Policia procedoi penalisht administratorin e subjektit që kishte zënë këtë hapësirë duke vendosur çadra, shezlongë dhe tavolina, pa leje.

Shërbimet e Komisariatit të Policisë Vlorë, në bashkëpunim me Policinë Bashkiake, si rezultat i kontrolleve të ushtruara në bregdet, pranë një restoranti në lagjen “Uji i Ftohtë”, konstatuan se administratori i këtij subjekti, shtetasi G. I., 62 vjeç, banues në Orikum, kishte zënë në mënyrë të paligjshme një sipërfaqe toke publike prej 300 m², në të cilën kishte vendosur çadra, shezlongë dhe tavolina plazhi, pa qenë i pajisur me leje nga autoritetet përkatëse.

Për këtë rast, specialistët për Hetimin e Krimeve në Komisariatin e Policisë Vlorë referuan materialet në Prokurori dhe nisën procedimi penal ndaj shtetasit G. I., për veprën penale “Pushtimi i tokës”, parashikuar nga neni 200 i Kodit Penal.

Shërbimet e Policisë do të vijojnë kontrollet përgjatë gjithë vijës bregdetare, me qëllim lirimin e hapësirave publike për pushuesit dhe verifikimin e aktiviteteve që kryejnë subjektet, gjatë sezonit veror.

The post Vlorë/ Lirohet hapësira publike tek Uji i Ftohtë, procedohet penalisht administratori i subjektit appeared first on Albeu.com.

Në atë që mund të quhet një zbulim i madh, teleskopi hapësinor Euklid ka përcjellë 5 imazhet e fundit që përshkruajnë mijëra yje verbuese dhe galaktika që rrotullohen.

Agjencia Evropiane e Hapësirës e lëshoi mjetin me fuqi të lartë verën e kaluar për të marrë pamje të këndit më të thellë të hapësirës.

Më në fund ky është peisazhi befasues publikuar nga NASA që e përshkruan si një thesar të vërtetë.

Ato tregojnë aftësinë e teleskopit hapësinor për të eksploruar dy mistere kozmike në shkallë të gjerë: materien e errët dhe energjinë e errët.

Ekspertët shpjeguan se pesë imazhet e reja shfaqin pamje të madhësive të ndryshme. Ai varion nga një rajon i formimit të yjeve në galaktikën e Rrugës së Qumështit deri te grupimet me qindra galaktika.

Megjithatë misioni i Euklid nuk ka përfunduar, pasi do të zhytet më thellë në hapësirë për të ndihmuar astronomët.

Deri në vitin 2030, teleskopi pritet të krijojë një hartë kozmike që mbulon pothuajse një të tretën e qiellit.

Ai do të jetë shumë më i gjerë se homologët e tij hapsinorë Hubble dhe James Webb, të cilët janë projektuar për të studiuar zona më të vogla në detaje më të imta.

Agjencia amerikane e hapësirës deklaroi gjithashtu se shkencëtarët do të jenë në gjendje të grafikojnë praninë e materies së errët me saktësi më të lartë se kurrë më parë.

The post IMAZHET E REJA TË HAPËSIRËS/ 5 pamje nga teleskopi Euklid, NASA: Një thesar i vërtetë appeared first on Albeu.com.

Planeti më i madh në sistemin tonë diellor, Jupiteri rrotullohet aq shpejt sa dita e tij zgjat vetëm 9 orë e 55 minuta.

Nga 20 milionë asteroidë të dukshëm, vetëm 1-2 arrijnë në Tokë çdo ditë.

Astronautët nuk mund të bëjnë jashtëqitje! Për shkak të gravitetit shumë të ulët, gazrat e stomakut nuk mund të ndahen nga lëngjet.

Heshtja absolute mbizotëron në univers, pasi nuk ka ajër për të bartur zërin.

Neptuni është aq i hollë sa mund të notojë në sipërfaqen e detit!

The post Pesë gjëra që nuk i dinit për hapësirën appeared first on Albeu.com.

