Matematika e trafikut: Kalimi i shpeshtë nga një korsi në tjetrën mund ta rëndojë kolonën

Të nisësh një udhëtim me makinë dhe më pas të mbetesh në një kolonë të gjatë trafiku është një nga situatat më bezdisëse për shoferët.

Përballë bllokimit, shumë drejtues automjetesh përpiqen të kalojnë nga njëra korsi në tjetrën. Ekspertët paralajmërojnë se kjo sjellje jo vetëm që rrallë u kursen kohë, por mund ta vështirësojë qarkullimin për të gjithë.

Doktoresha Randa Herzallah shpjegon se, bazuar në matematikën e trafikut, ndërrimi i vazhdueshëm i korsive zakonisht nuk e ofron avantazhin që presin shoferët.

Sipas saj, shumë njerëz e shohin me zili korsinë ngjitur, duke menduar se automjetet atje po ecin më shpejt. Instinkti i shtyn të besojnë se kalimi në atë korsi do t’i çojë më herët në destinacion, por përllogaritjet matematikore tregojnë se ky perceptim, në shumicën e rasteve, është i gabuar.

Pse kalimi në një korsi tjetër e rëndon trafikun?

Sa herë që një makinë zhvendoset nga njëra korsi në tjetrën, automjetet pranë saj duhet të përshtaten, qoftë duke ulur shpejtësinë, duke frenuar apo duke ndryshuar distancën mes tyre.

Një lëvizje e vetme mund të shkaktojë vetëm një pengesë të vogël. Megjithatë, kur të njëjtën manovër e kryejnë shumë shoferë, pasojat grumbullohen dhe shndërrohen në valë ngadalësimi.

Herzallah thotë se çdo ndërrim korsie prodhon një çrregullim të vogël, ndaj të cilit detyrohen të reagojnë automjetet përreth. Kur kjo sjellje përsëritet nga shumë drejtues, shqetësimet shtohen dhe rritet mundësia që të formohen valë trafiku.

Për këtë arsye, një zgjedhje që një shofer mund ta konsiderojë të zgjuar për veten, në praktikë mund ta përkeqësojë rrjedhën e qarkullimit për të gjithë të tjerët.

Tri këshilla për qarkullim më të mirë në kolonë

Sipas ekspertes, ndikimi i bllokimeve mund të zbutet nëse drejtuesit e automjeteve zbatojnë tri rregulla të thjeshta.

Së pari, duhet ruajtur një largësi e sigurt nga makina përpara. Një hapësirë e mjaftueshme e lejon shoferin të reagojë pa qenë i detyruar të frenojë befas.

Rregulli i dytë është që përshpejtimi dhe frenimi të kryhen gradualisht. Manovrat e buta e mbajnë ritmin e lëvizjes më të qëndrueshëm dhe ndihmojnë në parandalimin e kolonave ku automjetet ndalojnë dhe nisen vazhdimisht.

Së treti, shoferët duhet të mos ndërrojnë shpesh korsi vetëm për të avancuar disa metra.

Herzallah thekson se matematika e aplikuar nuk e lidh mbërritjen më të shpejtë në destinacion me drejtimin më agresiv të automjetit. Sipas saj, zgjidhja më efikase është që secili shofer të ndihmojë në ruajtjen e qëndrueshmërisë së të gjithë sistemit të trafikut.

Nëse këto udhëzime do të ndiqeshin nga një numër i madh drejtuesish, koha që kalohet në kolona mund të reduktohej.

Si formohen valët e trafikut?

Një bllokim nuk krijohet domosdoshmërisht nga një aksident, nga punimet në rrugë ose nga mbyllja e një korsie.

Në disa raste, mjafton që një drejtues automjeti të frenojë papritur. Shoferi pas tij reagon duke frenuar pak më fort, ndërsa secila makinë që vjen më pas detyrohet ta ulë shpejtësinë edhe më shumë.

Reagimi përhapet drejt pjesës së pasme të kolonës në formën e një vale, derisa automjetet mund të ndalojnë plotësisht, ndonëse përpara tyre nuk shihet asnjë pengesë.

Ruajtja e distancës dhe ngadalësimi gradual mund t’i përthithin këto valë dhe ta bëjnë lëvizjen e trafikut më të rrjedhshme.

Semaforë me pritje më të gjatë për të ulur përdorimin e makinave

Këto këshilla janë publikuar pak kohë pasi studiues të tjerë hodhën idenë se zgjatja e pritjes së automjeteve në semafor mund t’i shtyjë qytetarët drejt mënyrave më të qëndrueshme të transportit.

Sipas studiuesve, ndikimi i semaforëve nuk kufizohet vetëm te rregullimi i lëvizjes së makinave, pasi ata mund të ndikojnë edhe në zgjedhjen që njerëzit bëjnë për mënyrën e udhëtimit.

Nëse koha e pritjes për drejtuesit zgjatet, ata mund të nisin të marrin në konsideratë transportin publik, ecjen ose biçikletën si alternativa ndaj makinës.

Propozimi përfshin gjithashtu dhënien e më shumë kohe me dritë të gjelbër për autobusët, biçiklistët dhe këmbësorët, në mënyrë që këto forma udhëtimi të bëhen më tërheqëse.

Studiuesit deklaruan se simulimet e tyre tregojnë se një reduktim i moderuar i kohës së gjelbër të caktuar për makinat mund t’i drejtojë udhëtarët nga ecja, biçikletat dhe transporti publik, pa kërkuar investime të kushtueshme në infrastrukturë.

Në vlerësimin e tyre, semaforët mund të shërbejnë jo vetëm si instrumente për menaxhimin e trafikut, por edhe si mjete për nxitjen e transportit urban më të qëndrueshëm dhe krijimin e qyteteve më të shëndetshme.

Udhëtimi me automjet mund të bëhet më i gjatë

Studimi vlerëson se ulja me 10 deri në 20 për qind e kohëzgjatjes së dritës së gjelbër për makinat mund të ndryshojë zakonet e udhëtarëve.

Nga ana tjetër, zbatimi i kësaj mase mund t’i shtojë disa minuta çdo udhëtimi me automjet, duke e zgjatur atë në mënyrë të dukshme.

Për ata që vazhdojnë të udhëtojnë me makinë, rekomandimi kryesor mbetet i qartë: të ruajnë distancën, të mos frenojnë befas dhe të mos i dorëzohen tundimit për të kaluar vazhdimisht nga njëra korsi në tjetrën. /GazetaExpress/