Gjatë Kupës së Botës 2026, Lionel Messi ka regjistruar dy penallti të humbura, duke shënuar një rekord aspak të dëshirueshëm në analet e këtij turneu.
Të lidhura
None found
Sulmuesi i kombëtares argjentinase dështoi fillimisht përballë portierit të Austrisë, për të përsëritur më pas të njëjtin skenar kundër Egjiptit.
Në tentativën e parë, topi fluturoi jashtë katërkëndëshit, teksa në rastin e dytë, gardiani Mostafa Shobeir arriti ta neutralizonte goditjen.
Por çfarë fshihet pas këtyre momenteve dhe përse një magjistar i futbollit si Messi vijon të hasë pengesa nga distanca prej 11 metrash?
Dy goditje, një përfundim i hidhur
Rasti i penalltisë ndaj Austrisë
Ylli argjentinas zgjati pritjen deri në çastin final për të kuptuar se ku do të hidhej portieri Schlager, por ky i fundit nuk u luhat nga pozicioni qendror.
I vendosur para një situate të vështirë, Messi u detyrua të ekzekutonte me një hapësirë minimale përpara topit. Qëndrimi i trupit të tij e bënte thuajse të pamundur gjenerimin e fuqisë së duhur.
Gjasat janë që atij i mbaroi koha për të deshifruar lëvizjen e kundërshtarit dhe, duke e ditur se nuk mund ta mposhtte me forcë të pastër, provoi të gjente trekëndëshin më të largët. Topi, megjithatë, doli jashtë.
Penalltia kundër Egjiptit
Përballja e dytë solli një strategji të re. Messi hoqi dorë nga pritja e reagimit të portierit dhe u përqendrua totalisht te saktësia e gjuajtjes së tij.
Sidoqoftë, cilësia e ekzekutimit nuk ishte ajo që tifozët janë mësuar të shohin. Goditja ishte e matur, por i mungonte forca depërtuese, ndërkohë që topi udhëtoi në një lartësi ideale për Shobeirin, i cili e bllokoi pa u sforcuar tepër.
Historia përsëritet në Botërorët e mëparshëm
Botërori 2018 – sfida me Islandën
Që në atë takim dolën në pah disa nga të metat që u rishfaqën edhe ndaj Austrisë dhe Egjiptit.
Messi studioi lëvizjet e portierit, por nuk arriti të merrte sinjalin e hershëm që priste. Më pas, goditja e tij qe e vakët, jo mjaftueshëm afër shtyllës dhe në një kuotë komode për gardianin kundërshtar.
Botërori 2022 – përballja me Poloninë
Kësaj radhe, Messi injoroi totalisht sjellet e Wojciech Szczesnyt. Ai thjesht lëshoi një goditje të fuqishme në një krah të paracaktuar.
Portieri polak parashikoi saktë drejtimin dhe realizoi një pritje madhështore.
Dy dobësitë strukturore të Messit nga pika e bardhë
Një analizë e detajuar e 33 penalltive të gabuara nga argjentinasi zbulon dy mangësi të përsëritura:
1. Mungesa e ndalesave gjatë vrapimit drejt topit
Kur Messi synon të lexojë portierin, shumë rrallë fut pauza të qarta në vrapimin e tij përgatitor.
Pa një moment të shkurtër ndalese, ai nuk ia del dot ta detyrojë gardianin të reagojë para kohe dhe, për pasojë, nuk mund të shfrytëzojë boshllëkun e krijuar.
Në këto rrethana, lojtari përfundon duke vendosur këmbën e mbështetjes fare pranë sferës dhe godet nga një pozicion pothuajse pa hov, çka nuk mjafton për një penallti ideale.
2. Kur nuk ndjek portierin, ekzekutimet nuk janë gjithnjë perfekte
Kur Messi zgjedh të mos vëzhgojë lëvizjen e gardianit dhe fokusohet thjesht te gjuajta, shfaqet një tjetër problematikë.
Ai rrallëherë godet fort dhe poshtë, në cepa, aty ku penalltitë janë thuajse të pandalshme. Përkundrazi, një pjesë e konsiderueshme e tentativave të tij kanë përfunduar në hapësira ku portierët kanë mundësi reale për të ndërhyrë.
Të dhënat statistikore: Messi nuk bën pjesë në elitën e ekzekutuesve të penalltive
Duke përmbledhur gjithë karrierën, Messi ka dështuar në 34 penallti nga 150 të tilla (përfshirë këtu edhe rastin e famshëm kur ia pasoi topin Luis Suarezit).
Kjo përkthehet në një normë suksesi prej rreth 78 për qind – një statistikë e respektueshme, por larg standardeve të një specialisti të mirëfilltë.
Për të bërë një analogji:
Cristiano Ronaldo shënon rreth 84 për qind të penalltive të tij, Erling Haaland qëndron diku te 85 për qind, Robert Lewandowski arrin në 88 për qind, ndërsa Harry Kane prin me afro 89 për qind.
Pas gabimit ndaj Szczesnyt në vitin 2022, Messi kishte transformuar në gol çdo penallti për gati tre vjet rresht, derisa dështoi në MLS gjatë vitit 2025.
Ai rast ishte veçanërisht atipik, pasi argjentinasi provoi një ekzekutim Panenka, por nuk arriti aspak të kuptonte se çfarë do të bënte portieri, i cili e priti lehtësisht topin me njërën dorë.
Mungesa e një stili fiks te Messi
Shumica e specialistëve më të mëdhenj të penalltive kanë një recetë të përsëritur, thuajse mekanike.
Lewandowski, për shembull, bazohet shpesh te loja me portierin, ndërsa Ronaldo preferon goditjet e forta drejt këndit të poshtëm.
Messi, në ndryshim nga këta, nuk ka një formulë të vetme. Ai herë kërkon ta mashtrojë gardianin, herë përqendrohet vetëm te forca dhe drejtimi i gjuajtjes, gjë që e bën stilin e tij më pak të parashikueshëm, por njëkohësisht më pak të besueshëm.
Evoluimi i qasjes me kalimin e kohës
Në fillimet e karrierës, Messi ndërmerrte më tepër rreziqe dhe mundohej me ngulm të lexonte lëvizjet e portierëve. Shumica e dështimeve të tij më të mëdha erdhën pikërisht gjatë asaj faze.
Teksa vitet kaluan, ai u bë më i matur dhe tani synon më shumë të godasë brenda kuadratit.
Megjithatë, nuk ka mundur kurrë të zotërojë teknika të avancuara si pauza e zgjatur e Lewandowskit apo kërcimi karakteristik i Jorginhos përpara goditjes.
Kontrasti mes gjenialitetit dhe rutinës
Cilësia më e spikatur e Lionel Messit ka qenë gjithmonë aftësia për të qenë i paparashikueshëm, një artist që krijon magji nga situata të pashpresa.
Por te penalltitë, triumfi shpesh lidhet ngushtë me përsëritjen, disiplinën dhe një precizion pothuajse robotik.
Dhe mu në këtë aspekt duket se Messi nuk ka shkëlqyer gjithmonë.
Një prej futbollistëve më të mëdhenj që ka parë bota ka hasur vështirësi nga pika e bardhë jo për mungesë talenti, por sepse natyra e tij spontane në lojë nuk harmonizohet gjithnjë me disiplinën e akullt që kërkon një penallti e patëmetë.