Por sapo boja qe tharë mbi atë teori, vetë Ajnshtajni konstatoi një problem. Ajo kundërshtonte mekanikën kuantike, duke sugjeruar se fizikantët kishin nevojë për një teori edhe më të thellë, për të bashkuar këto dy shtylla të fizikës themelore. Në qershor të vitit 1916 Ajnshtajni shkroi: ”Teoria kuantike do të duhet të ndryshojë jo vetëm elektrodinamikën maksuelliane, por edhe teorinë e re të gravitetit”.

Kjo qe një analizë mjaft e qartë, kur kihet parasysh se teoria kuantike nuk ekziston as sot. Ajo ishte ende një ide e mjegullt, që nuk do të konkrezitohej për një dekadë. Pra, ne kemi qenë duke festuar 100-vjeçarin jo vetëm të teorisë së Ajnshtajnit, por edhe rrugëtimin e gjatë për ta zëvendësuar atë. Ndërsa relativitetit të përgjithshëm iu desh një gjeni i vetëm dhe një dekadë për t’u krijuar, kjo teori e thellë – e njohur si teoria kuantike e gravitetit – ka habitur breza gjenijsh për një shekull.

Pjesërisht, fizikantët janë viktima të sukseseve të tyre të shkuara:kur arrijnë diçka në jetë, e ulin përqëndrimin, duke e bërë shumë më të vështirë hedhjen e hapit të ardhshëm. Por graviteti kuantik paraqet ndërkaq vështirësi, të cilat janë unike në historinë e shkencës. Një teori e gravitetit është ndërkohë edhe një teori e hapësirës dhe kohës – ky qe zbulimi i madh i Ajnshtajnit.

E megjithatë, fizikantët i kanë formuluar gjithmonë teoritë e tyre brenda hapësirës dhe kohës.

Pra, një teori e gravitetit e gëlltit ‘bishtin’ e vet. Për shembull, ajo supozon se kalimi i kohës ndryshon, por termi “ndryshon” nënkupton një proces të përkohshëm. Nëse koha është e ndryshme, atëherë ndryshon edhe standardi me të cilin është e ndryshme.

E gjithë situata rrezikon të bëhet paradoksale. Kjo qarkore konceptuale, krijon vështirësi të pazakonta matematikore. Për shembull, ‘t’ e vogël të cilën fizikantët e përdorin për të etiketuar kohën e kaluar të ekuacioneve të tyre, i lënë ata në errësirë për të shpjeguar ndryshimin në botë. Për të përshkruar se çfarë ndodh, fizikantët duhet të shkojnë përtej hapësirës dhe kohës. Çfarë do të thotë kjo? Një ide e tillë na çon (fjalë për fjalë) në një terren të panjohur.

Teoria e fijeve, graviteti kuantik i vazhdueshëm, teoria shkakësore:këto janë vetëm disa nga qasjet që kanë marrë teoricienët. Natyrisht, ithtarët e secilës teori janë të bindur se të tjerët janë në rrugë të gabuar madje edhe në një rrafsh joshkencor. Por, kur tërhiqeni nga një debat, vëreni se të gjithë janë dakord mbi një leksion thelbësor:hapësirë-koha ku ne jetojmë është një ndërtim. Nuk është thelbësore për natyrën, por del nga niveli më i thellë i realitetit. Në një mënyrë apo tjetrën, ajo përbëhet nga blloqe ndërtimi primitive – “atomet” të hapësirës – dhe varet nga mekanizmat e saj të njohura se si janë mbledhur këto blloqe.

Këto “atome” nuk kanë asgjë të ngjashme me atomet e thjeshta si hidrogjeni apo oksigjeni. Ato nuk janë të vogla, për shkak se fjala “i vogël” është një përshkrim hapësinor, dhe këto atome janë menduar të krijojnë hapësirën, nuk e presupozojnë atë. Megjithatë, zbatohen shumë prej parimeve të njëjta. Për shembull uji përbëhet nga molekulat H2O. Ai mund të pësojë një ndryshim të gjendjes – i ngrirë ose i valuar – teksa molekulat rikorrigjojnë veten në strukturat e reja.

