Rezultatet më të fundit të PISA-s e kanë renditur Shqipërinë në vendin e parë në rajon, pas një përmirësimi të ndjeshëm në matematikë, shkencë dhe lexim.
Megjithatë, deputetja Mariana Koçeku, ka vënë në dyshim mënyrën e përftimit të këtyre të dhënave, pasi, sipas saj, një numër i konsiderueshëm shkollash shqiptare nuk morën pjesë në testim.
Të lidhura
None found
Përmes një reagimi në rrjetet sociale, Koçeku evidentoi se vendi ka fituar 65 pikë në matematikë, 59 pikë në shkencë dhe 50 pikë në lexim, rezultate që e kanë pozicionuar të parin në rajon.
Deputetja theksoi se në vlerësim u përfshinë vetëm 76% e shkollave, ndërsa standardi i kërkuar përcakton një pjesëmarrje prej 85%. Ajo shtoi se shkollat që kanë më pak se 21 nxënës u përjashtuan plotësisht nga testimi.
Sipas Koçekut, bëhet fjalë kryesisht për shkolla në zona rurale dhe komunitete të vogla, ku problemet dhe pengesat për arsim cilësor kanë qenë historikisht më të mëdha.
Ajo sqaroi se rezultatet e mira të nxënësve pjesëmarrës nuk duhen zhvlerësuar, nëse janë reale, por kundërshtoi që ato të paraqiten si tabloja e plotë e arsimit në Shqipëri.
Në vlerësimin e saj, debati nuk duhet të kufizohet te pozicioni në renditjet ndërkombëtare, por duhet të përfshijë edhe kushtet në të cilat ofrohet arsimi në vend.
Në postimin e saj, Koçeku shkruan se Shqipëria është vlerësuar me “dhjetë me yll” në PISA, por paralajmëron se domethënia e këtij ylli nuk është ajo që duket.
Ajo i referohet deklaratës së ministres nga Bratislava, ku u njoftua rritja me 65 pikë në matematikë, 59 pikë në shkencë dhe 50 pikë në lexim, si edhe renditja e Shqipërisë në vendin e parë në rajon.
Koçeku shpjegon se PISA është vlerësimi ndërkombëtar që mat aftësitë e 15-vjeçarëve në matematikë, shkencë dhe lexim. Por, sipas saj, në tabelën e rezultateve OECD-ja, organizata përgjegjëse për zhvillimin e testit, e ka shënuar Shqipërinë me një yll.
Deputetja pretendon se kjo shenjë nënkupton se rezultatet mund të jenë manipuluar. Si argument, ajo sjell faktin se pjesëmarrja e shkollave ishte vetëm 76%, kur standardi i kërkuar është 85%.
Po ashtu, asnjë shkollë me më pak se 21 nxënës nuk u bë pjesë e testimit.
Sipas saj, këto institucione arsimore gjenden shpesh në zonat rurale dhe në komunitetet më të vogla e më të braktisura, ku mundësitë për një arsim cilësor kanë qenë prej kohësh më të kufizuara.
Për këtë arsye, Koçeku shprehet se nuk e kupton se çfarë po festohet në lidhje me rezultatet e PISA-s.
Ajo vë në pikëpyetje edhe entuziazmin e ministres, duke argumentuar se këto shkolla jo vetëm mungojnë në vlerësimet ndërkombëtare, por mbeten edhe jashtë vëmendjes së shtetit dhe investimeve.
Sipas deputetes, shqetësimi nuk lidhet me faktin nëse nxënësit pjesëmarrës kanë marrë rezultate të mira. Përkundrazi, ajo thotë se arritjet e tyre duhet të përshëndeten, nëse janë vërtet të mira.
Problemi, sipas saj, qëndron te paraqitja e këtyre rezultateve si dëshmi për gjendjen e të gjithë arsimit shqiptar, ndërkohë që një pjesë e realitetit arsimor të vendit nuk është testuar.
Koçeku e krahason këtë situatë me përllogaritjen e mesatares së një klase duke përjashtuar nxënësit me rezultate më të dobëta. Në këtë mënyrë, thotë ajo, mesatarja mund të duket e mirë, por jo domosdoshmërisht edhe gjendja e klasës.
Ajo shton se është e vështirë t’u besohet këtyre statistikave preferenciale për sa kohë që fëmijët vazhdojnë të ecin nga një orë në këmbë për të arritur në shkollë, mësuesit paguhen më pak se një kamarier, institucionet arsimore punojnë në kushte mjerimi dhe fshatrat vazhdojnë të zvogëlohen, dobësohen e tjetërsohen.
Në vlerësimin e Koçekut, një rezultat realisht i mirë i PISA-s për Shqipërinë do të nënkuptonte më pak shkolla në kushte të mjerueshme dhe më pak fëmijë për të cilët arsimi përbën sfidë ende pa hyrë në klasë.
Mbi të gjitha, ajo kërkon që mësuesit të trajtohen dhe të paguhen me dinjitet, si dhe të kenë mundësi ta ushtrojnë profesionin e tyre me integritet.
Koçeku përfundon se cilësia e arsimit shqiptar nuk mund të vlerësohet vetëm përmes testeve ndërkombëtare. Sipas saj, matësi më i drejtpërdrejtë është shkolla që i ofrohet një fëmije në skajin më të largët të vendit.
