Deputeti i Partisë Demokratike, Belind Këlliçi, ka bërë publik një dokument që, sipas tij, dëshmon ekzistencën e një ideje për vijimin e pushtetit të kryeministrit Edi Rama deri në forma të përhershme qeverisjeje, duke përfshirë edhe mundësinë që ai të shpallet “mbret”.
Sipas Këlliçit, dokumenti në fjalë gjendet në librin voluminoz “Dosjet shqiptare”, ku është përfshirë një letër e arkitektit holandez Reinier de Graaf. Deputeti demokrat thotë se në këtë tekst propozohet një model qeverisjeje që do të siguronte vazhdimësinë e pushtetit përmes heqjes së zgjedhjeve ose vendosjes së një strukture me mandat të pakufizuar.
Të lidhura
None found
Ai pretendon se ky “projekt” po pasqyrohet edhe në realitetin politik shqiptar, ndërsa akuzon qeverinë për dëmtim të procesit zgjedhor dhe dobësim të institucioneve demokratike. Këlliçi e cilëson situatën politike si një “farsë elektorale” dhe ngre alarmin për, sipas tij, prirje autoritare në vend.
Në reagimin e tij, deputeti i PD-së e paraqet kryeministrin Rama si një figurë që, sipas tij, kërkon të forcojë një pushtet afatgjatë dhe të pakontestueshëm, duke e lidhur këtë me ide apo projekte të huaja të botuara në publikime akademike.
Reagimi i Këlliçit
Këlliçi deklaron se është zbuluar projekti i Edi Ramës për të pasur pushtet të përjetshëm dhe se ai synon të shpallet Mbret.
Sipas tij, tashmë del në pah arsyeja pse Rama u mërzit kur u quajt Kumbari i Shqipërisë, pasi, siç shprehet deputeti demokrat, ai paska plane të bëhet Mbret ose President i përjetshëm.
Ai shton se mënyra për të ushqyer këto ambicie është gjetur si zakonisht, duke pretenduar se nxitja vjen nga të tjerët dhe jo drejtpërdrejt prej Ramës. Këlliçi përmend librin “Albanian Files”, ku sipas tij gjendet letra që arkitekti holandez i ka drejtuar kryeministrit.
Referuar deklaratës së tij, Reinier de Graaf kërkon që regjimi i Ramës të ketë vazhdimësi, duke eliminuar zgjedhjet ose duke e kthyer atë në Mbret apo President të Përjetshëm.
Këlliçi pretendon se deri tani Rama ia ka realizuar dëshirën arkitektit holandez, duke zhbërë zgjedhjet dhe duke vrarë procesin elektoral, pasi sipas tij ato të Majit 2025 ishin farsë dhe nuk njihen nga askush.
Ai shprehet më tej se në vijim, sipas bindjes së tij, ekziston edhe projekti për t’u shpallur Mbret.
Deputeti demokrat thekson se kjo letër nuk është letërsi, por, sipas tij, pjesë e shkëmbimeve të Edi Ramës me arkitektët klientë, me të cilët ai pretendon se po bën plaçkë Shqipërinë nga Jugu në Veri.
Në përfundim të reagimit të tij, Këlliçi deklaron se Rama, të cilin e quan Kumbari që i thotë “Fuck You” popullit të tij, kërkon të bëhet Mbret. Pas këtij zbulimi, sipas tij, shqiptarëve nuk u mbetet tjetër veçse ta rrëzojnë përpara se të bëhet edhe më i rrezikshëm. Ai shton se një diktaturë e re nuk ka shans të ngrihet në këtë vend, se Edi Rama i ka ditët e numëruara dhe se do të bjerë shpejt bashkë me ëndrrat e tij për pushtet të përjetshëm.
Çfarë përmban letra?
Një letër e hapur e arkitektit holandez Reinier de Graaf, drejtuar kryeministrit Edi Rama, ka shkaktuar reagime në Shqipëri. Dokumenti mban datën 3 mars 2025 dhe është botuar në librin “Albanian Files”, “Dosjet shqiptare”.
