të sigurisë së lartë në Tennessee për të intervistuar Pike, e cila ishte dënuar me vdekje për vrasjen brutale të 19-vjeçares Colleen Slemmer.
Christa Pike, sot 50 vjeçe, u përball këtë javë me ekzekutimin e saj, por mbijetoi pasi iu administruan dy doza pentobarbitali. Aktualisht ajo ndodhet në gjendje kritike.
Intervista u zhvillua në dhjetor të vitit 2006. Në atë kohë, Pike ishte 30 vjeçe dhe kishte kaluar 11 vjet në burgun e grave në Tennessee. Ajo ishte gruaja më e re në Shtetet e Bashkuara që kishte marrë dënimin me vdekje.
“Ndonjëherë ishte jashtëzakonisht e vështirë të lidhja gruan që kisha përballë me krimin që kishte kryer”, kujton Roberts.
Sipas saj, dukej sikur përballë kishte dy persona krejtësisht të ndryshëm. Gazetarja thotë se nuk arrinte ta përfytyronte gruan që takoi si autoren e një akti kaq të tmerrshëm dhune.
Roberts, e lindur në Conwy të veriut të Uellsit, punonte në atë periudhë për revistën More dhe udhëtoi posaçërisht drejt SHBA-së për këtë intervistë.
Ajo tregon se ishte hera e parë që hynte në një burg, veçanërisht në një institucion të sigurisë së lartë. Pas kontrolleve të shumta dhe kalimit nëpër disa dyer, ajo u ul përballë Pike-s, të ndara nga një xham, ndërsa komunikimi bëhej përmes një altoparlanti.
Dy gratë ishin afërsisht në të njëjtën moshë. Roberts thotë se u përpoq të shkonte në takim pa paragjykime, edhe pse priste të gjente një grua “shumë të drejtpërdrejtë dhe brutale”.
Megjithatë, Pike e befasoi, pasi nuk përputhej me imazhin që gazetarja kishte krijuar më parë për të.
“Isha në mesin e të 20-ave dhe isha pothuajse në të njëjtën moshë me të. Kishim disa gjëra që na afronin”, rrëfen Roberts.
Ajo kujton se Pike ishte e rregulluar dhe kishte flokë kaçurrela, të ngjashme me flokët e saj. Sipas gazetares, këto detaje të vogla ndihmuan në krijimin e një lloj afërsie mes tyre.
Pike u shfaq e ngrohtë dhe dukej se dëshironte t’i linte përshtypje të mirë bashkëbisedueses. Ajo buzëqeshte, qeshte dhe reagonte ndaj gjesteve të Roberts.
“Pas vetëm pak minutash, ajo u ngrit në anën e vet të xhamit për t’u afruar më shumë me ne”, thotë gazetarja.
Roberts tregon se Pike nuk u soll në mënyrë mbrojtëse, nuk iu shmang pyetjeve dhe nuk refuzoi të përgjigjej.
“Ajo iu përgjigj çdo pyetjeje në mënyrë të qartë dhe mjaft të hapur.”
Vrasja e Colleen Slemmer
Në vitin 1995, kur ishte 18 vjeçe, Christa Pike dhe i dashuri i saj i asaj kohe, Tadaryl Shipp, rrahën, torturuan dhe vranë 19-vjeçaren Colleen Slemmer. Të rinjtë ishin njohur me të në një qendër trajnimi për të rinj me probleme.
Pike pretendonte se Slemmer e kishte ofenduar dhe po përpiqej t’i merrte të dashurin.
Më vonë, dy banorë të tjerë të qendrës dëshmuan se Pike kishte folur për vrasjen si para, ashtu edhe pas ngjarjes. Ata thanë gjithashtu se ajo u kishte treguar një pjesë të kafkës së viktimës.
Pike u shpall fajtore dhe u dënua me vdekje në vitin 1996. Tadaryl Shipp, i cili ishte 17 vjeç kur ndodhi krimi, u dënua me burgim të përjetshëm me mundësi lirimi me kusht dhe vazhdon të jetë në burg.
Gjatë bisedës, Pike i tha Roberts se në kohën e procesit gjyqësor nuk e kuptonte plotësisht rëndësinë e asaj që po ndodhte. Ajo pranoi se kishte marrë kënaqësi nga vëmendja publike, diçka që më parë nuk e kishte përjetuar.
