Goditja e rëndë që ka pësuar eksportet e gazit për shkak të mbylljes së Ngushticës së Hormuzit e ka shtyrë Katarin, prodhuesin kryesor global të gazit natyror të lëngshëm, të shpejtojë hapat drejt një ekonomie më të shumëanshme.
Të lidhura
None found
Si pjesë e kësaj strategjie, kryeqyteti Doha ka vënë në lëvizje një nismë të guximshme për të pozicionuar veten si një nyje botërore në fushën e tregtimit të diamanteve.
Në 27 korrik, Autoriteti i Zonave të Lira të Katarit prezantoi zyrtarisht Bursën e Diamanteve të Katarit, një platformë e mbikëqyrur për transaksionet, certifikimin dhe depozitimin e gurëve të çmuar bruto dhe të punuar. Hapësira gjendet në Zonën e Lirë Ras Bufontas, në afërsi të Aeroportit të Dohas, dhe përmban një ambient tregtimi, depo me masa të rrepta sigurie dhe një mekanizëm ankandesh të projektuara për të bashkuar furnizuesit afrikanë e aziatikë me konsumatorët nga Europa dhe rajoni i Gjirit.
Ambicia e Katarit është të ngrejë, brenda një harku të shkurtër kohor, një pol madhor për biznesin e gurëve të çmuar, duke rivalizuar drejtpërdrejt me qendra të mirëfillta si Antwerpi dhe Dubai.
Kjo lëvizje materializohet në një fazë delikate për financat e shtetit. Që nga data 1 mars, përshkallëzimi i tensioneve mes Shteteve të Bashkuara, Izraelit dhe Iranit ka sjellë bllokadën e Ngushticës së Hormuzit, arteries kryesore detare nga e cila Katari nxjerr gati të plotë eksportet e tij të LNG-së.
Përpara shpërthimit të krizës, më tepër se 100 anije lundronin përditë përmes kësaj kalimi strategjik, që përballonte rreth një të pestën e tregtisë globale të naftës dhe thuajse tërësinë e dërgesave të gazit të lëngshëm nga vendet e Gjirit. Tashmë, referuar të dhënave nga shërbimet e inteligjencës detare, më pak se dhjetë mjete lundruese ia dalin të kryejnë kalimin çdo ditë.
Shefi i dikasterit të Energjisë në Katar ka ngritur shqetësimin se embargoja detare mund t’i shkaktojë shtetit një humbje vjetore prej afro 20 miliardë dollarësh në të hyra. Ndryshe nga Arabia Saudite apo Emiratet e Bashkuara Arabe, Katari nuk disponon tubacione alternative që t’i mundësonin anashkalimin e Ngushticës së Hormuzit, një fakt që e bën ekonominë e tij jashtëzakonisht të cenueshme ndaj kësaj situate.
Në këto rrethana, zyrtarët po e përqendrojnë vëmendjen te sektori i diamanteve, për shkak se lëvizja e tyre mund të realizohet pa vështirësi nëpërmjet ajrit dhe nuk varet nga korridoret ujore. Megjithëkëtë, specialistët theksojnë se një bursë e re diamantesh nuk arrin të kompensojë në një periudhë të afërt miliardat e dëmtuara nga shitjet e gazit.
Një element tjetër me peshë mbetet rivaliteti me monarkitë fqinje të Gjirit. Dubai përfaqëson prej kohësh një nga platformat më të fuqishme botërore për tregtinë e diamanteve, me një volum biznesi që arrdh në disa dhjetëra miliardë dollarë. Me futjen në këtë arenë, Katari hedh një sfidë të hapur ndaj pozitës së emiratit kufitar dhe kërkon të konsolidojë peshën e tij ekonomike në rajon.
Megjithatë, njohësit e fushës e shohin Bursën e Diamanteve jo thjesht si një projekt financiar, por edhe si një sinjal të fuqishëm politik. Doha dëshiron t’u dëshmojë aktorëve ndërkombëtarë se është duke ndërtuar rrugëdalje për një skenar ku bllokimi i Hormuzit zgjatet në kohë.
Zyrtarisht, autoritetet në Katar nuk e kanë lidhur përurimin e bursës me krizën e Hormuzit, duke nënvizuar se projekti është komponent i planit afatgjatë “Qatar National Vision 2030”, i cili ka në themel pikërisht shumëfishimin e burimeve ekonomike. Sidoqoftë, momenti i inaugurimit lë të kuptohet qartë se edhe një ndër ekonomitë më të kamura të Gjirit po synon të zbusë varësinë nga një nyje detare strategjike, e cila i shpëton krejtësisht kontrollit të saj.