E njëjta gjë mund të jetë e vërtetë për hapësirën. Nëse këto atome mund të mblidhen në hapësirë, me sa duket ato mund të rigrupohen në struktura të tjera. Dhe kjo mund të shpjegojë shumë prej mistereve të fizikës moderne. Merrni vrimat e zeza. Nëse, Zoti mos e dhëntë, ju bini në një nga ato, Teoria e Ajnshtajnit parashikon që afati juaj do të përfundojë. Ju do të vdisnit, dhe ky do te qe fundi. Atomet në trupin tuaj thjesht do të pushonin së ekzistuari. Në vend të eshtrave, ju do të ishit një hiç.

Teoritë e reja mbi hapësirë-kohën, sugjerojnë një pamje të ndryshme, në të cilën hapësira pëson një ndryshim të gjendjes në një vrimë të zezë. Vrima e zezë nuk ka një vëllim të brendshëm; perimetri i saj shenjon vendin ku hapësira shkrihet. Pasoja është një gjendje e re, e cila nuk është më hapësinore, dhe zor se është e përfytyrueshme në terma njerëzorë.

Nëse ju bini në të, ndoshta sërish do të vdisnit, por atomet në trupin tuaj do të vazhdonin të ekzistonin në një formë të re. Mendoni ndërkohë për Big Bengun. Ashtu si vrimat e zeza, ai është paraqitur gjithmonë si një farë paradoksi. Ligjet e zakonshme të fizikës, që veprojnë në kuadër të kohës, janë në thelb të paafta të shpjegojë fillimin e kohës. Sipas këtyre ligjeve, diçka duhet t’i paraprijë Big Bangut për ta vënë këtë të fundit në lëvizje.

Megjithatë, asgjë është menduar se e paraprin atë. Një mënyrë për të dalë nga ky paradoks, është të mendojmë për Big Bengun jo si fillim por si një tranzicion, kur hapësira kristalizohet nga një gjendje e hershme e  pafundësisë. Së fundmi, konsideroni fenomenet misterioze të kuantikes së palokalizuar –  atë që Ajnshtajni e cilësoi një “veprim drithërues në distancë”.

Dy ose më shumë grimca mund të veprojnë në një mënyrë të koordinuar, pa marrë parasysh sa larg mund të jenë ato, dhe e bëjnë këtë pa dërguar një valë tingulli, një sinjal radio apo komunikuar nëpër hendekun që i ndan ato. Grimcat sillen sikur ato nuk janë në fakt të ndara. Dhe një shpjegim i mundshëm është se ato janë të rrënjosura në nivelin më të thellë të realitetit, ku distanca nuk ka kuptim.

Sigurisht, ky është ende një spekulim – por i kufizuar. Shkencëtarët nuk ëndërrojnë mbi këto ide, gjatë konsumit të ndonjë pije pas punës. Ata shkuan drejt tyre duke kombinuar parimet e teorisë së Ajnshtajnit dhe teorisë kuantike, dhe panë se ku i çon kjo rrugë. Nga vetë natyra e hulumtimit, ne nuk e dimë se çfarë do të thonë këto ide apo edhe në qoftë se ato janë të drejta.

Por ne e dimë që njerëzit nuk kanë kuptuar ende gjitha ato që duhen rreth universit. Dhe kur ne të hedhim hapin e ardhshëm, efektet me siguri do të përhapen në kulturën tonë më të gjerë. Ashtu si mësimi i diçkaje të re ju bën një person më të mirë, edhe mësimi i diçkaje të re rreth universit e çon njerëzimin në një nivel tjetër.

The post Hapësira dhe koha mund të jenë një iluzion? appeared first on Albeu.com.

Edhe imazhet e marra nga teleskopët më të mirë me bazë tokësore mjegullohen nga ndryshimi i xhepave të ajrit të atmosferës dhe kjo turbullim mund të çojë në matje të pasakta.

