Gjatë muajit korrik, temperaturat e sipërfaqes së oqeaneve shënuan vlera maksimale historike për këtë periudhë të vitit, ndërkohë që formimi i fenomenit El Niño në Oqeanin Paqësor po nxit rritjen e temperaturave në shkallë planetare, sipas të dhënave të Shërbimit të Ndryshimeve Klimatike Kopernikus të BE-së.
Të lidhura
None found
Sipërfaqja e detit, duke përjashtuar zonat polare, regjistroi një temperaturë mesatare prej 20.96 gradë Celsius, duke kaluar kështu maksimumin e mëparshëm prej 20.89 gradë, i cili ishte shënuar në korrikun e vitit 2023.
Po ashtu, korriku i këtij viti u rendit si i dyti më i nxehtë i dokumentuar ndonjëherë në rang global, me temperaturat mesatare të planetit që qëndruan rreth 1.47 gradë Celsius mbi mesataren e epokës para-industriale.
Në pjesën perëndimore të Evropës, muajt qershor dhe korrik sollën temperatura të paprecedenta. Mesatarja e kombinuar e këtyre dy muajve arriti në 21.62 gradë Celsius, ose 2.79 gradë mbi normën, teksa thatësira e stërgjatur dhe valët e të nxehtit krijuan terren të përshtatshëm për përhapjen e zjarreve masive pyjore.
Ekspertët e Kopernikusit shpjegojnë se masat e qëndrueshme të ajrit me presion të lartë kanë mbajtur të bllokuar nxehtësinë mbi Evropën Perëndimore, ndërsa mungesa e lagështirës në tokë ka pakësuar aftësinë ftohëse natyrale të sipërfaqes tokësore.
Paralelisht, ujërat e Atlantikut pranë brigjeve evropiane dhe në sektorin perëndimor të Mesdheut përjetuan temperatura maksimale rekord, duke gjeneruar episode të fuqishme të të nxehtit detar.
Situata mbetet po aq alarmante në Paqësorin tropikal, ku temperaturat vijojnë të jenë jashtëzakonisht të larta, teksa kushtet e El Niño vazhdojnë të intensifikohen dhe pritet të forcohen më tej në muajt në vijim. Ky cikël natyror i motit, i përforcuar nga ngrohja globale me origjinë njerëzore, mund të çojë në rritje të mëtejshme të termometrit dhe në ashpërsimin e dukurive ekstreme atmosferike.
Pasojat e ngrohjes së oqeaneve janë të shumëfishta për sistemin klimatik dhe botën e gjallë. Ujërat që zgjerohen për shkak të temperaturave më të larta nxisin ngritjen e nivelit të deteve, ndërsa temperaturat e larta detare po shkaktojnë periudha më të gjata dhe më të ashpra të të nxehtit, duke dëmtuar shkëmbinjtë koralorë, livadhet e algave dhe industrinë e peshkimit.
Oqeanet përfaqësojnë një mekanizëm thelbësor për ekuilibrin termik të Tokës, duke absorbuar shumicën e nxehtësisë së tepërt të gjeneruar nga gazet serrë. Temperaturat e larta të sipërfaqes detare gjithashtu rrisin avullimin dhe sasinë e lagështirës në ajër, duke i dhënë më shumë energji stuhive tropikale dhe reshjeve të dendura.
Sakaq, në kontinentin evropian, thatësira ka reduktuar ndjeshëm prurjet e lumenjve kryesorë si Sena, Reni dhe Danubi, duke shtuar trysninë mbi burimet ujore, bujqësinë, ekosistemet, navigacionin lumor dhe gjenerimin e energjisë elektrike.
