Marzieh Nieri, 23 vjeçe, është ekzekutuar nga autoritetet iraniane në burgun qendror të Qazvinit. Dënimi u zbatua pasi gjykata hodhi poshtë dëshminë e saj se kishte vepruar për t’u mbrojtur nga një tentativë sulmi seksual.
Të lidhura
None found
Ekzekutimi u krye në orët e para të së shtunës. Organizata Iran Human Rights bëri të ditur se Nieri ishte martuar me detyrim në moshën 17-vjeçare, për shkak të presionit nga familja.
Ngjarja për të cilën ajo mori dënimin me vdekje ndodhi në tetor 2021, kur ishte 18 vjeçe.
Në gjykatë, e reja deklaroi se një partner biznesi i bashkëshortit të saj, pasi ishte dehur, ishte përpjekur ta sulmonte seksualisht. Ajo pretendoi se, gjatë përpjekjes për t’u mbrojtur, e kishte goditur me një thikë kuzhine. Në të njëjtën përleshje humbi jetën edhe bashkëshorti i saj.
Pasi ishte larguar drejt banesës së vëllait, Nieri u paraqit vetë në polici katër ditë pas ngjarjes.
Argumenti i vetëmbrojtjes nuk u pranua nga trupi gjykues. Familjet e viktimave kërkuan zbatimin e parimit të njohur si “qisas”, çka çoi në dënimin e saj me vdekje.
Sipas Iran Human Rights, pas ekzekutimit të Nierit, të paktën 14 gra janë ekzekutuar në Iran që nga nisja e vitit 2026.
Rasti i saj shënohet në një periudhë kur organizatat që monitorojnë të drejtat e njeriut po denoncojnë shtimin e ekzekutimeve të grave në vend.
Të dhënat e përmendura në raportime tregojnë se gjatë vitit 2025 në Iran u ekzekutuan të paktën 61 gra, niveli më i lartë i regjistruar në 25 vite.
Vrasja e bashkëshortit ose e partnerit figuron ndër akuzat më të shpeshta ndaj grave që dënohen me vdekje. Sipas organizatave të të drejtave të njeriut, një pjesë e tyre kanë përjetuar dhunë familjare, ndërsa martesat e hershme, varësia financiare dhe pengesat për të siguruar divorcin ua kanë kufizuar mundësitë për t’u larguar nga marrëdhëniet abuzive.
“Qisas” është një parim i legjislacionit penal iranian që mbështetet në jurisprudencën islame. Në bazë të tij, familjarët e viktimës mund të kërkojnë ekzekutimin e të dënuarit për vrasje ose të heqin dorë nga dënimi me vdekje duke pranuar një kompensim financiar të quajtur “diyah”.
Sipas kuadrit ligjor të Iranit, në raste të kësaj natyre ekzekutimi mund të realizohet vetëm pasi të jetë dhënë miratimi nga familja e viktimës.
Po atë ditë, autoritetet e drejtësisë në provincën Mazandaran njoftuan se Kolthoum Akbari kishte marrë 10 dënime me vdekje, pasi u shpall fajtore për vrasjen e 10 personave.
Hetimi ndaj Akbarit kishte nisur në shtator 2023, pas vdekjes në rrethana të dyshimta të një 82-vjeçari në Mahmoudabad. Disa muaj përpara se të vdiste, ai kishte lidhur një martesë të përkohshme me të.
Denoncimi i bërë në polici nga familjarët e 82-vjeçarit nxiti zgjerimin e hetimeve, të cilat zbuluan raste të tjera. Pas ndalimit, Akbari pranoi se kishte vrarë disa burra të moshuar, shumica prej të cilëve kishin qenë bashkëshortët e saj në martesa të përkohshme.
Për një viktimë të 11-të, familjarët zgjodhën kompensimin financiar dhe nuk kërkuan dënimin kapital. Autoritetet dyshojnë se Akbari mund të ketë vrarë një numër edhe më të madh personash.
Dënimi me vdekje vazhdon të përdoret gjerësisht në Iran. Organizatat e të drejtave të njeriut raportojnë se në vitin 2025 u kryen të paktën 1,639 ekzekutime, shifra më e lartë vjetore e dokumentuar që prej vitit 1989.
Edhe Kombet e Bashkuara kanë ngritur shqetësime lidhur me shtimin e ekzekutimeve në Iran gjatë vitit 2026. Më 5 gusht, Komisioneri i Lartë i OKB-së për të Drejtat e Njeriut, Volker Türk, deklaroi se prej 19 marsit ishin ekzekutuar të paktën 56 persona për akuza që lidhen me sigurinë kombëtare dhe kërkoi ndalimin e ekzekutimeve.
