Me kalimin e dekadave, një numër i madh burrash e gjejnë veten pa miqësi të forta, duke e kthyer partneren në të vetmen burim mbështetjeje emocionale dhe shoqërie.
Të lidhura
None found
Imagjinoni fundin e një jave të ngarkuar. Po bëheni gati për një mbrëmje me shoqet tuaja, një takim i mbushur me të qeshura e biseda relaksuese. Vështrimi juaj kalon tek bashkëshorti, i cili ndodhet i ulur në divan, duke lëvizur pafundësisht nëpër ekranin e telefonit. Ju e dini me siguri se, edhe kur të riktheheni, ai nuk do të jetë lëvizur nga vendi.
Në atë çast, gëzimi i daljes zëvendësohet nga një ndjenjë faji.
Logjikisht, mund të mendonit se kjo është një gjë pozitive: ai rri në shtëpi në vend që të dalë me shokë. Përse, atëherë, ndjeni një ngarkesë dhe jo lehtësim?
Ky është një realitet i pashprehur për shumë gra: ato mbajnë peshën e një martese ku partneri nuk ka lidhje domethënëse shoqërore jashtë saj.
Pse lidhjet mes meshkujve shuhen me lehtësi?
Hulumtimet sugjerojnë se shoqëritë midis burrave janë strukturalisht më delikate se ato të grave. Gratë priren të krijojnë marrëdhënie “ballë për ballë”, të bazuara në dialog, ndarje të emocioneve dhe mbështetje. Meshkujt, nga ana tjetër, ndërtojnë lidhje “krah për krah”, ku afërsia lind përmes veprimtarive të përbashkëta.
Kjo nënkupton se miqësitë e tyre ushqehen nga aktivitete konkrete: një sport, një hobi, daljet pas orarit të punës ose një projekt i përbashkët. Këto veprimtari shërbejnë si një urë për t’u afruar dhe një hapësirë ku besimi ndërtohet pa pasur nevojë për të folur hapur për dobësitë apo ndjenjat.
Sfida shfaqet në momentin që rrethanat e jetës e ndërpresin atë aktivitet. Një zhvendosje, një vend i ri pune, ardhja e një fëmije ose pensionimi shpesh sjellin edhe ftohjen e miqësisë. Lidhja që mbështetej në ndeshjen javore të basketbollit ose në tavolinën e përbashkët në zyrë humbet terren sapo ai terren zhduket.
Për dallim nga burrat, gratë shpesh arrijnë t’i mbajnë gjallë miqësitë për periudha të gjata, madje edhe nga larg, sepse ato janë të lidhura përmes komunikimit dhe intimitetit emocional. Një burrë mund të qëndrojë për muaj apo vite pa kontaktuar dikë që e konsideron ende mik të ngushtë, por pa takime dhe eksperienca të ndara, ajo lidhje zbehet gradualisht.
Epidemia e padukshme e vetmisë tek meshkujt
Kjo prirje ka çuar në atë që specialistët e përshkruajnë si një “tërheqje të miqësive” në botën e burrave. Sipas një raporti të organizatës amerikane Survey Center on American Life, rreth 15 për qind e meshkujve thanë se nuk kishin asnjë shok të ngushtë. Kjo shifër është pesëfish më e lartë se ajo e regjistruar në vitin 1990.
Për më tepër, normat shoqërore që u mësojnë djemve që të jenë të fortë, të kontrolluar dhe të vetëmjaftueshëm e thellojnë problemin. Shumë prej tyre rriten me idenë se shfaqja e ndjenjave është dobësi dhe se partnerja është i vetmi person me të cilin mund të ndajnë barrën emocionale.
Pasojat shtrihen përtej jetës shoqërore. Izolimi i vazhdueshëm lidhet me një rrezik më të shtuar për ankth, depresion dhe ide vetëvrasëse. Ish-zëdhënësi kryesor shëndetësor i SHBA-së, Vivek Murthy, e ka përshkruar këtë vetmi si një epidemi të fshehur me pasoja vdekjeprurëse, duke paralajmëruar se izolimi social rrit rrezikun e sëmundjeve të zemrës, goditjeve cerebrale dhe demencës. Ekspertët theksojnë se rreziqet shëndetësore të vetmisë afatgjatë janë të krahasueshme me ato të pirjes së duhanit ose obezitetit.
Kur partnerja bëhet e gjithë bota e tij
Në mungesë të miqve të ngushtë, gruaja e një burri mund të shndërrohet në të gjithë sistemin e tij shoqëror dhe emocional. Ajo është njëkohësisht bashkëshorte, shoqja më e mirë, e besuara e vetme dhe burimi kryesor i argëtimit. Kjo ngarkesë krijon një trysni të madhe dhe prish balancën e marrëdhënies.
Kështu, gruaja fillon të ndiejë faj sa herë që planifikon një dalje të pavarur, duke ditur se ai do të mbetet vetëm. Me kalimin e kohës, ky faj shndërrohet në mëri. Ajo nis të kufizojë jetën e saj për t’iu përshtatur atij: del më pak, kthehet më shpejt dhe refuzon ftesa, sepse e ndien të padrejtë ta lerë shpesh në vetmi. Çdo dalje bëhet një shkas i mundshëm për tension dhe ajo ndien se liria e lumturia e saj po zbehen nga mungesa e jetës shoqërore të partnerit.
