Individët që përfshijnë rregullisht porcione të bollshme mishi të kuq në dietën e tyre mund të përballen me një probabilitet më të shtuar për të zhvilluar kancer të pankreasit.
Të lidhura
None found
Ky sinjal vjen nga një punim shkencor i sapobotuar në revistën Frontiers in Nutrition, i cili bëri bashkë të dhënat e mbledhura nga 16 kërkime të ndryshme me gati dy milionë subjekte.
Ekipi hulumtues hetoi nëse ekziston një korrelacion midis sasisë së mishit të kuq dhe atij të përpunuar të konsumuar dhe diagnozës së mëvonshme me tumor malinj në pankreas.
Sipas përfundimeve të nxjerra, grupi që konsumonte sasitë më të larta të mishit të kuq kishte një rrezik relativ 16% më të lartë për t’u sëmurur, në krahasim me ata që hanin më pak.
Analiza nxori në pah gjithashtu një marrëdhënie të tipit dozë-përgjigje: sa më shumë rritej konsumi ditor, aq më tepër rritej edhe rreziku.
Konkretisht, për çdo 100 gramë mish të kuq shtesë në ditë, probabiliteti relativ i kësaj forme kanceri shtohej me 10 për qind.
Megjithatë, shkencëtarët nuk arritën të përcaktonin një nivel kufi, përtej të cilit rreziku të pësonte një kërcim të menjëhershëm.
Një tablo krejt tjetër u shfaq gjatë shqyrtimit të mishit të përpunuar, si proshutat, salsiçet dhe produktet e ngjashme të industrisë ushqimore.
Në shqyrtimin e 11 studimeve, rezultatet nuk treguan një lidhje statistikisht të rëndësishme midis këtyre produkteve dhe kancerit të pankreasit, pavarësisht nga sasia e konsumuar.
Ky hulumtim i shtohet njohurive ekzistuese. Një meta-analizë e publikuar gjatë këtij viti, e mbështetur në të dhënat e më shumë se 1.8 milionë personave, kishte treguar se personat që ndjekin një dietë vegjetariane kanë afërsisht 21 për qind më pak gjasa për t’u diagnostikuar me kancer pankreatik, krahasuar me ata që e përfshijnë mishin në regjimin ushqimor.
Megjithatë, vetë studiuesit tërheqin vëmendjen se këto rezultate kërkojnë një lexim të kujdesshëm dhe të nuancuar.
Pjesa më e madhe e informacionit buron nga Europa dhe Shtetet e Bashkuara, ndërsa kërkimet e përfshira në analizë janë kryesisht të natyrës vëzhguese dhe mbështeten në të dhënat e vetëraportuara përmes pyetësorëve mbi sjelljen ushqimore.
Një metodologji e tillë mund të evidentojë korrelacione, por nuk mjafton për të vërtetuar një lidhje të drejtpërdrejtë shkak-pasojë midis konsumit të mishit të kuq dhe shfaqjes së kësaj sëmundjeje. Për më tepër, vëreheshin ndryshime të konsiderueshme në hartimin dhe mënyrën e zhvillimit midis studimeve të përfshira në këtë analizë.
