Libri “The Albanian Files” (“Dosjet e Shqipërisë”) sjell, sipas Kim Mehmetit, një portret të qartë dhe të saktë të mbretit të Shqipërisë, të cilin ai e quan “Enveri i Dytë”.
Sipas tij, kjo vepër nxjerr në pah edhe fytyrën reale të elitave shqiptare që e vendosën atë në piedestal, ashtu siç kishin bërë dikur me Enverin e Parë, duke ia dorëzuar Piktorit fatin e popullit dhe duke iu nënshtruar plotësisht.
Të lidhura
None found
Mehmeti thotë se më pas, njësoj si në periudhën pas rrëzimit të Enverit të Parë, të gjithë, përfshirë edhe ata që e shtynë të bëhej kryeqelbësira e “Aleancës së Qelbësirave”, do të paraqiten si njerëz që kanë vuajtur shumë dhe që me vështirësi kanë mbërritur te posti që meritojnë, ai i ambasadorit.
Ai kujton se për dhjetë vjet me radhë është sulmuar me sharje nga më të perverset nga njerëz që zemëroheshin sa herë ai deklaronte hapur se Piktori dhe “Rilindja” e tij përbëjnë fatkeqësinë më të madhe që i ka ndodhur Shqipërisë, pasi po shkatërrojnë çdo vlerë shqiptare për shkak të përbuzjes ndaj popullit të vet.
Megjithatë, ai thekson se tashmë ka pak rëndësi se kush foli dhe në çfarë kohe e bëri këtë.
Për të, thelbësore është që të mbështetet rinia, e cila po vë në sprovë ndërgjegjen qytetare të Shqipërisë dhe po tregon se nuk është aq pa kurriz sa brezi i prindërve të saj, të cilin Piktori e joshi me të vetmen “vlerë” që kishte dhe që, sipas tij, e shfaqi publikisht dhe pa mbulesë, prapanicën e vet.
Po aq e rëndësishme, sipas Mehmetit, është që të mos përsëritet ajo që ndodhi pas rënies së Enverit të Parë, kur të gjithë u fshehën pas pretendimit se ishin njëherazi fajtorë dhe bashkëvuajtës.
Ai kundërshton këtë ide, duke thënë se për ngritjen e “Enverit të Dytë” nuk mund të konsiderohen të gjithë as bashkëfajtorë dhe as bashkëvuajtës.
Sipas tij, shumë njerëz, duke e kaluar jetën me pantallonat nëpër këmbë, u majmën në grazhdin e krimit që ua mbushte “Enveri i Dytë”.
Mehmeti vlerëson se libri “The Albanian Files” (“Dosjet e Shqipërisë”) tregon qartë se “Enveri i Dytë” kishte plane monstruoze për të shkatërruar mbëmendjen shqiptare, duke e nisur këtë proces me shembjen e Teatrit Kombëtar në Tiranë.
Në të njëjtën kohë, sipas tij, libri zbulon edhe pafytyrësinë e elitave me mendësi enveriste, të cilat nuk kishin nevojë për liri, por për një Enver të Dytë që të siguronte mjaftueshëm ushqim në sofrat e tyre.
Ai shton se shumë prej atyre që iu jargavitën “Enverit të Dytë”, Piktorit, njësoj siç bënë dikur me Enverin e Parë, e duan shqiptarinë të copëzuar dhe nuk arrijnë të kuptojnë pse shqiptarë nga troje të tjera shkojnë për të protestuar në Tiranë.
Sipas Mehmetit, këta njerëz pa kurriz, që e ngritën “Enverin e Dytë”, nuk e kuptuan as gjatë socializmit dhe as sot se Shqipëria ka më shumë rëndësi për shqiptarët që jetojnë jashtë saj sesa për shumë prej atyre që jetojnë në shtetin që Piktori e ka kthyer në pronë personale, sepse pa Shqipërinë ata vetë do të mbeteshin pa emër.
Ai shprehet se shumica e elitave dhe e atyre që në ekranet televizive i jargaviten “Enverit të Dytë” nuk do ta kuptojnë kurrë se kjo Shqipëri e vogël, të cilën “Enveri i Parë” e shndërroi në burg dhe që ky i dyti po e bën të pabanueshme për shqiptarët, nuk do të ekzistonte po të mos ishte një ëndërr mbarëshqiptare dhe po të mos ishte mbrojtur me gjak edhe nga shqiptarët e Kosovës, Maqedonisë së Veriut, Luginës së Preshevës, Malit të Zi, Çamërisë dhe viseve të tjera shqiptare.
Megjithatë, ai vëren se për fat ka ardhur një rini që e njeh dhimbjen e shqiptarit jashtë mëmëdheut kur sheh se Shqipëria ka një parlament me të cilin tallet e gjithë bota dhe që mbulon krimin, si edhe një kryeministër qesharak, si të ishte një klloun cirku.
Sipas tij, ka dalë në skenë një brez që synon të pastrojë plehun politik tridhjetëvjeçar dhe ta çlirojë Shqipërinë nga “Aleanca e Qelbësirave”.
Mehmeti nënvizon se kjo përpjekje nuk është e lehtë, sepse sa herë që dëgjohet thirrja “O Piktor, o tradhtar, jep dorëheqje sa më parë!”, nuk tronditet vetëm “Enveri i Dytë”, por edhe shumë media, redaktorë, profesorë, akademikë dhe biznesmenë, si edhe shumë prej atyre që mbijetojnë duke i shërbyer “Aleancës së Qelbësirave”, e cila, sipas tij, e ka mbuluar dhe kalbur Shqipërinë.
Në fund, ai bën thirrje që shqiptarët kudo që ndodhen t’i mbështesin protestat në Tiranë, sepse nëse Piktori arrin ta mbajë kombin shqiptar të përçarë, kjo do të ishte turpi më i madh për të gjithë dhe një leje e hapur që “Enveri i Dytë” të vazhdojë të ndërtojë një Shqipëri ku nuk do të ketë më shqiptarë.
