nga Endri Xhafo
Tre reflektime të shkurtra e të shpejta në këto ditë:
Të lidhura
None found
Pro dhe Kundër
• A mund të jesh pro protestës dhe kundër shkatërrimit?
• A mund të jesh kundër Ramës, por pro Policisë së Shtetit?
• A mund të jesh pro rotacionit dhe kundër “revolucionit”?
• A mund të jesh kundër pjesëmarrjes së gjimnazistëve, por pro revoltës së studentëve?
Pra: A mund ta kundërshtosh pushtetin pa mohuar institucionet? A mund të kërkosh ndryshim pa nxitur përmbysje? A mund të bërtasësh pa humbur arsyen?
Nëse po, me gjasa ti je një konservator, që
nuk mendon në mënyrë binare.
“Fati” i Ramës
Europa dhe SHBA nuk do t’i kërkojnë Ramës dorëheqjen. Jo Makroni. Jo Meloni. Jo Sançez. Deklaratat e Komisionit Europian në Bruksel dhe ambasadës amerikane në Tiranë dënonin vetëm dhunën e protestuesve. Me këto që po ndodhin në Europë, BE nuk mund t’i kërkojë Ramës atë që nuk është e gatshme ta bëjë vetë: të lërë pushtetin prej dhunës së rrugës, edhe pse motivet e protestave këtej dhe andej kufirit janë krejt të ndryshme!
E vetmja zgjidhje janë zgjedhjet e majit 2027. E gjithë kjo energji mund të kanalizohet atje dhe t’i merren PS-së të gjitha bashkitë e mëdha. E bën dot opozita?
Paradoksi i tolerancës
Kush mendon, siç më tha dikush sot, se po jetojmë “fashizmin e rrjeteve sociale”, ia vlen të reflektojë për “Paradoksin e tolerancës”, një koncept i Karl Poperit në librin e tij “Shoqëria e hapur dhe armiqtë e saj” (1945). Sipas këtij paradoksi, nëse një shoqëri tregon tolerancë të pakufizuar, ajo rrezikon të shkatërrohet nga intolerantët, duke çuar në zhdukjen e vetë tolerancës.
Me një fjalë: “Liria jote mbaron aty ku fillon e imja”.
