Ekspertët shpjegojnë pse kalimi i shpeshtë nga një korsi në tjetrën rëndon trafikun

Të nisësh një udhëtim me makinë dhe të mbetesh më pas në një kolonë të gjatë është një nga situatat më acaruese për drejtuesit e automjeteve.

Shumë shoferë reagojnë duke kaluar vazhdimisht nga njëra korsi në tjetrën, me shpresën se do të mbërrijnë më shpejt. Ekspertët paralajmërojnë se kjo manovër jo vetëm që rrallë sjell kursim kohe, por mund ta rëndojë trafikun për të gjithë.

Doktoresha Randa Herzallah shpjegon se, bazuar në matematikën e trafikut, ndryshimi i shpeshtë i korsisë zakonisht nuk e jep rezultatin që presin drejtuesit e automjeteve.

Sipas saj, shumë njerëz e shohin me zili korsinë ngjitur, pasi u krijohet përshtypja se automjetet atje po ecin më shpejt.

Herzallah thotë se bindja instinktive se kalimi në korsinë tjetër do ta shkurtojë udhëtimin është e përhapur, por përllogaritjet matematikore tregojnë se ky perceptim zakonisht nuk është i saktë.

Pse ndryshimi i korsisë e rëndon qarkullimin?

Sa herë që një makinë zhvendoset në një korsi tjetër, drejtuesit e automjeteve pranë saj detyrohen të përshtatin distancën, të ulin shpejtësinë ose të frenojnë.

Një lëvizje e vetme mund të shkaktojë vetëm një pengesë të vogël. Megjithatë, kur e njëjta manovër përsëritet nga shumë shoferë, pasojat grumbullohen dhe krijojnë valë ngadalësimi.

Herzallah thekson se çdo kalim nga një korsi në tjetrën sjell një çrregullim të vogël, ndaj të cilit duhet të reagojnë automjetet përreth.

Nëse këtë e bëjnë shumë drejtues njëkohësisht, shqetësimet e vogla shtohen dhe rritet mundësia që në trafik të formohen valë bllokimi.

Për rrjedhojë, një zgjedhje që mund të duket e leverdishme për një shofer të vetëm rrezikon ta përkeqësojë lëvizjen e të gjithë përdoruesve të tjerë të rrugës.

Si formohen valët në trafik?

Bllokimet e rrugëve nuk vijnë domosdoshmërisht nga aksidentet, punimet apo mbyllja e korsive.

Në disa raste, mjafton frenimi i menjëhershëm i një shoferi. Makina që ndodhet pas tij frenon edhe më fort, ndërsa automjetet e tjera në radhë detyrohen të ngadalësojnë gjithnjë e më shumë.

Ky reagim zinxhir përhapet drejt pjesës së pasme të kolonës si një valë, derisa makinat mund të ndalojnë plotësisht, ndonëse më përpara nuk ka asnjë pengesë të dukshme.

Distanca e mjaftueshme dhe frenimi i butë ndihmojnë në zbutjen e këtyre valëve, duke e bërë qarkullimin më të rrjedhshëm.

Tri këshilla për lëvizje më të mirë në kolonë

Sipas ekspertes, ndikimi i bllokimeve mund të kufizohet nëse shoferët zbatojnë tri rregulla të thjeshta.

Rregulli i parë është ruajtja e një largësie të sigurt nga automjeti përpara. Kur ka hapësirë të mjaftueshme, shoferi mund të reagojë pa qenë i detyruar të frenojë papritur.

Këshilla e dytë lidhet me përshpejtimin dhe frenimin gradual. Manovrat e buta e mbajnë ritmin e lëvizjes më të qëndrueshëm dhe zvogëlojnë mundësinë e krijimit të kolonave që ndalen dhe nisen vazhdimisht.

Së treti, drejtuesit duhet të shmangin kalimin e shpeshtë nga një korsi në tjetrën vetëm për të përfituar disa metra.

Herzallah shpjegon se matematika e aplikuar nuk e konsideron drejtimin më agresiv si mënyrën më të shpejtë për të arritur në destinacion.

Sipas saj, zgjidhja më e mirë është që secili shofer të kontribuojë në ruajtjen e qëndrueshmërisë së të gjithë sistemit të trafikut.

Nëse këto këshilla do të ndiqeshin nga një numër i madh drejtuesish, koha e kaluar në kolonë mund të reduktohej.

Semaforë më të gjatë për të ulur përdorimin e makinave

Këto rekomandime janë publikuar pak kohë pasi studiues të tjerë propozuan zgjatjen e pritjes së makinave në semaforë, si një mënyrë për t’i orientuar qytetarët drejt formave më të qëndrueshme të transportit.

Sipas studiuesve, semaforët nuk përcaktojnë vetëm mënyrën se si lëvizin automjetet, por mund të ndikojnë edhe në zgjedhjen që njerëzit bëjnë për mjetin e udhëtimit.

Nëse koha e pritjes për shoferët rritet, ata mund të marrin në konsideratë alternativa të tjera, përfshirë transportin publik, ecjen dhe biçikletën.

Propozimi parashikon gjithashtu më shumë kohë me dritë të gjelbër për autobusët, çiklistët dhe këmbësorët, në mënyrë që këto forma udhëtimi të bëhen më tërheqëse.

Studiuesit deklaruan se simulimet e tyre tregojnë se një reduktim i moderuar i kohës së gjelbër të caktuar për makinat mund t’i drejtojë udhëtarët nga ecja, biçikletat dhe transporti publik, pa kërkuar investime të shtrenjta infrastrukturore.

Në vlerësimin e tyre, semaforët nuk duhen parë vetëm si mekanizma që rregullojnë qarkullimin. Ata mund të shërbejnë edhe për të nxitur një transport urban më të qëndrueshëm dhe qytete më të shëndetshme.

Udhëtimi me automjet mund të zgjatet

Studimi vlerëson se ulja me 10 deri në 20 për qind e kohës së dritës së gjelbër për makinat mund të ndryshojë zakonet e udhëtarëve.

Nga ana tjetër, zbatimi i kësaj mase mund t’i shtojë disa minuta çdo udhëtimi me makinë, duke e bërë atë dukshëm më të gjatë.

Për ata që vijojnë të përdorin automjetet, rekomandimi kryesor mbetet i qartë: të ruajnë distancën, të mos frenojnë papritur dhe të mos tundohen të ndërrojnë pa pushim korsinë. /GazetaExpress/