Një shalë e montuar gabimisht, një veprim i pamenduar ose humbja e ekuilibrit mjaftojnë që një përvojë e këndshme të marrë një rrjedhë krejt tjetër.
Të lidhura
None found
Përvetësimi i kalërimit bëhet më së miri nën drejtimin e një trajneri apo instruktori të kualifikuar. Ai mund t’i vërejë dhe t’i korrigjojë sjelljet e gabuara përpara se ato të kthehen në zakone, si dhe t’ju motivojë e t’ju këshillojë për një kalërim më të rehatshëm dhe më të sigurt.
Para nisjes së mësimeve, është e dobishme të njiheni me atë që ju pret, qoftë nëse keni zgjedhur stilin anglez, qoftë atë perëndimor. Disa njohuri bazë janë të domosdoshme për të hipur dhe për ta drejtuar kalin në mënyrë korrekte e të sigurt.
Përgatitja përpara kalërimit
Mësimi i parë mund të mos lidhet drejtpërdrejt me qëndrimin në shalë. Disa shkolla ju lejojnë të hipni menjëherë, por aftësi të tilla si lidhja, pastrimi dhe udhëheqja e kalit kanë rëndësi të madhe. Përmes tyre e njihni më mirë kafshën, zvogëloni rreziqet dhe e bëni përvojën më të këndshme. Këto njohuri janë veçanërisht të vlefshme nëse synoni që në të ardhmen të kalëroni pa shoqërues.
Pajisja e kalit me shalë
Kur kali është pastruar dhe është lidhur në mënyrë të sigurt, mund të vazhdohet me vendosjen e shalës. Duhet të mësoni montimin e shalës angleze ose perëndimore, fiksimin e frerit dhe shtrëngimin e rripit të shalës sipas stilit perëndimor. Secili prej këtyre veprimeve kërkon vëmendje, pasi lidhet drejtpërdrejt me sigurinë e kalorësit dhe komoditetin e kalit, transmeton Telegrafi.
Si të hipni në kalë
Edhe pasi kali të jetë pastruar dhe pajisur me shalë, nuk duhet të niseni me ngut. Fillimisht është e nevojshme të mësoni teknikën e saktë të hipjes dhe pozicionin e drejtë të trupit pasi të uleni në shalë. Qëndrimi juaj përcakton si ruajtjen e ekuilibrit, ashtu edhe mënyrën se si kali i percepton udhëzimet.
Fillimi i praktikës
Pasiguria dhe vështirësitë me ekuilibrin janë të zakonshme në seancat e para. Koordinimi mund të mos jetë i lehtë, pasi gjatë kalërimit aktivizohen muskuj që ndoshta nuk i keni përdorur më parë në këtë formë. Mbajtja mend e të gjitha këshillave në të njëjtën kohë mund të duket e vështirë, por përmirësimi vjen përmes praktikës.
Nisja, ndalimi dhe ndryshimi i drejtimit
Ndër udhëzimet e para të instruktorit zakonisht janë sinjalet për ta vënë kalin në lëvizje dhe për ta ndalur. Personave që nuk kanë kalëruar më herët u duhet pak kohë për t’u përshtatur me lëvizjet e kafshës.
Në kalërimin anglez, kthimi zakonisht mësohet duke përdorur frerin drejtpërdrejt. Në variantin perëndimor përdoret shpesh teknika “neck rein”, përmes së cilës drejtimi i kalit ndryshohet me presionin që freri ushtron mbi qafën e tij.
Troku, galopi i lehtë dhe shpejtësitë e tjera
Ritmet më të shpejta mësohen pasi të jenë shtuar aftësitë dhe besimi në vete. Është mirë të provoni sfida të reja, por nuk duhet të ndiheni asnjëherë nën presion për të përparuar me nxitim. Qëllimi i kalërimit është kënaqësia dhe jo frika.
Përvetësimi i trokut mund të kërkojë përpjekje të konsiderueshme, veçanërisht kur duhet të mësoni ngritjen ritmike nga shala në përputhje me lëvizjen. Me ushtrime të vazhdueshme, kjo teknikë fillon të ndihet më e natyrshme. Në fillim mund të jetë po aq e vështirë edhe qëndrimi ulur gjatë trokut, sepse trupit i duhet kohë për t’u përshtatur me ritmin e kalit.