Kur intervistuesja e pyeti për vrasjen, Pike nuk u përpoq të shmangte detajet.
“Ajo fliste për këtë në mënyrë shumë faktike”, kujton Roberts.
Pike e përshkroi veten e asaj kohe si një njeri krejt tjetër. Ajo i tha gazetares se natën kur vrau Colleen-in “kishte humbur mendjen” dhe se ngjarjen e kishte përjetuar sikur po e shihte veten nga jashtë trupit.
Sipas Roberts, Pike shprehu pendesë të thellë për veprimin e saj, por tha se nuk besonte se ndonjë fjalë e saj mund ta ndreqte dëmin e shkaktuar.
Një fëmijëri e shënjuar nga abuzimi
Christa Pike ishte rritur në Beckley, një qytet i vogël punëtorësh në West Virginia.
Sipas rrëfimit që i kishte bërë gazetares, prindërit e saj, Carissa Hansen dhe Glenn Pike, ishin alkoolikë dhe e kishin lënë pas dore.
Pike i kishte thënë Roberts se nuk kishte marrë “asnjë dashuri”, me përjashtim të asaj që i kishte dhënë gjyshja. Kjo e fundit vdiq nga kanceri kur Pike ishte 12 vjeçe.
Roberts tregon se Pike kishte rrëfyer edhe dy episode përdhunimi: të parin në moshën 11-vjeçare, nga një fqinj, dhe të dytin në moshën 17-vjeçare, nga një i panjohur që e kishte tërhequr në pyll.
Ajo kishte ndërruar disa shkolla dhe, kur mbushi 18 vjeçe, u regjistrua në Knoxville Job Corps. Pike e shihte këtë si një shans për të nisur një jetë të re dhe shpresonte të bëhej infermiere.
“Nuk mund ta imagjinoj se çfarë po mendonte”
Roberts thotë se ditët para ekzekutimit kanë qenë veçanërisht të rënda për të, ndërsa gjithçka që lidhej me fatin e Pike po afrohej.
“Gjatë gjithë të mërkurës nuk arrija të mos mendoja për të. Vazhdoja të pyesja veten se çfarë po ndodhte.”
Kur mësoi se Pike kishte mbijetuar pas injeksioneve, gazetarja mbeti e tronditur.
“Ishte sikur po shihje një film horror. Nuk arrij ta kuptoj. Nuk mund ta përpunoj. Është absolutisht barbare.”
Roberts thotë se e shqetëson veçanërisht kundërthënia mes veprimeve të shtetit: fillimisht ai u përpoq ta ekzekutonte Pike-n, ndërsa pas mbijetesës së saj e dërgoi në spital për t’i shpëtuar jetën.
“Thjesht nuk ka kuptim”, u shpreh ajo.
Kur Roberts e intervistoi, Pike qëndronte të paktën 23 orë në ditë në qeli dhe vetëm në disa ditë lejohej të dilte për një orë ecje.
Ajo ishte e vetmja grua në sektorin e të dënuarve me vdekje dhe nuk kishte mundësi të qëndronte me të burgosurat e tjera. Për të kaluar kohën, kishte krijuar një rutinë që përfshinte leximin, shikimin e televizorit dhe shkrimin e letrave.
Disa kohë pas intervistës, Roberts mori prej saj një kartolinë të punuar me dorë.
Kartolina ishte prej letre vjollcë dhe kishte formën e një fluture.
“Faleminderit që ishe e sjellshme. Faleminderit që më trajtove si grua”, shkruhej në të.
“Ishte vërtet prekëse”, thotë Roberts.
Gazetarja nënvizon se rrëfimi i saj nuk ka për qëllim të zbehë përgjegjësinë e Pike-s për krimin.
“Asgjë nga ato që kam thënë për Christa Pike nuk duhet kuptuar si një përpjekje për ta minimizuar krimin e saj”, deklaroi ajo.
“Ajo duhej të ishte në burg. Kishte kryer një krim, i kishte marrë jetën një gruaje tjetër dhe duhej të dënohej për këtë”, shtoi gazetarja.
Megjithatë, Roberts thotë se për dy dekada e ka ndjekur vazhdimisht një pyetje:
“Nëse do të kishte marrë ndihmën që i duhej në atë kohë, a do ta kishte bërë atë që bëri?”
“Ajo është ende një qenie njerëzore. Nuk kishte si ta takoja dhe kjo të mos më ndikonte”, përfundon Roberts.
