Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka publikuar në platformat sociale një fragment nga fjalimi i një qytetareje të pranishme në protestë, duke e cilësuar si një apel që meriton vëmendje të plotë.
Në mesazhin e saj, protestuesja e përshkruan këtë lëvizje si një pikë takimi për individë që kapërcejnë ndarjet partiake, duke bërë bashkë njerëz me historik dhe pikëpamje të ndryshme, por që i bashkon një qëllim i përbashkët. Sipas saj, kjo protestë mishëron një reagim kolektiv për lirinë, për një sistem ku merita njihet dhe për një vend ku qytetarët mund të ndihen të respektuar.
Të lidhura
None found
Ajo shprehu shqetësimin se në rast dështimi, pasojat do të ishin shkatërruese për ato shtresa që, me punën dhe formimin e tyre, përbëjnë shtyllën kurrizore të shoqërisë. Një ndër rreziqet më të mëdha që përmendi ishte nisja e një vale të re emigrimi, duke vënë në dukje largimin masiv të të rinjve dhe profesionistëve nga Shqipëria.
Në vijim të fjalës së saj të plotë, ajo u shpreh se fillimisht kishte parë një “komedi të shëmtuar” nga ata që shtireshin si pjesë e protestës, teksa vetë qeveria, objektivi i kundërshtimit, kishte inskenuar manovra të ndryshme për të copëtuar dhe asgjësuar këtë nismë. Sipas saj, mrekullia e kësaj proteste qëndronte në bashkimin e shqiptarëve që e duan vendin e tyre dhe që më parë mund të ndiheshin të izoluar në përpjekjet e tyre.
Duke përshkruar një skenar hipotetik, por të dhimbshëm, ajo paralajmëroi se nëse kjo protestë shuhet, pasojat do të jenë të rënda. Shtresa e njerëzve të shkolluar dhe punëtorë, të cilët kanë zgjedhur të qëndrojnë për të ndërtuar diçka në atdhe, do të përjetonte një zhgënjim të thellë dhe do të ndihej edhe më e shtypur. Ndërsa hapësirat do të vazhdonin t’u jepeshin atyre që ajo i cilësoi si parazitarë dhe patronazhistë, që vetëm marrin pa dhënë asgjë në këmbim.
Protestuesja ngriti shqetësimin se kjo lëvizje mund të shënonte pikënisjen e një eksodi të ri shqiptarësh, duke e quajtur atë një ikje shteruese të trurit të vendit. Ajo solli në kujtesë se mbi 400 mijë shqiptarë janë larguar gjatë dhjetë viteve të fundit, sipas shifrave zyrtare dhe shtroi pyetjen se çfarë do të ndodhte nëse këta njerëz, që vijnë me shpresë për të ndryshuar vendin, do të izoloheshin dhe do të ndiheshin se përpjekjet e tyre kanë qenë të kota. Kjo, sipas saj, do të ishte skenari më i tmerrshëm, pasi do t’i linte fushë të lirë atyre që kanë shitur dinjitetin dhe po shesin vendin.
E ndërsa theksonte se kanë kaluar 50 ditë në protestë, pavarësisht diferencave mes pjesëmarrësve, ajo e mbylli fjalën e saj me një thirrje të fuqishme: nuk ka rrugë tjetër përveçse të dalësh në rrugë për të luftuar përpjekjet përçarëse dhe sugjestionuese. Ajo deklaroi se nuk dëshiron të jetë gjallë në ditën kur ky vend të kthehet në një tokë të “mënxyrës” dhe parazitizmit.
