Në samitin e zhvilluar në Ankara me liderët e NATO-s dhe BE-së, presidenti turk Recep Tayyip Erdoğan zgjodhi një formë të pazakontë dhurate, duke u dhënë disa armë zjarri të personalizuara.
Të lidhura
None found
Ky veprim u lexua si një shprehje e “simbolizmit të liderit të fortë”, por edhe si një mënyrë për të nxjerrë në pah forcimin e industrisë turke vendase të mbrojtjes.
Sipas interpretimeve që shoqëruan këtë gjest diplomatik, synimi ishte që Turqia të paraqitej si një vend mikpritës dhe i barabartë, e jo si një aleate dytësore brenda aleancës.
Pistoletat, të cilat mbanin gdhendje të veçanta, iu dorëzuan liderëve së bashku me fishekë të vërtetë dhe me dokumentacionin zyrtar të eksportit.
Megjithatë, dhuratat shkaktuan vështirësi për disa prej përfituesve, për shkak të legjislacionit të rreptë që disa shtete kanë për armët e zjarrit.
Për këtë arsye, kryeministri në largim i Mbretërisë së Bashkuar, Keir Starmer, nuk mundi ta merrte revolverin me vete dhe u detyrua ta linte në Turqi, pasi futja e armës dhe municionit të saj në Britani do të binte ndesh me ligjet e forta vendase.
Nga ana tjetër, Presidentja e Komisionit Europian, Ursula von der Leyen, si edhe presidenti i Këshillit Europian, António Costa, i pranuan armët, ndonëse zyrtarë të BE-së nënvizuan se armët ceremoniale, kur jepen si dhurata shtetërore, zakonisht përballen me kufizime të forta.
Po ashtu, kancelari gjerman Friedrich Merz dhe kryeministri kanadez Mark Carney vendosën që pistoletat e tyre t’i dërgonin përmes kanaleve diplomatike, me qëllim që ato të çaktivizoheshin ose t’u kalonin ambasadave përkatëse të vendeve të tyre.