Letra nis me vlerësime për zhvillimet në Shqipëri dhe për rolin e qeverisë në promovimin e projekteve urbane. Më tej, autori shpreh shqetësim për varësinë e arkitekturës nga vendimmarrja politike dhe sugjeron që Shqipëria të mos zhvillojë më zgjedhje, ndërsa Rama të vijojë të qeverisë.
Letra
Një letër e hapur drejtuar Edi Ramës
Kryeministër i Republikës së Shqipërisë
Rotterdam, 3 Mars 2025
Shkëlqësia Juaj / i dashur Edi,
Ju lutem më falni që po ju drejtohem në këtë formë. Mund të mos më mbani mend; jemi takuar vetëm një herë, dhe unë jam thjesht një nga shumë arkitektë të huaj që punojnë aktualisht në vendin tuaj. Po ju shkruaj për të shprehur mirënjohjen time për mundësinë për të punuar në Shqipëri dhe gjithashtu admirimin tim më të gjerë për gjithçka që keni arritur që kur u bëtë kryeministër pak më shumë se një dekadë më parë.
Nën sundimin tuaj, Shqipëria ka fituar statusin pothuajse model. Grupe të shumta fetare dhe etnike jetojnë në paqe së bashku; ekziston një ndarje efektive e kishës (kishave) dhe shtetit; një popullsi e re punëtore mban një ekonomi në këmbë; pjesëmarrja në punë e grave është e lartë dhe në rritje të vazhdueshme; Shqipëria po kërkon aktivisht anëtarësim në BE dhe, për të mos harruar, ka shije të shkëlqyer në arkitekturë.
Në një botë të padisiplinuar, Shqipëria po fillon të ndihet si përjashtimi shpresëdhënës: bashkëpunim pro-ndërkombëtar, vlera pro-progresive dhe, ndoshta më e rëndësishmja, pro-arsye, një fener ndriçimi kundër të gjitha gjasave.
Qëllimi i shkrimit tim, megjithatë, shkon përtej lëvdatave. Po ju shkruaj sepse jam i shqetësuar. Në këtë moment, partia juaj po kërkon një mandat të katërt radhazi. Mund të shpresoj vetëm që ata të kenë sukses. Është e vështirë të imagjinohet një regjim i ri që kujdeset për arkitektët po aq sa ai aktual.
Profesioni ynë historikisht varet nga patronazhi politik dhe disa mendime të zymta më kanë kaluar nëpër kokë kohët e fundit. Çfarë do të ndodhë nëse socialistët nuk i fitojnë zgjedhjet? A do të mbarojë papritur kjo mekë e arkitekturës bashkëkohore? A do të thahet papritur një pus pune në dukje i pashtershëm? A mund të duhet që Ushtria e Arkitekteve të lëshojë armët aq shpejt sa u mobilizua?
Nuk e them këtë lehtë, por për ne arkitektët, do të ishte më mirë nëse zgjedhjet e ardhshme thjesht do të anuloheshin. Madje do të shkoja një hap më tej.
Duke pasur parasysh statusin e qëndrueshëm të Shqipërisë si një patron i ndriçuar i arkitekturës, profesioni ynë do të përfitonte shumë nëse vendi nuk do të kishte më kurrë zgjedhje të tjera, dhe nëse ju, pas mandatit tuaj të pestë radhazi si kryeministër, do të vazhdonit si president për jetë – ndoshta edhe Mbret.
Ngjarje të mëdha historike po zhvillohen ndërsa flasim. Autokracia po fiton me shpejtësi terren si forma përfundimtare e qeverisjes së shekullit të njëzet e një. Shpresat për një alternativë produktive po shkatërrohen çdo ditë. Duket se po dëshmojmë fundin e “Fundit të Historisë”. Në këtë kontekst, lutja ime është aq e thjeshtë sa edhe e drejtpërdrejtë: Në një botë autokracish, a mund të kemi një autokrat dashamirës me shije?
E di që ajo që po kërkoj nga ju nuk është një sakrificë e vogël, por është me rëndësi të madhe. Shpresoj se do ta merrni në konsideratë.
