“Tre luanët në fanellë, Jules Rimet ende shkëlqen” mbeten vargje të famshme që rikthehen sa herë shtohet optimizmi për ecurinë e Anglisë në kompeticionet madhore. Megjithatë, pas simbolit të njohur të “Tre Luanëve” fshihet një histori shumë më e pasur nga sa perceptohet zakonisht.
Teksa afrohet Kupa e Botës 2026, në të cilën Anglia e drejtuar nga Thomas Tuchel do të ndeshet me Kroacinë në një takim të vështirë të grupit, janë bërë publike disa hollësi të padukshme në pamje të parë të stemës së Kombëtares angleze.
Të lidhura
None found
Sipas raportimeve, secili prej tre luanëve mbart një domethënie historike më vete dhe lidhet drejtpërdrejt me monarkinë angleze.
I pari prej tyre i atribuohet Mbretit Henry I, i quajtur “Luani i Anglisë”, që sundoi nga viti 1100 deri në 1135. Ai konsiderohet monarku i parë që përfshiu simbolin e luanit në Stemën Mbretërore të Anglisë.
Edhe luani i dytë ka lidhje me Henry I. Ky simbol u shtua për të nderuar vjehrrin e tij, Godfrey I, Kontin e Louvain, pas martesës me Adeliza of Louvain në vitin 1121.
Rreth 30 vite më pas, në stemë u përfshi edhe luani i tretë. Kjo ndodhi nga Henry II, nipi i Henry I, i cili në vitin 1154 e shtoi atë për të nderuar familjen e bashkëshortes së tij, Eleanor of Aquitaine.
Që prej asaj periudhe historike, stema mbretërore nuk ka pësuar më ndryshime sa i takon shtimit të luanëve, edhe pse figura e këtij kafshi është përdorur shpesh në simbolet mbretërore përgjatë shekujve.
Pas Luftës së Dytë Botërore, emblemës iu shtuan edhe 10 trëndafila Tudor. Ata simbolizojnë Shtëpinë Tudor dhe Luftën e Trëndafilave (1455–1487), ndërsa u vendosën në vitin 1948, kur u bashkuan 10 divizionet e anëtarëve të FA-së.
Në ditët e sotme, fanella e Anglisë mban të kombinuar tre luanët me dhjetë trëndafilat, simbol që do ta ketë edhe përfaqësuesja me 26 lojtarë në Kupën e Botës 2026.
