Banka Qendrore e Holandës (DNB) ka spostuar 86 tonë nga rezervat e saj të arit, duke i lëvizur nga Shtetet e Bashkuara dhe Kanadaja në drejtim të Londrës. Vendimi, sipas institucionit, është nxitur nga rritja e pasigurisë gjeopolitike dhe nevoja për të përmirësuar gatishmërinë ndaj krizave.
Të lidhura
None found
Sipas DNB-së, tregtimi i arit nga Londra ofron lehtësi më të madhe krahasuar me Nju Jorkun ose Otavën. Pikërisht kjo lëvizje synon të rrisë shpejtësinë me të cilën rezervat mund të vihen në përdorim në rast të një situate emergjente.
Duke komentuar masën, kryetari i DNB-së, Olaf Schleippen, theksoi se aksesi ndaj rezervave të arit është përmirësuar ndjeshëm. “Ne shpressojmë që të mos kemi kurrë nevojë t’i përdorim këto rezerva, por megjithatë është e domosdoshme të forcojmë qëndrueshmërinë dhe përgatitjen tonë”, u shpreh ai.
Holanda zotëron një stok të përgjithshëm prej 612.4 tonësh ari, vlera e të cilit për vitin 2025 llogaritet rreth 72.2 miliardë euro, sipas të dhënave të bankës qendrore.
Përpara këtij operacioni, 31.3% e arit holandez ruhej në Nju Jork dhe 19.7% në Otava. Pas transferimit, pjesa e mbajtur në SHBA ka rënë në 18.5%, ndërsa përqindja në Kanada gjithashtu ka zbritur në 18.5%. Në të njëjtën kohë, sasia e arit të depozituar në Londër është rritur ndjeshëm, nga 18.1% në 32.1%. Pjesa e rezervave që mbahet brenda territorit holandez mbetet e pandryshuar në 30.8%.
Procesi i zhvendosjes nuk u kufizua vetëm në lëvizjen fizike. DNB sqaroi se operacioni u realizua pjesërisht përmes transaksioneve të blerjes dhe shitjes së arit dhe pjesërisht nëpërmjet transportit të metalit të çmuar.
Më shumë se 27 tonë ar fizik u sollën fillimisht nga SHBA dhe Kanadaja në Zeist të Holandës, dhe më pas e njëjta sasi u dërgua drejt Londrës. Kjo rrugë shmangu nevojën për shkrirjen e arit gjatë procesit.
Banka theksoi se kombinimi i blerjeve, shitjeve dhe transportit fizik lejoi shpërndarjen e rreziqeve që lidhen me lëvizjen e një sasie kaq të madhe ari.
Ky vendim vjen në një periudhë kur bankat qendrore po i kushtojnë një rëndësi gjithnjë e më të madhe sigurisë dhe aksesit të rezervave të tyre, përballë një klime të karakterizuar nga tensione dhe pasiguri të shtuara gjeopolitike.
