Ushtria Zvicerane kishte 146,718 personel të rekrutuar, prej tyre femra janë 2.6% sipas regjistrimeve të shkollave të rekrutimit. Shërbimi ushtarak është i detyrueshëm për burrat zviceranë (zakonisht fillon në moshën 18 vjeç). Burrat zakonisht bëjnë shërbim disa muaj fillimisht, pastaj ushtrime periodike rezervë deri rreth moshës 30–34 vjeç. Pjesë e armatës helvetike janaë edhe mbi 10.000 ushtare me orgjine shqiptare, njofton gazeta zvicerane në shqip LeCanton27.ch
Zvicra, një vend i njohur në botë për neutralitetin dhe diversitetin e saj, madje edhe shumbu demokracie dhe tolerance per vendet tjera, po reflekton gjithnjë e më shumë transformimet e shoqërisë dhe integrimin e komuniteteve.
Sipas statistikave të fundit qe gazeta jone zvicerane në shqip LeCanton27..ch ka marrru nga Berna (OFS) thuhet se mbi 300,000 shqiptarë jetojnë në Zvicër, nga të cilët mbi 100,000 tashmë posedone pasaportën zvicerane. Ky komunitet, i ardhur kryesisht nga Kosova, Maqedonia e Veriut. Lugina e Preshevës, Malit te Zi dhe Shqipëria, përbën rreth 3.3% të popullsisë së përgjithshme zvicerane. Dhe ne baze te kesaj statsitike dhe perqindjes, mund te themi se sot ne Ushtrine Zvicerane sherbjen mbi 10.000 ushtare me origjine shqiptare të cilet jane krenar qe bartin uniformen e aramates zvicerane, por krenar edhe për origjinen e tyre.
Sips burimeve tona (AI) nga 100,000 shqiptarë me shtetësi zvicerane, rreth gjysma janë meshkuj → 50,000. Nga këta, rreth 40%–50% janë në moshën e shërbimit aktiv ose rezervë → me një total prej 20,000–25,000. Por, sipas gazetes zvicerane në shqip Lecanton27.ch megjthate mbi 10.000 shqiptarë (shifer kjo jo zyrtare, sepse ne Armaten helvetike nuk njihen ushtare te huaj përveq zvicerenë) ne fakt ata ajne zviceranë me origjine shqiptare. mund të jenë aktivë ose rezervistë në ushtri, në varësi të moshës dhe shëndetit. Kjo praninë e tyre në ushtri, ndonëse jo në numra dominuese, e pasuron përvojën e integrimit dhe tregon se shërbimi ushtarak në Zvicër po bëhet një hapësirë ku identitetet kombëtare dhe fetare bashkohen brenda një sistemi të përbashkët.
Ndërsa shërbimi ushtarak është i detyrueshëm për burrat zviceranë, një pyetje e rëndësishme ka qenë përfshirja e shqiptarëve në ushtri. Ndërkohë që pjesa më e madhe e tyre nuk shërben aktivisht, një numër i konsiderueshëm janë në rezervë, duke kontribuar si pjesë e një ushtrie që përfaqëson harmoninë e diversitetit. Ushtria zvicerane, e njohur për fokusin te mbrojtja territoriale, ka treguar një fleksibilitet të veçantë, duke lejuar ushtarët myslimanë që të kryejnë namazin dhe të agjërojnë gjatë Ramazanit, pa pengesa.
Kjo qasje përfshirëse reflekton një vizion modern: Si një vend me tradita të forta të tolerancës, Zvicra po tregon se diversiteti fetar dhe kombëtar mund të bashkëekzistojnë edhe në institucionet më të rrepta. Ky është një shembull se si dialogu, respekti dhe hapësira për besim mund të bashkëjetojnë, duke forcuar jo vetëm integrimin, por edhe identitetin e një shoqërie të bashkuar dhe të hapur.
