Giorgia Meloni është shumë pranë një rekordi historik në Itali, pasi mund të bëhet kryeministrja që ka qëndruar më gjatë pa ndërprerje në detyrë në historinë e Republikës Italiane.
Të lidhura
None found
Në një intervistë për të përditshmen prestigjioze amerikane New York Times, kryeministrja italiane ka folur për rrugën e saj politike dhe ndryshimin e rolit të saj në skenën evropiane.
Meloni nisi si një aktiviste e re e së djathtës, me një formim politik të lidhur me rrënjët post-fashiste, ndërsa sot konsiderohet një prej emrave më me peshë në politikën e Evropës.
Angazhimi i saj politik filloi që në adoleshencë. Në moshën 15-vjeçare, ajo u bë pjesë e lëvizjes rinore të së djathtës italiane.
Karriera e saj u zhvillua me shpejtësi: fillimisht u zgjodh deputete, më pas mori detyrën e nënkryetares së Dhomës së Deputetëve dhe, në moshën 31-vjeçare, u emërua ministrja më e re në historinë e Italisë.
Në vitin 2012, Meloni ishte bashkëthemeluese e partisë Vëllezërit e Italisë. Edhe pse për një kohë të gjatë kjo forcë politike mbeti e vogël, ajo vijoi të konsolidonte profilin dhe ndikimin e saj.
Fitorja në zgjedhjet e vitit 2022 i hapi rrugën drejt postit të kryeministres, duke e bërë gruan e parë që drejton qeverinë e Italisë.
Nga e djathta radikale te një qasje pragmatike
Rasti i Melonit shpesh përmendet si dëshmi se një forcë me origjinë në të djathtën radikale mund të shndërrohet në një aktor të pranueshëm për qeverisjen.
Partia e saj ka lidhje historike me lëvizjen post-fashiste, ndaj Meloni është përballur vazhdimisht me pyetje për raportin që mban me trashëgiminë e Benito Mussolinit.
Ajo ka dënuar diktaturat dhe ligjet racore të periudhës fashiste, por nuk është identifikuar me traditën antifashiste të së majtës italiane. Pikërisht kjo vazhdon të jetë një nga çështjet më të debatueshme rreth figurës së saj.
Në praktikën qeverisëse, megjithatë, kryeministrja ka ndjekur një kurs më të matur. Italia ka vijuar të mbështesë NATO-n, Ukrainën dhe institucionet e Bashkimit Evropian.
Edhe pse më herët kishte shprehur qëndrime më kritike ndaj BE-së, Meloni ka shfrytëzuar fondet evropiane dhe ka mbajtur një qasje më të kujdesshme ndaj financave publike.
Migracioni dhe marrëdhëniet ndërkombëtare
Çështja e migracionit mbetet një prej prioriteteve kryesore të qeverisë së drejtuar prej saj. Meloni ka kërkuar kontrolle më të forta në kufij dhe masa për frenimin e emigracionit të paligjshëm.
Mes nismave më të debatueshme është marrëveshja me Shqipërinë për ngritjen e qendrave për emigrantët dhe azilkërkuesit.
Projekti është përballur me pengesa ligjore dhe kritika lidhur me kostot, ndërsa Meloni e ka cilësuar atë si pjesë të një modeli të ri evropian për administrimin e migracionit.
Paralelisht, qeveria italiane ka miratuar qindra mijëra leje pune për migrantë, një vendim që pasqyron nevojat e ekonomisë së vendit për fuqi punëtore.
Në arenën ndërkombëtare, Meloni synon që Italia të ketë një rol më të rëndësishëm në Evropë. Ajo nuk pranon që Roma të perceptohet si një shtet që ndjek vazhdimisht linjën e Francës dhe Gjermanisë.
Raporti i saj me Donald Trump është më i ndërlikuar. Të dy kanë qëndrime të përbashkëta konservatore, veçanërisht për migracionin dhe çështjet kulturore, por Meloni ka kundërshtuar publikisht disa deklarata të tij dhe ka këmbëngulur se Italia duhet të mbrojë interesat e veta.
Bilanci ekonomik dhe kritikat
Gjatë qeverisjes së Melonit, deficiti buxhetor është ulur dhe politika fiskale është orientuar drejt një disipline më të madhe. Mbështetësit e saj e rendisin këtë ndër arritjet kryesore të mandatit.
Pavarësisht kësaj, ekonomia italiane vijon të përballet me vështirësi të rëndësishme. Borxhi publik mbetet i lartë, rritja ekonomike është e dobët, pagat kanë probleme dhe sistemi shëndetësor ndodhet nën presion të madh.
Sipas opozitës, stabiliteti politik nuk mjafton dhe qeveria duhet të prodhojë rezultate më të dukshme në ekonomi dhe në shërbimet publike.
Megjithatë, niveli i mbështetjes për Melonin ka mbetur relativisht i qëndrueshëm. E majta italiane vazhdon të jetë e përçarë dhe nuk ka mundur të paraqesë një alternativë të bashkuar ndaj saj.
Një model me ndikim për Evropën
Termi “melonizim” përdoret për të përshkruar kalimin e një force me origjinë në të djathtën radikale drejt qendrës së pushtetit, përmes ndërthurjes së nacionalizmit, konservatorizmit dhe pragmatizmit.
Ky zhvillim po vëzhgohet me interes në Francë, Gjermani dhe shtete të tjera ku partitë e djathta nacionaliste kanë zgjeruar ndikimin e tyre.
Nëse këto forca vijojnë të forcohen, roli i Melonit në përcaktimin e drejtimit politik të Evropës mund të bëhet edhe më i madh.
Ndërkohë, ajo ka arritur një rezultat të pazakontë për politikën italiane: stabilitetin.
Italia është karakterizuar historikisht nga qeveri jetëshkurtra dhe ndryshime të shpeshta politike, ndërsa Meloni ka qëndruar gjatë në pushtet dhe është pranë rekordit si kryeministrja me mandatin më të gjatë të pandërprerë.
Një politikane që vazhdon të ndajë opinionin
Giorgia Meloni mbetet një figurë që shkakton vlerësime të kundërta në opinionin publik.
Për përkrahësit e saj, ajo është një drejtuese e vendosur që i ka dhënë Italisë më shumë stabilitet dhe ka rikthyer ndjenjën e krenarisë kombëtare.
Kritikët e shohin si simbol të orientimit të Italisë dhe Evropës drejt nacionalizmit dhe forcave të djathta.
E kaluara e saj politike vijon të ngrejë pikëpyetje. Ndërsa në të ardhmen do të shihet nëse pragmatizmi do të mbetet qasja dominuese e saj apo presioni nga krahu i djathtë do ta çojë drejt qëndrimeve më radikale.
Gruaja që nisi angazhimin si aktiviste 15-vjeçare e së djathtës italiane dhe që më vonë u bë kryeministrja e parë grua e vendit, tashmë është pjesë e historisë së Italisë.
Pyetja që mbetet është nëse Meloni do të kujtohet vetëm si një kapitull i rëndësishëm i politikës italiane, apo nëse do të renditet ndër figurat që do të formësojnë të ardhmen politike të Evropës.