Shkencëtarët nga Universiteti Northwestern në SHBA dhe Universiteti Tsinghua në Kinë kanë prezantuar një strategji të re për të rregulluar problemin. Ata përshtatën një algoritëm të vizionit të makinës që përdoret zakonisht për të mprehur fotografitë për të përmirësuar mjegullimin në imazhet e marra nga teleskopët me bazë tokësore. Ata gjithashtu trajnuan algoritmin mbi të dhënat e simuluara për t’u përshtatur me parametrat e imazhit të Observatorit Vera C. Rubin në Kili, në mënyrë që kur të hapet vitin e ardhshëm, instrumenti të jetë drejtpërdrejt i pajtueshëm. Mjeti funksionon më shpejt dhe prodhon imazhe më realiste sesa teknologjitë aktuale. Duke e përdorur atë, imazhet kishin 38.6% më pak gabime sesa metodat klasike të mjegullimit dhe 7.4% më pak gabime se metodat moderne.

“Duke pastruar imazhet në mënyrën e duhur, ne mund të marrim të dhëna më të sakta. Algoritmi heq atmosferën në mënyrë llogaritëse duke i lejuar fizikanët të marrin matje më të mira shkencore. Në fund të ditës, imazhet duken gjithashtu më mirë”, thotë Emma Alexander, asistente profesore e shkencave kompjuterike në Universitetin Northwestern dhe një nga autorët e studimit.

The post Intelingjenca Artificiale ndihmon shkencëtarët, imazhet nga hapësira tashmë më të qarta appeared first on Albeu.com.

Për herë të parë teleskopi më i madh në botë ka zbuluar një planet.

Jo vetëm kaq, por duket se është shumë e ngjashme me Tokën.

Shkencëtarët po planifikojnë vëzhgime të mëtejshme në muajt e ardhshëm për të mësuar më shumë rreth planetit të ri.

Çfarë zbuluan shkencëtarët?

Planeti shkëmbor quhet LHS 475b dhe ndodhet 41 vite dritë larg në yjësinë Octantus.

Ai u pa për herë të parë nga një nga satelitët e NASA-s, por ishte teleskopi James Webb ai që ishte në gjendje ta shihte atë dhe të konfirmonte praninë e tij.

Për shkak se planeti është shumë i ri, ka ende shumë për të mësuar rreth LHS 475b, megjithatë, shkencëtarët deri më tani kanë qenë në gjendje të konfirmojnë disa detaje fillestare.

Është një planet i vogël shkëmbor që është pothuajse identik në madhësi me Tokën.

Ata gjithashtu zbuluan se është disa qindra gradë më e ngrohtë se planeti ynë.

Ekipet janë ende duke u përpjekur të kuptojnë nëse ka një atmosferë, megjithatë, ata janë të sigurt se nuk ka një atmosferë të trashë metani siç ka një nga hënat e Saturnit, Titan.

Shkencëtarët janë të ngazëllyer për këtë zbulim të ri dhe presin që teleskopi i madh të zbulojë shumë planetë të tjerë në të ardhmen.

Drejtori i NASA-s Mark Klempin tha: “Këto rezultate të para vëzhgimi nga një planet shkëmbor me madhësinë e Tokës hapin derën për shumë mundësi të ardhshme për studimin e atmosferave të planetëve shkëmborë me ndihmën e Webb.

Shkencëtarët shpresojnë të mësojnë më shumë rreth planetit të ri gjatë vëzhgimeve të ardhshme të planifikuara për këtë verë./albeu.com

The post Teleskopi më i madh në botë zbulon një planet të ri të ngjashëm me Tokën appeared first on Albeu.com.

Të martën pasdite, drejtori i ESA Josef Asbacher njoftoi në një postim në Twitter se ai ishte udhëzuar nga bordi që të “përfundojë zyrtarisht” partneritetin me Roscosmos në misionin ExoMars. “ Kushtet që çuan në pezullimin e këtij bashkëpunimi – lufta në Ukrainë dhe sanksionet që pasuan, ende ekzistojnë ”, shpjegoi ai.