Ramazani, agjeirmi dhe namazi ne ushtrine zvicerane
Në ushtrinë zvicerane, muslimanët kanë të drejtë të kryejnë namazin dhe agjërimin, edhe gjatë shërbimit ushtarak. Ushtria tregon fleksibilitet, duke u siguruar që ushtarët të kenë hapësirë për lutje, si dhe mundësi për të agjëruar, sidomos gjatë Ramazanit. Në këtë mënyrë, praktika fetare nuk është penges, por integrohet brenda respektit për diversitetin. Kjo tregon një qasje të hapur, ku besimi nuk përjashtohet, por përfshihet në detyrat ushtarake.
Agjërimi i Ramazanit zbatohet në Ushtrinë Zvicerane nëpërmjet kapelanisë, e cila ndihmon në pajtueshmërinë e praktikave fetare me detyrimet ushtarake. Edhe pse nuk ofrohen vakte specifike, janë të mundshme rregullime (shtyrja e agjërimit, menaxhimi i lutjeve). Nëse është e nevojshme, mund të merren në konsideratë modifikime në stërvitjen fizike të lodhshme. (Le jeûne du Ramadan est pris en compte dans l’armée suisse via l’aumônerie, qui aide à concilier pratiques religieuses et obligations militaires. Bien qu’aucun repas spécifique ne soit fourni, des ajustements sont possibles (différer le jeûne, gérer les prières). Le cas échéant, des aménagements d’exercices physiques intenses peuvent être envisagés. )
Pra, myslimanët në ushtrinë zvicerane mund të agjërojnë dhe të falen pa pengesa, dhe kjo është pjesë e politikës së mbrojtjes së diversitetit dhe të drejtave fetare. Myslimanët në ushtri falin dhe agjërojnë duke përdorur hapësira të përshtatshme, orare fleksibile, dhe ndihmë nga bashkë-ushtarët ose imamët e komunitetit lokal. Ushtria mund të bëjë përshtatje ushqimore dhe të organizojë stërvitjet në mënyrë që të lehtësojë agjërimin.
Ministria e Mbrojtjes zvicerane jep detajet kryesore në lidhje me Ramazanin dhe namazin Ushtrinë Zvicerane:
Kapelani Mysliman: Kapelanët myslimanë janë në dispozicion për të këshilluar ushtarët dhe komandantët se si të pajtojnë agjërimin me jetën ushtarake, veçanërisht në lidhje me lutjet e përditshme pa kompromentuar shërbimin e tyre.
Rregullimet e Agjërimit: Personeli ushtarak mund t’i shtyjë ditët e agjërimit nëse është e nevojshme.
Vaktet: Ushtria nuk ofron menu specifike për Iftarin (thyerjen e agjërimit). Ushqimi menaxhohet në përgjithësi, shpesh në analogji me dietat pa mish, dhe nuk ka ndonjë konsideratë specifike fetare në vaktet e përditshme të trupave.
Akomodimet Fizike: Gjatë periudhave të agjërimit, rregullimet në ushtrimet e lodhshme fizike mund të diskutohen me eprorët. Disa ushtarë myslimanë më parë janë përjashtuar nga disa aktivitete të lodhshme fizike ose u është dhënë leje. Ushtarët myslimanë mund ta përmbushin shërbimin e tyre duke respektuar besimin e tyre, falë mbështetjes së kapelanit të ushtrisë.
Zivicra ka te nagazhuar 171 kapelanë, por edhe imamë, të cilet jane ne dispozicion të ushtarëve, ata do t’u shërbejnë të gjithëve, jo vetëm atyre të besimit të tyre.
Sipas Noël Pedreira, zëvendëskryetar i kapelanëve të Ushtrisë Zvicerane, kapelani mysliman do të thirret posaçërisht vetëm kur ka pyetje specifike për Islamin, për shembull. Për shembull, nëse një mysliman praktikues dëshiron të shtyjë ditët e agjërimit gjatë Ramazanit ose duhet të dijë se si të kryejë lutjet e tij të përditshme pa prishur funksionimin e qetë të njësisë.
