Vetëm 1.212 ditë pasi rrugëtimi i tij me përfaqësuesen dukej i përfunduar, Borja Iglesias ngriti të dielën Kupën e Botës me Spanjën. Historia e sulmuesit galician kapërcen kufijtë e futbollit dhe përmbyll një kthesë të jashtëzakonshme në karrierën e tij.
Më 25 gusht 2023, gjatë krizës së shpërthyer nga çështja Luis Rubiales pas suksesit të kombëtares spanjolle të femrave në Kupën e Botës, Iglesias bëri publik vendimin për t’u larguar nga përfaqësuesja.
Të lidhura
None found
“Nuk ndihem i përfaqësuar nga ajo që ka ndodhur”, deklaroi ai në rrjetet sociale. Sulmuesi sqaroi se nuk do ta vishte sërish fanellën e Spanjës pa u bërë më parë ndryshime në Federatën Spanjolle të Futbollit (RFEF).
Ky qëndrim pasqyroi karakterin e tij dhe kërkoi guxim. Iglesias nuk është tërhequr asnjëherë nga shprehja publike e bindjeve personale, edhe në rastet kur deklaratat e tij kanë ngjallur polemika.
Rruga drejt rikthimit
Raporti i Iglesias me kombëtaren spanjolle ka kaluar nëpër vështirësi. Pas një sezoni të shkëlqyer me Betisin, ai debutoi në vitin 2022 nën urdhrat e Luis Enrique, por me kalimin e kohës e humbi vendin në skuadër.
Rënia në formë e çoi në janar të vitit 2024 te Bayer Leverkusen në formë huazimi, ku synonte të gjente më shumë minuta aktivizimi dhe të rifitonte besimin.
Ndryshimi vendimtar ndodhi kur u kthye te Celta Vigo. Atje sulmuesi rigjeti nivelin e tij më të mirë dhe shënoi 29 gola gjatë dy sezoneve të fundit.
Këto paraqitje e bindën Luis de la Fuenten që ta grumbullonte sërish me kombëtaren në tetor të vitit të kaluar. Prej atij çasti, Iglesias u shndërrua në një pjesëtar të rregullt të ekipit spanjoll.
Kurorëzimi i rrugëtimit
Përfundimi i kësaj historie solli shpërblimin më të madh të mundshëm. Pasi ishte larguar për shkak të parimeve të veta, kishte rindërtuar karrierën dhe kishte fituar rikthimin në përfaqësuese përmes paraqitjeve në fushë, Borja Iglesias arriti majën duke u shpallur kampion i Kupës së Botës 2026 me Spanjën.
Ky ishte kurorëzimi ideal i një udhëtimi të mbështetur te bindjet, këmbëngulja dhe puna e pandërprerë, si dëshmi se kampionët nuk ndjekin të gjithë të njëjtën rrugë drejt suksesit.
Për Borja Iglesias, udha deri te lavdia pati më shumë pengesa, por pikërisht për këtë arsye mori një domethënie shumë më të madhe.