Më 17 mars, ESA (e cila ka 22 shtete anëtare evropiane) kishte njoftuar pezullimin e misionit të një automjeti robotik në planetin Mars, të cilin e kishte planifikuar për vjeshtën e vitit 2022 në bashkëpunim me agjencinë ruse të hapësirës.

Duke denoncuar “sabotimin”, shefi i Roscosmos Dmitry Rogozin u ka kërkuar kozmonautëve rusë në bordin e Stacionit Ndërkombëtar Hapësinor (ISS) që të “ndalojnë punën” me krahun robotik të sapo instaluar të ESA-s.

Krahu teleskopik robotik ERA u transferua në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës në korrik 2021, por u instalua disa muaj më parë jashtë modulit rus të ISS. Është 11 metra i gjatë dhe lejon kryerjen e punëve të mirëmbajtjes ose shtimin e pajisjeve, kryesisht në seksionin rus, dhe mund të trajtohet si nga brenda ashtu edhe jashtë stacionit.

Drejtori i Agjencisë Evropiane të Hapësirës foli kohët e fundit për “konsultime intensive” me NASA-n me synimin për të krijuar një “partneritet të mirë” me të për të shpëtuar misionin ExoMars. Automjeti robotik i misionit synon të shpojë thellë në tokën e planetit të kuq, duke kërkuar për gjurmë të jetës jashtëtokësore.

The post Lufta në Ukrainë, Agjencia Evropiane e Hapësirës përfundon bashkëpunimin me Rusinë appeared first on Albeu.com.

Teleskopi zbuloi imazhin më të qartë ndonjëherë të universit të hershëm, që shkon 13 miliardë vjet më parë, tha NASA.

Administrata Kombëtare amerikane e Aeronautikës dhe Hapësirës (NASA) lansoi më 25 dhjetor teleskopin e vlefshëm 9 miliardë dollarë, i cili mundëson qasjen më të thellë në univers deri më tani.

17:53- Imazhet e reja të NASA-s nga universi: Pse ky është një moment madhor për astronominë

Imazhet e para nga teleskopi hapësinor James Ëebb janë mahnitëse.

Merrni një moment për t’i parë ato dhe detajet fillojnë të shfaqen, ato shpërthime të vogla drite janë galaktika që përmbajnë triliona yje.

Sasia e madhe e informacionit që përmban çdo imazh është marramendëse. Por ky thesar vjen nga vetëm disa ditë vëzhgimesh, dhe deri më tani teleskopi ka parë vetëm një pjesë të vogël të qiellit, Ëebb do të kapë kozmosin për 20 vitet e ardhshme.

Ekziston një listë kontrolli e zbulimeve që astronomët shpresojnë t’i bëjnë, nga shikimi i yjeve të parë që shkëlqejnë deri te gjetja e planetëve të banueshëm përtej sistemit tonë diellor.

Por gjëja që është më emocionuese për shkencëtarët janë zbulimet që ata as nuk i kanë ëndërruar.

17:23- NASA vazhdon të na mahnisë, zbulon imazhe të reja magjike që tregojnë sekretet e universit 

Superteleskopi i NASA me imazhet e sjella nga hapësira ka mahnitur gjithë botën. Pas fotos ku tregohej pamja mahnitëse e galaktikës që më parë nuk arrihej dot, ashtu siç premtoi administrator I NASA, të tjera pamje janë publikuar.

Imazhi i dytë është një analizë e atmosferës së një planeti gjigant të quajtur WASP-96 b, dhe është analiza e parë e spektrit të atmosferës së një ekzoplaneti.

Kjo analizë vjen nga një planet gjigant gazi që ndodhet gati 1150 vite dritë nga Toka, i cili rrotullohet rreth yllit të tij çdo 3.4 ditë.

Ka rreth gjysmën e masës së Jupiterit dhe zbulimi i tij u njoftua në vitin 2014.

Ndërsa Unaza Jugore, ose mjegullnaja “8-Burst”, është një sferë gjigante në zgjerim gazi dhe pluhuri që është ndezur nga një yll që po vdes në qendër.

