Një restorant në qytetin Greensboro të Karolinës së Veriut ka shkaktuar polemika të gjera në Shtetet e Bashkuara me një politikë që parashikon tarifë shtesë për bakshish të ulët. Sipas rregullores së vendosur, klientët që në dy raste të ndryshme lënë bakshish të pakët pa një arsye të justifikuar, rrezikojnë të përballen me një tarifë automatike prej 20 për qind mbi faturën e tyre.
Freeman’s Grub & Pub është bërë qendra e diskutimeve pasi një fotografi e rregullores së tij për bakshishet u publikua në platformën Reddit. Njoftimi i vendosur brenda lokalit shpjegon se klientët që në dy raste të veçanta nuk lënë bakshish të kënaqshëm, pa dhënë shpjegim për pakënaqësinë me shërbimin, do të futen në një sistem tarifimi automatik.
Të lidhura
None found
Sipas dokumentit, nëse punonjësit evidentojnë dy raste të veçanta kur nuk është lënë bakshish i mjaftueshëm pa ndonjë shpjegim, në faturë do të shtohet automatikisht një tarifë prej 20 për qind. Restoranti sqaron gjithashtu se faturat e klientëve do të arkivohen për të dokumentuar rastet e përsëritura.
Klientët mund ta kundërshtojnë këtë tarifë, por sipas njoftimit, nëse shërbimi ka qenë i mirë dhe nuk ka pasur probleme, nuk duhet të ekzistojë arsye për një bakshish të ulët. Në dokument theksohet se bakshishi prej 20 për qind ose më shumë konsiderohet praktikë e zakonshme në restorantet amerikane. Ndërkaq, klientëve që janë të pakënaqur me cilësinë e shërbimit u kërkohet të lënë emrin dhe numrin e telefonit, në mënyrë që menaxhmenti të shqyrtojë ankesat.
Fotografia e rregullores u shpërnda në Reddit nga një klient, i cili ngriti pyetjen se çfarë konsiderohet realisht një bakshish i mjaftueshëm. Postimi shkaktoi menjëherë reagime të shumta, kryesisht kritike ndaj vendimit të restorantit.
Një komentues shkroi: “Mos u ktheni më kurrë në atë biznes. Problemi zgjidhet. Pse dikush duhet t’i japë qoftë edhe një cent një kompanie që sillet kështu?” Një tjetër sugjeroi që klientët të paguanin me kartë krediti dhe më pas ta kundërshtonin tarifën shtesë pranë bankës, duke e cilësuar atë si të padrejtë.
Disa përdorues reaguan edhe më ashpër. Njëri shkroi: “Do të shkoja atje vetëm një herë, sa për të mos lënë fare bakshish.” Një tjetër komentues deklaroi se praktika të tilla janë të papranueshme dhe se restorantet nuk duhet t’i detyrojnë klientët të paguajnë bakshish. Autori i fotografisë sqaroi më vonë se kishte vizituar Freeman’s me një familjar. “Kjo ishte hera ime e parë dhe e fundit në atë restorant”, shkroi ai, pa treguar nëse kishte lënë bakshish gjatë vizitës.
Pas përhapjes së postimit, pronari i restorantit, Kevin Purcell, publikoi një video në rrjetet sociale, ku mbrojti politikën e biznesit të tij. Ai kritikoi përdoruesit që kishin sulmuar restorantin në internet dhe pretendoi se lokali ishte bërë objekt i një fushate vlerësimesh negative nga persona që nuk e kishin vizituar kurrë, në Google dhe Yelp.
Purcell deklaroi se nuk dëshironte të hynte në debatin historik mbi kulturën e bakshisheve në Shtetet e Bashkuara, por theksoi se klientët duhet t’i njohin pritshmëritë e industrisë së restoranteve. “Jemi në vitin 2026 dhe tashmë duhet t’i dini rregullat dhe pritshmëritë kur shkoni në një bar apo restorant. Stafi ynë është më se kompetent dhe pritet që klientët të lënë bakshish për shërbimin shumë të mirë që marrin”, deklaroi ai.
Pronari argumentoi se të ardhurat nga bakshishet janë të rëndësishme për mirëqenien ekonomike të punonjësve dhe familjeve të tyre. “Ato para përdoren për të ushqyer fëmijët, për t’u kujdesur për familjet dhe për të mbijetuar në këtë ekonomi, njësoj si të gjithë të tjerët”, tha ai. Sipas tij, restoranti është krenar për cilësinë e shërbimit dhe përkushtimin e stafit.
Në videon e tij, Purcell përdori edhe gjuhë të ashpër ndaj klientëve që lënë bakshishe shumë të vogla ose nuk paguajnë fare. Ai deklaroi se punonjësit e restoranteve shpesh i komentojnë negativisht klientët që largohen pa shpërblyer shërbimin. “Punonjësit e restoranteve kudo flasin për ju pasi largoheni dhe komentojnë sa e turpshme është që ende nuk i dini rregullat më themelore të të ngrënit jashtë”, u shpreh ai.
Purcell bëri dallim ndërmjet restoranteve të mëdha dhe bizneseve të vogla familjare. Sipas tij, në zinxhirët e mëdhenj, kamerierët shpesh detyrohen t’i pranojnë sjelljet e tilla pa reaguar, ndërsa restoranti i tij nuk ka ndërmend të veprojë njësoj. Ai theksoi se do të vazhdojë ta mbrojë politikën e diskutueshme dhe punonjësit e tij, pavarësisht reagimeve negative. “Ne do të qëndrojmë 100 për qind pas kësaj politike dhe stafit tonë të jashtëzakonshëm”, deklaroi Purcell.
