Ndërsa vëmendja zakonisht përqendrohet te ngarkesat që përjetojnë nënat, një studim i ri sugjeron se baballarët janë ata që ndiejnë më shumë trysni në rolin e prindit, veçanërisht për shkak të ndikimit të mediave sociale.
Hulumtimi, i realizuar me prindër nga mosha 18 deri në 45 vjeç, nxjerr në pah jo vetëm mënyra të ndryshme se si nënat dhe baballarët e përjetojnë prindërimin, por edhe dallime të dukshme mes mijëvjeçarëve dhe Gjeneratës Z, raporton Parents, transmeton Klankosova.tv.
Të lidhura
None found
Sipas raportit më të ri të Moonbug Entertainment, kompania pas përmbajtjeve të njohura për fëmijë si CoComelon dhe Blippi, prindërit mijëvjeçarë dhe ata të Gjeneratës Z e ndërtojnë jetën familjare në mënyra mjaft të ndryshme. Për raportin “Gjendja e Ardhshme e Prindërimit 2026”, studiuesit përfshinë në anketë 1,000 prindër amerikanë të moshës 18 deri në 45 vjeç, të cilët kanë të paktën një fëmijë nën moshën 10 vjeç. Studimi ofron një vështrim domethënës mbi mënyrën se si po ndryshon prindërimi, si ndër breza ashtu edhe mes roleve gjinore.
“Ajo që më bëri më shumë përshtypje në këtë hulumtim është se sa ndryshe duket prindërimi pas dyerve të mbyllura. Nëna beqare që drejton familjen dhe pyet veten nëse dikush e vëren. Babai që kontrollon postimet e prindit-krijues në mes të natës dhe dyshon nëse po bën gjithçka siç duhet”, tha Johanna Moscoso, drejtoreshë e analizës së audiencës në Moonbug dhe autore kryesore e studimit.
“Prindi i Gjeneratës Z që qëllimisht bën gjithçka të kundërtën e mënyrës se si është rritur. Këto nuk janë raste të izoluara. Kjo është familja moderne”, shtoi ajo.
Moonbug thekson se gjetjet tregojnë qartë se sot nuk ekziston më një model i vetëm i “prindit modern”. Sipas një deklarate, ndryshimet në prindërim nga një brez te tjetri formësohen nga trysni, prioritete dhe përkufizime të ndryshme për atë që do të thotë të jesh një prind i mirë. Kjo nis që nga mënyra bazë se si secili brez e sheh vetë prindërimin.
Raporti zbulon se 87 përqind e mijëvjeçarëve e konsiderojnë prindërimin si pjesë qendrore të identitetit të tyre. Te prindërit e Gjeneratës Z kjo shifër zbret në 80 përqind, pasi ata e shohin prindërimin si vetëm një aspekt të identitetit të tyre më të gjerë. Po ashtu, vërehen dallime të rëndësishme edhe në qasjen ndaj rritjes së fëmijëve.
Rreth 44 përqind e mijëvjeçarëve po i rrisin fëmijët në të njëjtën mënyrë siç janë rritur vetë. Në anën tjetër, Gjenerata Z po ndjek një kurs më të veçantë: 20 përqind kanë zgjedhur një stil prindërimi shumë ndryshe nga ai me të cilin janë rritur, ndërsa 12 përqind deklarojnë se bëjnë me vetëdije të kundërtën.
Edhe sa u përket stileve të prindërimit, raporti evidenton ndryshime interesante mes brezave. Dallimi më i dukshëm është se mijëvjeçarët kanë më shumë prirje ta përkufizojnë stilin e tyre si prindër, krahasuar me Gjeneratën Z. Konkretisht, 38 përqind e mijëvjeçarëve identifikohen me prindërim të butë, kundrejt 31 përqind të prindërve të Gjeneratës Z.
Nga ana tjetër, 21 përqind e mijëvjeçarëve e cilësojnë veten si prindër “natyrorë”, kategori që Moonbug e përshkruan si një stil jetese më të ndërgjegjshëm për shëndetin, holistik dhe të qëndrueshëm. Të njëjtën gjë e thonë 15 përqind e prindërve të Gjeneratës Z. Ndërkohë, diferencat më të vogla shfaqen te “prindërimi i lirë”, me 26 përqind të mijëvjeçarëve kundrejt 25 përqind të Gjeneratës Z, si dhe te “prindërimi praktik”, me 18 përqind të mijëvjeçarëve përballë 13 përqind të Gjeneratës Z.
Studimi vëren edhe dallime në mënyrën se si nënat dhe baballarët lidhen me stile të caktuara të prindërimit. Deri në 42 përqind e baballarëve mijëvjeçarë identifikohen me prindërim të butë, ndërsa te nënat mijëvjeçare kjo përqindje është 31 përqind. Një prirje e ngjashme shfaqet edhe te Gjenerata Z, ku 34 përqind e baballarëve dhe 30 përqind e nënave e preferojnë këtë stil.
Megjithëse shpesh përdoret shprehja “faji i nënës”, raporti tregon se edhe “faji i babait” është po aq i pranishëm. Studimi zbuloi se 37 përqind e nënave krahasojnë veten me të tjerët në internet. Megjithatë, kjo shifër është dukshëm më e lartë te baballarët, ku 53 përqind pranuan se bëjnë të njëjtën gjë.
Një pjesë e madhe e këtij presioni lidhet me rrjetet sociale. Sipas raportit, 49 përqind e baballarëve ndiejnë presion prindëror nga këto platforma, krahasuar me 38 përqind të nënave. Edhe në aspektin e presionit të përgjithshëm nga bashkëmoshatarët për t’i rritur fëmijët në një mënyrë të caktuar, 51 përqind e baballarëve thanë se e ndiejnë këtë, përballë 41 përqind të nënave.
Raporti trajton edhe çështjen e kujdesit për veten dhe fajit që e shoqëron atë. Shumica e prindërve mendojnë se kujdesi për veten i ndihmon të jenë kujdestarë më të mirë, por shumë prej tyre vazhdojnë të ndihen në faj kur i kushtojnë kohë vetes. Konkretisht, 61 përqind e prindërve thanë se ndihen fajtorë kur ndajnë kohë për veten, edhe pse 78 përqind deklarojnë se koha e lirë i bën ata prindër më të mirë.
Edhe në këtë aspekt shfaqen dallime mes brezave. Shumica e mijëvjeçarëve, ose 82 përqind, thonë se koha për veten i ndihmon të jenë prindër më të mirë, ndërsa te Gjenerata Z kjo shifër bie në 73 përqind. Hendeku është disi më i vogël kur bëhet fjalë për dakordësinë me partnerin për të ndarë kohë personale: 79 përqind e mijëvjeçarëve kundrejt 73 përqind të Gjeneratës Z.
Siç u shprehën studiuesit, “Gjenerata Z nuk po e refuzon kujdesin për veten, por shpesh është ende duke e negociuar atë. Ata janë ende duke vendosur nëse mund ta përqafojnë vërtet atë pa u ndjerë fajtorë.”
