Christa Pike i mbijetoi dy administrimeve të pentobarbitalit gjatë tentativës për ekzekutimin e saj në Tennessee. Michael Graczyk, gazetari amerikan që gjatë karrierës ka ndjekur nga afër pothuajse 500 ekzekutime, e cilësoi ngjarjen e kësaj jave si diçka të paprecedentë.
Të lidhura
None found
Edhe pas marrjes së dy dozave të ilaçit të përdorur nga shteti në protokollin e injektimit vdekjeprurës, 50-vjeçarja vijoi të jetonte dhe të merrte frymë. Madje, ajo dëgjohej duke gërhitur.
Aktualisht Pike ndodhet në spital. Avokati i saj ka deklaruar se ajo po merr “kujdes shpëtues për jetën”.
Graczyk, 76 vjeç, ka punuar për 46 vjet në “Associated Press” dhe vijon të raportojë në mënyrë të pavarur për ekzekutimet në Teksas. Në një intervistë për BBC, ai tha se nuk kishte parë më parë ndonjë të dënuar të mbijetonte pasi ilaçi të ishte injektuar.
“Duket se ishte vetëm çështje kohe”, u shpreh gazetari, duke iu referuar mundësisë që një ekzekutim me injeksion të dështonte.
Procedurat në Tennessee parashikojnë përdorimin e një grupi të dytë shiringash me pentobarbital nëse doza e parë nuk shkakton vdekjen. Megjithatë, raportimet e “Associated Press” tregojnë se rregullorja nuk sqaron se si duhet vepruar kur i dënuari mbetet gjallë edhe pas dozës së dytë.
Pas përpjekjes së pasuksesshme, guvernatori i Tennessee, Bill Lee, urdhëroi pezullimin e ekzekutimeve në shtet dhe nisjen e një shqyrtimi të pavarur të procedurave.
64 raste të ekzekutimeve të dështuara
Rastet e ekzekutimeve të dështuara, të njohura në Shtetet e Bashkuara si “botched executions”, nuk përbëjnë një fenomen të panjohur. Death Penalty Information Center ka regjistruar 64 raste të tilla që prej vitit 1982, ndërsa në 51 prej tyre është përdorur injeksioni vdekjeprurës.
Të paktën shtatë ekzekutime janë ndalur për shkak të vështirësive në vendosjen e linjës intravenoze.
Graczyk ka shpjeguar se në Teksas dëshmitarët nuk mund të shohin procesin e vendosjes së IV-së. Ata futen në dhomën e ekzekutimit vetëm pasi i dënuari është lidhur me sistemin.
Sipas përshkrimit të tij, kur procedura zhvillohet normalisht, i dënuari humbet vetëdijen brenda disa sekondash nga injektimi i ilaçit. Shpallja e vdekjes bëhet zakonisht 20 deri në 40 minuta më pas.
Viktima e Christa Pike
Christa Pike u shpall fajtore për vrasjen e Colleen Slemmer, 19 vjeçe, me origjinë nga Florida. Familjarët dhe miqtë e kujtonin atë si një vajzë që buzëqeshte shpesh, merrej me patinazh dhe ndihmonte të tjerët.
Autoritetet kanë deklaruar se Slemmer u torturua dhe u vra nga Pike, e cila në atë kohë ishte 18 vjeçe, dhe nga i dashuri i saj i atëhershëm, Tadaryl Shipp. Dy vajzat ishin njohur në një kamp trajnimi për punësim.
May Martinez, nëna e viktimës, kishte udhëtuar të mërkurën drejt Tennessee për të qenë e pranishme në ekzekutim. Pas dështimit të tij, ajo e cilësoi situatën si “një rrëmujë”.
Gjatë punës së tij, Graczyk thotë se përpiqet të mbajë në qendër të vëmendjes edhe viktimat dhe familjet e tyre.
“Janë njerëzit e harruar. Gjithmonë kanë qenë”, tha ai.
Një kujtim që e ndjek prej dekadash
Një prej rasteve që gazetari nuk ka mundur ta harrojë është ekzekutimi i Jonathan Nobles në Teksas, në vitin 1998. Nobles ishte dënuar për vrasjen e dy grave në Austin.
Pak para ekzekutimit, ai nisi të këndonte “Silent Night”.
“Arrin te ‘Round yon virgin’ dhe ndalon së foluri”, kujtoi Graczyk, duke treguar se në atë çast ilaçi kishte nisur të vepronte dhe Nobles kishte humbur vetëdijen.
Edhe pas gati 30 vitesh, gazetari thotë se e ka të freskët atë skenë. Sa herë që gjatë Krishtlindjes dëgjon “Silent Night” në kishë, kujtimi i atij momenti i rikthehet në mendje.
Të dhënat e Death Penalty Information Center tregojnë se në Shtetet e Bashkuara janë kryer 1,683 ekzekutime që nga rikthimi i dënimit me vdekje në vitin 1976. Me 602 ekzekutime, Teksasi renditet si shteti me numrin më të lartë. Në vitin 1982, ai u bë shteti i parë amerikan që përdori injeksionin vdekjeprurës.