Në një intervistë për gazetën New York Post, pronarët Kevin dhe Emily Purcell treguan se politika e re ka qenë në fuqi prej pesë muajsh. Gjatë kësaj periudhe, dhjetë klientë të rregullt janë përfshirë në listën e personave ndaj të cilëve aplikohet automatikisht tarifa prej 20 për qind. Sipas çiftit, asnjëri prej këtyre klientëve nuk ka paraqitur ankesa për përfshirjen në listë.
Emily Purcell tha se reagimet negative në internet nuk e kanë ndryshuar qëndrimin e tyre. “Sinqerisht, njerëzit që po komentojnë negativisht nuk janë klientë që ne dëshirojmë t’i kemi në Freeman’s. As stafi ynë nuk i dëshiron”, deklaroi ajo. Pronarët sqaruan se bakshishi nën 10 për qind për një shërbim të plotë në tavolinë mund të konsiderohet arsye për regjistrimin e një rasti në sistemin e tyre. Nëse kjo ndodh dy herë, klienti mund t’i nënshtrohet tarifës automatike në vizitat e ardhshme.
Polemika ka rikthyer debatin mbi kulturën e bakshisheve në Shtetet e Bashkuara. Në shumë restorante amerikane, bakshishi përbën një pjesë të rëndësishme të të ardhurave të kamerierëve, ndërsa norma prej 15 deri në 20 për qind konsiderohet praktikë e zakonshme për shërbimin në tavolinë. Megjithatë, vitet e fundit, amerikanët janë përballur me kërkesa gjithnjë e më të shpeshta për bakshish, përfshirë edhe në vende ku klientët nuk marrin shërbim tradicional.
Terminalet elektronike të pagesave shpesh ofrojnë mundësinë e shtimit të bakshishit edhe në kioska automatike, kafene me vetëshërbim dhe pika të shitjes së ushqimit. Kjo ka krijuar fenomenin e njohur si tipping fatigue, ose lodhja nga kërkesat e vazhdueshme për bakshish. Edhe pronarët e Freeman’s pranojnë se ky fenomen është real dhe se konsumatorët shpesh ndihen të hutuar për situatat kur pritet të paguajnë bakshish.
Emily Purcell theksoi se qëllimi i tyre nuk është t’i ofendojnë të gjithë personat që nuk lënë bakshish, por të edukojnë klientët mbi funksionimin e industrisë së shërbimit. “Ne nuk po themi se çdo person që nuk lë bakshish është njeri i keq”, sqaroi ajo. Sipas Kevin Purcell, kur një klient hyn në restorant, ulet në tavolinë dhe shërbehet nga një punonjës, ekziston një marrëveshje e pashkruar shoqërore për shpërblimin e shërbimit. “Ky është sektori i shërbimit dhe mikpritjes. Për një shërbim të mirë, pritet një bakshish prej 20 për qind”, deklaroi ai.
Megjithatë, fakti që një bakshish konsiderohet normë shoqërore nuk do të thotë se ai është automatikisht detyrim ligjor. Zbatueshmëria e tarifave të detyrueshme varet nga legjislacioni përkatës dhe mënyra se si ato u bëhen të ditura klientëve.
Përkundër kritikave, shumë përdorues të rrjeteve sociale dolën në mbështetje të pronarëve dhe punonjësve të Freeman’s. Disa argumentuan se klientët që nuk kanë mundësi të paguajnë bakshish duhet të zgjedhin alternativa ku nuk ofrohet shërbim në tavolinë. “Nëse nuk dëshironi ose nuk keni mundësi të lini bakshish për shërbimin në një restorant që e zgjidhni vetë, atëherë duhet të hani në shtëpi ose të përdorni shërbimet e ushqimit për ta marrë me vete”, shkroi një komentues. Të tjerë reaguan me humor dhe deklarata ironike në mbështetje të kamerierëve.
Pas debatit, Kevin dhe Emily Purcell publikuan një tjetër mesazh në Instagram, duke falënderuar komunitetin për mbështetjen ndaj restorantit dhe stafit. Në fund, pronarët iu referuan një deklarate të kuzhinierit dhe personalitetit të ndjerë televiziv Anthony Bourdain, i cili njihej për qëndrimet e drejtpërdrejta ndaj sjelljes së klientëve në restorante. “Nëse lini bakshishe shumë të vogla ose silleni keq me kamerierin tuaj, për mua nuk ekzistoni më”, kishte deklaruar Bourdain, duke përdorur më pas një krahasim edhe më të ashpër për të shprehur përbuzjen ndaj kësaj sjelljeje.
Rasti i Freeman’s Grub & Pub ka nxjerrë në pah tensionet që ekzistojnë në kulturën amerikane të bakshisheve. Nga njëra anë, punonjësit e restoranteve shpesh varen nga këto të ardhura për të përballuar shpenzimet e jetesës. Nga ana tjetër, shumë konsumatorë kundërshtojnë idenë se duhet të paguajnë një tarifë shtesë të detyrueshme, përtej çmimit të shënuar në menu. Politika e restorantit në Greensboro e ka kthyer këtë debat në një çështje konkrete: a duhet t’u lejohet bizneseve të vendosin tarifa automatike ndaj klientëve që nuk lënë bakshishe të mjaftueshme?
Për pronarët e Freeman’s, përgjigjja është po, pasi ata besojnë se kështu mbrojnë punonjësit. Për kritikët, megjithatë, bakshishi duhet të mbetet një zgjedhje e klientit dhe jo një detyrim i vendosur nga restoranti. Polemika dëshmon se debati mbi bakshishet në Shtetet e Bashkuara nuk lidhet vetëm me sjelljen e klientëve, por edhe me mënyrën se si industria e gastronomisë i paguan dhe i vlerëson punonjësit e saj.




