Sipas një vendimi që ka tërhequr vëmendje të madhe, drejtësia kineze ka përcaktuar se një punonjës nuk mund të largohet nga puna vetëm sepse pozicioni i tij synohet të zëvendësohet nga inteligjenca artificiale. Së bashku me një rast tjetër të ngjashëm, ky konsiderohet si precedenti i parë i këtij lloji në botë.
Të lidhura
None found
Në qendër të kësaj historie është zoti Zhou, i përshkruar si një figurë simbolike e kohës sonë. Emri i tij i vërtetë mund të mos bëhet kurrë i njohur, ashtu siç nuk dihet me saktësi se për cilën kompani punonte. Megjithatë, dihet se ai ishte i angazhuar si “mbikëqyrës i kontrollit të cilësisë” për një model të inteligjencës artificiale gjeneruese dhe se jetonte në Hangzhou, një nga qytetet kryesore të zhvillimit teknologjik në Kinë.
Pikërisht aty, punëdhënësi i tij i parashtroi një zgjedhje: të pranonte një ulje në pozicion dhe një reduktim page me 40%, me argumentin se inteligjenca artificiale tashmë e kryente detyrën e tij më mirë se ai vetë.
Zhou nuk e pranoi këtë propozim. Më pas ai u pushua menjëherë nga puna, por vendosi të mos tërhiqej. Çështjen e çoi në gjykatë dhe në muajin prill Gjykata Popullore e Ndërmjetme e Hangzhou-t, që është një gjykatë e shkallës së dytë, vendosi në favor të tij. Kompania u detyrua t’i paguajë rreth 33.500 euro dëmshpërblim.
Fakti që një vendim i tillë vjen nga një prej vendeve më të avancuara në teknologji, por njëkohësisht edhe nga një prej shteteve me më pak liri politike, e bën këtë rast edhe më domethënës.
Sa i përket autorit të këtij vëzhgimi, ai thotë se sapo është kthyer nga një javë qëndrimi në Kinë, ku vizitoi Shanghai, Hangzhou dhe Shenzhen, dhe nënvizon se tabloja reale e vendit është shumë më e ndërlikuar nga sa mund të duket në pamje të parë.
Sot, i gjithë vendi, ose të paktën qytetet e tij më të përparuara, është përfshirë nga një vrull i fortë drejt automatizimit, zhvillimit teknologjik dhe futjes së inteligjencës artificiale në botën fizike, me ritmin e një gare kundër kohës.
Kur krijohet mundësia për të folur hapur me kinezët, ata pranojnë se ne evropianët na shohin si të ngecur në vend: tepër konservatorë dhe jashtëzakonisht të ngadaltë.
Nga ana tjetër, Kina e ka bërë shpejtësinë një lloj mantraje dhe obsesioni kombëtar. Qëllimi i saj është të arrijë pavarësi strategjike nga pjesa tjetër e botës dhe njëkohësisht efikasitet maksimal të brendshëm, përpara se plakja e popullsisë të bëhet shumë e theksuar.
Pikërisht për këtë arsye, hapi i ardhshëm i madh për Kinën do të jetë mishërimi i inteligjencës artificiale në robotë, dronë, makineri industriale, automjete, trena, sisteme mbikëqyrjeje dhe madje edhe qen mekanikë luftarakë të përdorur nga policia ose ushtria.
Në fakt, ky transformim ka nisur tashmë.
Pas tij pritet një tjetër tronditje e madhe, e lidhur ngushtë me të parën dhe që në një farë mënyre edhe e shpjegon atë: kolapsi demografik më i madh që historia ka njohur ndonjëherë.
Parashikimet flasin se brenda rreth 40 vjetësh Kina do të humbasë mbi 400 milionë banorë. Kjo do të përbënte një tkurrje pa precedent, madje më të rëndë se ajo që përjetoi Evropa gjatë Murtajës së Zezë në Mesjetë.
Në atë periudhë historike u përmbysën në themel raportet mes pronarëve feudalë dhe punëtorëve, sepse fuqia punëtore ishte bërë e pakët dhe për këtë arsye shumë më e çmuar. Si pasojë, u krijua një shtresë e re shoqërore me peshë politike.
Edhe tani mungesa e fuqisë punëtore pritet të ndryshojë shoqërinë dhe sistemin e vlerave, por ndoshta në një drejtim tjetër: në favor të makinerive dhe të atyre që zotërojnë pronësinë intelektuale ose kontrollin mbi to.
Është e qartë se dy revolucionet kineze të këtij shekulli, ai teknologjik dhe ai demografik, do të sjellin pasoja të thella jo vetëm për industrinë, por edhe për mënyrën se si jetojmë në Itali dhe në të gjithë Evropën.
