Momente të forta emocionale janë përjetuar gjatë ditëve të protestës, ku mes thirrjeve qytetare për drejtësi nuk kanë munguar edhe dëshmi personale që kanë prekur të pranishmit.
Sot, një prej protestueseve mori mikrofonin dhe ngriti zërin për dhimbjen e saj familjare: zhdukjen e vëllait, Mateos, më 16 korrik 2011. Ajo deklaroi se, prej 15 vitesh, familja e saj pret përgjigje, ndërsa shteti, sipas saj, nuk ka bërë asgjë për të zbardhur fatin e tij, transmeton Albeu.com.
Të lidhura
None found
“Vëllai im, më 16 korrik 2011, doli për të luajtur me shokët e tij dhe nuk u kthye më. 15 vite mungesë, 15 vite pritje”, u shpreh ajo mes emocionesh.
Por protestuesja theksoi se prania e saj në protestë nuk lidhet vetëm me dhimbjen personale. Ajo tha se zëri i saj është edhe për fëmijët e tjerë të zhdukur, për familjet që ende jetojnë me ankthin e mungesës dhe me pyetjen që nuk ka marrë përgjigje.
“Unë këtu nuk jam vetëm për Mateon. Jam edhe për Bleona Matën, edhe për Julian Çelën, jam për çdo fëmijë të humbur. Sot jam këtu për çdo nënë shqiptare që fle e zgjohet me një pyetje: Ku është fëmija im?!”, deklaroi ajo.
Fjala e saj u prit me emocione nga qytetarët e pranishëm, duke e kthyer protestën në një moment reflektimi për dhimbjen e familjeve që prej vitesh kërkojnë drejtësi dhe përgjigje nga institucionet. /albeu.com/
