Më 29 korrik 1981, vëmendja e mbarë botës u përqendrua në Londër, ku Lady Diana Spencer dhe princi Charles kurorëzuan lidhjen e tyre në atë që u cilësua si “dasma e shekullit”.
Të lidhura
None found
Ceremonia shënoi një kthesë të pakthyeshme për 20-vjeçaren Diana, e cila më pas do të shndërrohej në një prej personaliteteve më të dashura dhe më të ndjekura të familjes mbretërore britanike.
Njohja mes Dianës dhe Charles kishte ndodhur vite përpara martesës. Takimi i tyre i parë u zhvillua kur ajo ishte vetëm 16 vjeçe dhe Charles kishte një lidhje me motrën e saj më të madhe, Lady Sarah Spencer. Dyshja u takua sërish në vitin 1980 dhe nisi një marrëdhënie, ndërsa propozimi për martesë erdhi vetëm gjashtë muaj më vonë. Fejesa e tyre u bë publike në shkurt 1981.
Për fejesën, Diana përzgjodhi personalisht një unazë nga koleksioni i shtëpisë prestigjioze Garrard. Bizhuteria përbëhej nga një safir Ceylon 12-karatësh, i rrethuar me 14 diamante dhe i montuar në ar të bardhë 18-karatësh. Edhe sot, ajo konsiderohet ndër unazat më të njohura në botë.
Martesa u celebrua në Katedralen e Shën Palit në Londër. E shoqëruar nga i ati, Diana mbërriti me karrocën mbretërore që më herët ishte përdorur nga mbretëresha Elizabeth II dhe princi Philip. Me këtë martesë, ajo u bë qytetarja e parë e zakonshme britanike në afro 300 vjet që martohej me një trashëgimtar të drejtpërdrejtë të fronit.
Në Mbretërinë e Bashkuar, data e dasmës u caktua si festë kombëtare. Ceremoninë e ndoqën nga afër rreth 3.500 të ftuar, kurse transmetimi i drejtpërdrejtë u pa nga afro 750 milionë njerëz në 74 vende të botës, sipas BBC-së.
Duke kujtuar më vonë ndryshimin e menjëhershëm në jetën e saj, Diana ishte shprehur: “Unë nuk e dija se çfarë më priste. Një ditë shkoja në punë me autobus, ndërsa ditën tjetër isha princeshë”.
Një simbol i modës u bë edhe veshja e saj e nusërisë, e krijuar nga David dhe Elizabeth Emanuel. Fustani prej tafte në ngjyrë fildishi, me mëngë të fryra dhe një bisht të gjatë, kushtoi rreth 9.000 paund. Diana e plotësoi paraqitjen me kurorën historike të familjes Spencer. Përpara se të bëhej pjesë e familjes mbretërore, ajo punonte si edukatore në kopshtin “Young England Kindergarten” në Pimlico, detyrë nga e cila u largua për të marrë rolin e Princeshës së Uellsit.
Në vitet pas dasmës, Diana tërhoqi shpejt vëmendje për veprimtarinë e saj humanitare. Përkushtimi i saj u përqendrua sidomos te kauzat për fëmijët, të sëmurët dhe shtresat më të pambrojtura. Ajo drejtoi si presidente fondacionin bamirës për fëmijë “Barnardo’s” nga viti 1984 deri në vitin 1996 dhe mori pjesë në më shumë se 100 aktivitete në mbështetje të organizatës.
Princesha Diana kishte deklaruar: “Sëmundja më e madhe nga e cila vuan njerëzimi është mungesa e dashurisë. Unë mund të fal dashuri për një minutë, për gjysmë ore, për një ditë, për një muaj, por mund të fal dashuri dhe jam shumë e lumtur që e bëj këtë”.
Martesa me princin Charles u mbyll me divorc në vitin 1996, por kjo nuk e zbehu popullaritetin e Dianës, e cila vazhdoi të ishte ndër figurat më të dashura të monarkisë britanike. Jeta e saj u ndërpre më 31 gusht 1997, pas një aksidenti automobilistik në Paris, ndërsa angazhimi humanitar dhe ndikimi që pati në opinionin publik kujtohen ende sot./TAR
