Hetimi për atentatin ndaj Sigfrido Ranuccit, gazetarit italian që drejton emisionin investigativ Report, ka marrë një drejtim të ri, teksa autoritetet po shqyrtojnë lidhjen mes sulmit dhe një projekti politik të ndërtuar për të.
Të lidhura
None found
Shpërthimi ndodhi më 16 tetor 2025 pranë shtëpisë së gazetarit në Pomezia. Bomba shkaktoi dëme të rënda në automjetin e Ranuccit dhe në makinën e vajzës së tij, por as ai dhe as pjesëtarët e familjes nuk mbetën të plagosur.
Autoritetet italiane arrestuan Valter Lavitolën, nën akuzën se kishte porositur atentatin. Në dosje figuron gjithashtu Gomes Clesio Tavares, ndërsa katër persona të tjerë dyshohen se kanë realizuar sulmin.
Një nga pistat kryesore për motivin lidhet me raportin e krijuar ndërmjet Lavitolës dhe Ranuccit, si dhe me planet që i pari kishte hartuar për të ardhmen politike të drejtuesit të Report.
Lavitola, i cilësuar si “miku” i gazetarit, parashikonte për të një rol me peshë në institucionet italiane. Ai ishte i bindur se Ranucci mund të shndërrohej në një figurë të fuqishme politike dhe, sipas dokumenteve hetimore, besonte se gazetari ishte në gjendje të siguronte rreth 30% të votave edhe pa mbështetjen e një partie.
Në një bisedë, Lavitola ishte shprehur: “Vëlla, ai do të ishte president 110% i garantuar”. Ndërsa në një mesazh dërguar vetë Ranuccit, i kishte shkruar: “Pas dy vitesh do të jesh kryeministër”.
Në skenarin e tij, Lavitola e shihte veten si këshilltar dhe “spin doctor” të gazetarit. Hetuesit vlerësojnë se ai mendonte se një karrierë e suksesshme politike e Ranuccit do t’i hapte edhe atij rrugën drejt një pozicioni të rëndësishëm.
Fillimisht, mundësia e kandidimit nuk dukej se merrej seriozisht nga Ranucci. Megjithatë, gjyqtarja e hetimit paraprak vlerëson se, me kalimin e kohës, gazetari nisi të shfaqte më shumë kureshtje dhe gatishmëri ndaj idesë së propozuar nga Lavitola.
Dokumentet tregojnë se Ranucci nuk e përkrahu asnjëherë zyrtarisht projektin. Megjithatë, sjellja dhe komunikimet e tij interpretohen si një “qëndrim hapjeje”, ose të paktën si interes për një kandidaturë që po merrte gjithnjë e më shumë formë.
Sipas hetuesve, Lavitola e kishte hedhur dhe përsëritur vazhdimisht këtë ide që nga viti 2024, duke ushtruar gradualisht ndikim mbi gazetarin. Në aktet e çështjes thuhet se “gazetari ishte viktimë e manipulimit të të dyshuarit”, ndërsa nënvizohet edhe afërsia e madhe që ishte krijuar mes tyre.
Gjyqtarja vlerëson se synimi i Lavitolës mund të ketë qenë shtimi i popullaritetit të Ranuccit, me qëllim që t’i lehtësonte ngjitjen në politikë.
Veprimet e Lavitolës nuk ishin kufizuar vetëm te bisedat me gazetarin. Nga hetimet rezulton se ai kishte porositur edhe sondazhe për të matur mundësitë e një kandidature politike të Ranuccit.
Këto sondazhe u analizuan gjithashtu nga gazetarë me përvojë në këtë fushë, përfshirë Stefano Cappellini dhe Paolo Mieli. Një prej pyetjeve kërkonte të përcaktonte nëse elektorati do të votonte një kandidat të tretë përballë Elly Schlein dhe Giuseppe Conte, si dhe nëse kjo figurë duhej të vinte nga politika apo nga shoqëria civile.
Sipas interpretimit të hetuesve, përmes këtyre pyetjeve po testohej konkretisht edhe hyrja e mundshme e Ranuccit në politikë.
Në dosje përmendet edhe Gomes Clesio Tavares, i dyshuar se ka rekrutuar Antonio Passariello, Pellegrino D’Avino, Saverio Mutone dhe Marika De Filippis për realizimin e atentatit. Hetuesit thonë se Tavares u kishte premtuar para dhe mbështetje në rast se do të përballeshin me probleme me drejtësinë.
Përgjimet e kryera në burg pas arrestimeve, sipas autoriteteve, nxorën në pah biseda që lidhnin Tavaresin dhe Lavitolën me një plan të mëtejshëm.
Në një nga komunikimet e regjistruara, një prej të arrestuarve i drejtohet bashkëpunëtorit të tij me fjalët: “Saverio, hajde të hipim në makinë dhe të shkojmë në shtëpinë e atij që na ka borxh paratë”. Sipas hetuesve, personi të cilit i referohej ishte Tavares.
Një tjetër dyshim është se Lavitola ka tentuar ta çojë hetimin në drejtime të tjera pas atentatit. Dokumentet tregojnë se ai kontaktoi Daniele Autierin, gazetar të Report, duke i paraqitur pista alternative për personat që mund të qëndronin pas sulmit.
Ndër pretendimet që Lavitola i paraqiti Autierit ishte edhe ekzistenca e një komploti të përbashkët të shërbimeve italiane dhe izraelite për eliminimin e Ranuccit. Autieri deklaroi më vonë se afrimin e Lavitolës e kishte vlerësuar si një “mashtrim të mundshëm”.
Sipas gjyqtares së hetimit, elementet e dyshimit janë edhe më të forta, pasi personat nën hetim dyshohet se janë përpjekur vazhdimisht të ndikojnë te strategjia mbrojtëse e të akuzuarve si ekzekutorë të atentatit.
Për këtë shkak, gjyqtarja çmon se ekziston rreziku që provat të manipulohen dhe që vepra penale të përsëritet.
Ndërkohë, Lavitola duket se e kishte marrë në konsideratë paraprakisht edhe arrestimin e tij. Një mikeshe portugeze i kishte treguar se mund të përfundonte së shpejti në pranga.
“Ka të gjitha mundësitë që të arrestohem. Por është shumë e pamundur që të arrestohem për një kohë të gjatë”, kishte deklaruar ai.
Hetuesit po përpiqen të përcaktojnë jo vetëm përgjegjësit për atentatin, por edhe arsyen që qëndron pas tij, përfshirë mundësinë që projekti politik i Lavitolës për Ranuccin të ketë qenë shtysa për organizimin e sulmit.
Referuar akuzës së re, objektivi nuk ishte eliminimi fizik i gazetarit. Sulmi dyshohet se synonte të rriste popullaritetin e tij dhe t’i jepte hov projektit për përfshirjen e Ranuccit në politikë.
Nga dokumentet hetimore rezulton se Lavitola i atribuonte Ranuccit një potencial të konsiderueshëm elektoral dhe besonte se ai mund të bëhej një personazh i rëndësishëm i politikës italiane.
Lavitola, i dënuar më herët për zhvatje dhe vepra të tjera, kishte menduar njëkohësisht edhe për përfitimin e tij në këtë skenar. Nëse Ranucci do të hynte në politikë dhe do të siguronte poste të larta, ai synonte të merrte pranë tij rolin e këshilltarit dhe të “spin doctor”.
