Kryetari i Partisë Mundësia, Agron Shehaj, ka vijuar shkëmbimin e replikave me Taulant Ballën, kreun e grupit parlamentar socialist, duke iu kundërpërgjigjur sërish akuzave për transaksionet e tij me pasuri të paluajtshme jashtë vendit.
Debati i nxehtë mes dy figurave politike u përqendrua tek një rezidencë në Itali, për të cilën Shehaj deklaroi se e kishte shitur për shumën e 15 milionë eurove.
Të lidhura
None found
Balla e sfidoi atë publikisht, duke e nxitur të linte mënjanë Sali Berishën dhe të jepte shpjegime konkrete mbi statusin e pronës.
Në reagimin e tij, Taulant Balla e ironizoi Shehajn për thirrjen e Berishës në mbrojtje të tij, duke theksuar se të dhënat nga regjistri italian i pronave tregojnë se vila ende nuk figuron e shitur. Ai i bëri thirrje të sqaronte dy shifrat: blerjen fillestare dhe shitjen e supozuar.
Shehaj e kundërshtoi këtë qëndrim duke publikuar një sërë dokumentesh që, sipas tij, provojnë një transparencë shembullore mbi të gjitha pronat. Ai saktësoi se prona në fjalë është blerë në vitin 2019 me 2,9 milionë euro dhe se një vit më vonë ka marrë autorizimin për të ngritur një ndërtesë prej gati 500 metrash katrorë.
Sipas dokumentacionit të postuar, në këtë fazë rindërtimi ai investoi të paktën 4 milionë euro të tjera, duke e shndërruar atë në një objekt banimi luksoz. E gjithë kjo pasuri u shit përfundimisht për 15 milionë euro në vitin 2025, një proces që lideri i partisë Mundësia e quan plotësisht të ligjshëm dhe të verifikueshëm nga autoritetet italiane.
Duke iu referuar një prone të dytë luksoze që Balla përmendi në publik ditë më parë, Shehaj konfirmoi se e kishte blerë për 10 milionë euro dhe la të hapur mundësinë e një shitjeje të ardhshme për 25 milionë euro, në varësi të kushteve të tregut. Në rast se nuk arrinte një marrëveshje të favorshme, ai synonte ta mbante për përdorim personal.
Në një ton të ashpër akuzues, Shehaj tha se pasuria e tij është produkt i një pune të ndershme, duke e vënë këtë në kontrast të plotë me politikanët që, sipas tij, janë pasuruar duke vjedhur popullin më të varfër të Evropës. Ai i ftoi kundërshtarët e tij që të ndiqnin shembullin e transparencës absolute, duke deklaruar se nuk ka asnjë arsye për të fshehur asgjë, pasi përballja me ligjin në Itali është e ashpër për këdo që shkel rregullat.