Fotoja 2 dhe 3

Ndërsa yjet plaken, ata ndryshojnë mënyrën se si prodhojnë energji dhe nxjerrin shtresat e tyre të jashtme.

Dhe më pas, kur ylli nxehet përsëri shumë, ai jep energji gjithë atë material që kishte hedhur poshtë më parë.

Unaza Jugore është gati gjysmë viti dritë në diametër dhe ndodhet rreth 2000 vite dritë nga Toka.

Kjo lloj strukture quhet “mjegullnajë planetare”, por në fakt nuk ka të bëjë fare me planetët.

Është një emërtim i gabuar që nga ditët e para të teleskopëve, kur ata nuk kishin asgjë si rezolucionin që kanë sot.

Fotoja 4

Rreth 290 milionë vite dritë larg, Kuintet i Stefanit ndodhet në yjësinë Pegasus.

Është i dukshëm për faktin se është grupi i parë kompakt i galaktikave i zbuluar ndonjëherë.

Katër nga pesë galaktikat brenda kuintetit janë të mbyllura në një valle kozmike të takimeve të përsëritura të afërta.

Ky imazh i teleskopit Ëebb nuk duket aq i ndryshëm nga versioni i teleskopit Hubble në shikim të parë, por ndjeshmëria e teleskopit të ri infra të kuqe do të nxjerrë veçori të ndryshme për astronomët për t’i studiuar.

Fotoja 5

Ky imazh mahnitës na tregon, për herë të parë, qindra yje që më parë ishin plotësisht të fshehur nga shikimi ynë.

Mjegullnaja Carina është një rajon i afërt “star-forming” brenda galaktikës sonë, Rruga e Qumështit.

“Shkëmbinjtë kozmikë” janë fotografuar më parë nga teleskopi i Hubble, por kjo pamje e re na jep një pamje të rrallë të yjeve në fazat e tyre më të hershme të formimit.

16:28- NASA: Do të kemi një pamje të universit që nuk e kemi parë kurrë më parë

Administratori i NASA-s Bill Nelson, anëtari i dytë i Kongresit Amerikan që fluturoi në hapësirë në vitin 1986, ka thënë se zbulimi i fundit i NASA-s nuk do të ndalet me kaq, por do të vazhdojë pasi telekopi ka karburant për 20 vjet.

“Njerëzit në të gjithë këtë planet do të shohin imazhet e kapura nga ky teleskop dhe çdo imazh është një zbulim i ri që do t’i japë njerëzimit një pamje të universit që nuk e kemi parë kurrë më parë.”

Ai thotë se imazhet do të tregojnë “formimin e yjeve dhe gllabërimin e vrimave të zeza”, ndëra shton se teleskopi do të depërtojë nëpër retë e pluhurit dhe do të tregojë dritë shumë larg.

The post LIVE/ Superteleskopi “James Webb” sjell pamje spektakolare nga hapësira, yjet që shërthejnë e shkëmbinj kozmikë appeared first on Albeu.com.

Lajmin e bëri të ditur vetë Agjencia Evropiane e Hapësirës, përmes një njoftimi.

“Ne shprehim keqardhje të thellë për viktimat njerëzore dhe pasojat tragjike të agresionit ndaj Ukrainës. Duke njohur ndikimin në eksplorimin shkencor të hapësirës, ESA është plotësisht në përputhje me sanksionet e vendosura ndaj Rusisë nga shtetet e saj anëtare”, thuhet në deklaratën e Agjencisë Evropiane të Hapësirës.

Gjatë një takimi në Paris, këshilli qeverisës i ESA “pranoi pamundësinë aktuale të kryerjes së bashkëpunimit të vazhdueshëm me (agjencinë hapësinore të Rusisë) Roscosmos në misionin ExoMars me nisje në vitin 2022, shkruan CNN./albeu.com/

The post Rusia “sanksionohet” në hapësirë appeared first on Albeu.com.

Nga Tom Standage “The Economist”

The post Cilat janë 10 çështjet kryesore që pritet të dominojnë vitin 2022 appeared first on Albeu.com.