Galopi i lehtë ofron shumë kënaqësi dhe, pasi të krijohet siguria e nevojshme, shpesh mund të ndihet më i thjeshtë se troku.
Masat e sigurisë në kalërim
Udhëzimet e sigurisë nuk duhen parë vetëm si teknika kalërimi, por si rregulla bazë sa herë që punohet me kuaj. Ato duhet të jenë gjithmonë përparësi. Gjatë mësimit, instruktori mund t’jua përsërisë këto këshilla, pasi një fillestar e ka të vështirë t’i kujtojë të gjitha njëherësh.
Brenda arenës duhet ndjekur etiketa e kalërimit, në të njëjtën mënyrë siç zbatohen rregullat e trafikut në rrugë. Respektimi i saj parandalon afrimin e tepërt mes kalorësve dhe shmang pengimin e lëvizjes së të tjerëve.
Dalja me kalë në shtigje mund të jetë një përvojë e veçantë, por shoqërohet edhe me rreziqe. Kalorësi duhet të dijë çfarë të vëzhgojë, si të veprojë dhe si t’u shmanget situatave të paparashikuara.
Nëse kalërimi zhvillohet pas rënies së errësirës, nevojitet vëmendje më e madhe. Për shkak të dukshmërisë së kufizuar, si njeriu, ashtu edhe kali mund të reagojnë ndryshe nga zakonisht.
Në përgjithësi, prania e kuajve mes trafikut nuk konsiderohet e sigurt. Kalërimi pranë rrugës duhet bërë vetëm kur është i domosdoshëm dhe gjithmonë me kujdes të shtuar.
Aftësitë përtej nivelit fillestar
Disa teknika të avancuara duhet të praktikohen vetëm me mbikëqyrjen e një trajneri me përvojë. Mes tyre janë zbritja e shpejtë në raste urgjente dhe mënyra e rënies sa më të sigurt kur ndodh një situatë e papritur.
Helmeta e miratuar për kalërim dhe çizmet e përshtatshme duhet të përdoren në çdo rast. Mbrojtëset e gjoksit dhe ato të dhëmbëve mund të jenë gjithashtu të dobishme, sidomos për fillestarët ose gjatë kalërimit në terrene më të vështira.
Aftësia për ta drejtuar kalin mbrapa mund të shërbejë në rrethana të ndryshme. Kalërimi pa shalë është argëtues dhe gjatë dimrit mund të jetë edhe më i ngrohtë, por kërkon përvojë dhe ekuilibër. Po aq e rëndësishme është edhe zbritja emergjente, e cila mund t’ju ndihmojë kur kali trembet, lëviz papritur ose shfaq sjellje jo të zakonshme. Megjithatë, aksidentet gjatë kalërimit nuk mund të parandalohen plotësisht me asnjë metodë.
Përkujdesja pas përfundimit të kalërimit
Një kalorës i mirë nuk vlerësohet vetëm nga mënyra se si qëndron dhe e drejton kalin. Përgjegjësia vazhdon edhe pasi kalërimi ka mbaruar. Kafsha nuk duhet lënë në gjendje të parehatshme dhe as të krijojë përshtypjen se kalërimi lidhet vetëm me lodhjen dhe detyrimin.
Me përfundimin e udhëtimit, duhet të zbrisni nga shala duke përdorur teknikën e duhur. Zbritja e rregullt përbën hapin e parë të kujdesit pas kalërimit.
Më pas, kalit duhet t’i jepet kohë të qetësohet, ndërsa trupi i tij duhet pastruar dhe kontrolluar. Kjo përkujdesje tregon përgjegjshmërinë e kalorësit. Një kalë që trajtohet mirë jo vetëm bashkëpunon më mirë gjatë kalërimit, por ndihet edhe më i mbrojtur dhe krijon lidhje më të fortë me njeriun.
Në përfundim, kali mund të marrë si shpërblim ndonjë ushqim të sigurt. Kjo është një mënyrë e përshtatshme për ta falënderuar për punën, por ushqimi duhet dhënë me masë dhe duhet të jetë i përshtatshëm për kuajt.
