Michael Olise është shndërruar në një nga futbollistët më të kompletuar të futbollit evropian, edhe pse rruga e tij drejt majës ka qenë e mbushur me pengesa. Francezi po spikat si me Bayern Munichun, ashtu edhe me kombëtaren e Francës, duke dëshmuar se talenti i madh mund të mbijetojë edhe përballë vështirësive jashtë fushës.
Të lidhura
None found
Gjatë Lojërave Olimpike të Parisit në vitin 2024, paraqitjet e tij tërhoqën vëmendjen e gjithë botës. Në atë kohë, Thierry Henry paralajmëroi se publiku ende nuk kishte parë versionin më të mirë të Olises.
“Ky është vetëm fillimi”, deklaroi ish-sulmuesi francez. Zhvillimet e dy viteve të fundit duket se e kanë vërtetuar parashikimin e tij, pasi Olise ka bërë hapa të mëdhenj përpara me Bayernin dhe Francën.
Edhe Zinedine Zidane është impresionuar nga aftësitë e lojtarit. Pas golit të Olises për Francën ndaj Belgjikës, legjenda franceze tregoi se e kishte ndier se topi do të përfundonte në rrjetë sapo futbollisti kaloi kundërshtarin.
Sipas Zidane, Olise është më shumë se një lojtar që kërkon të argëtojë tifozët. Ai kupton në mënyrë të jashtëzakonshme lojën, parashikon lëvizjet e kundërshtarëve dhe di të zgjedhë momentin e duhur për të sulmuar apo për t’u tërhequr.
Pikërisht ky ekuilibër e bën atë të veçantë. Olise mund të dhurojë veprime spektakolare me topin, por është po aq i gatshëm të punojë edhe kur nuk e ka atë. Eleganca dhe qetësia që shfaq në lojë, megjithatë, fshehin një rrugëtim shumë më të ndërlikuar.
Një talent i jashtëzakonshëm dhe një personalitet i vështirë
Olise ka lindur në Londër, ndërsa babai i tij është nigerian dhe nëna franko-algjeriane. Aftësitë e tij u vunë re që në fëmijëri. Michael Richards, një nga trajnerët e parë të tij te Hayes & Yeading, e kujton si një futbollist të jashtëzakonshëm që në moshën gjashtëvjeçare dhe e krahasonte mënyrën se si lëvizte me një patinator mbi akull.
Klubet e mëdha londineze nuk vonuan ta kuptonin potencialin e tij. Por krahas cilësive sportive, Olise kishte edhe një karakter të pazakontë. Mediat angleze kanë raportuar se ai kishte refuzuar të merrte pjesë në një provë te Chelsea nëse nuk do të lejohej të vishte fanellën e Manchester Unitedit, skuadrës që e kishte mbështetur që fëmijë.
Pavarësisht kësaj, Chelsea e afroi në akademi dhe Olise qëndroi atje për shtatë vjet. Në vitin 2016, problemet disiplinore dhe vështirësitë në akademi sollën largimin e tij. Më pas ai iu bashkua edhe Manchester Cityt, por aventura në atë klub zgjati shumë pak.
Në atë fazë, ekzistonte shqetësimi se një lojtar me aq shumë talent mund të mos arrinte ta shfrytëzonte kurrë potencialin e tij. Sean Conlon, ish-mentori i tij, kujton se i kishte thënë Olises në moshën 14-vjeçare të punonte me synimin që, katër vjet më vonë, t’u provonte të gjithë atyre që nuk kishin besuar tek ai se ishin gabuar.
Conlon beson se largimi nga Chelsea dhe Manchester City ndikoi në mënyrë vendimtare te Olise. Futbollisti nisi të punonte më shumë, të fokusohej te loja dhe të mos reagonte më si më parë.
Readingu, pika e kthesës
Pas gjashtë muajsh pa ekip, në vitin 2017 Olise u bashkua me Readingun. Fillimi i tij në klub nuk ishte i lehtë, pasi edhe aty u shfaqën disa nga problemet që e kishin ndjekur më herët.
Jose Gomes, i cili në atë kohë drejtonte Readingun, e kishte parë Olisen me ekipin U16 dhe mendonte se duhej ta afronte me skuadrën e parë. Drejtuesit e akademisë, megjithatë, nuk ishin dakord, pasi shqetësoheshin se ai nuk merrte pjesë rregullisht në mësime dhe nuk po i përmbushte përgjegjësitë shkollore.
Madje, ata druheshin se promovimi i tij do t’u jepte një mesazh të gabuar futbollistëve të tjerë të akademisë. Gomes kishte një këndvështrim tjetër. Ai besonte se Olise ishte i lindur për futboll dhe se vështirësitë jashtë fushës nuk duhej t’i mohonin mundësinë për të zhvilluar talentin.
Trajneri duhej të punonte gjithashtu për përgatitjen fizike të tij. Gjatë qëndrimit të shkurtër te Manchester City, Olise kishte kaluar momente të vështira. Sipas Gomes, bashkëlojtarët e kishin tallur për fizikun dhe për vështirësitë që shfaqte në ushtrimet fizike.
Për ta ndihmuar të përshtatej me futbollin profesionist, Gomes u kërkoi lojtarëve të Readingut të mos e trajtonin me kujdes të tepruar në stërvitje. Ai donte që Olise të përballej me ndërhyrje të forta dhe me intensitetin e vërtetë të lojës.
Ditët e para ishin shumë të vështira. Olise ankohej dhe madje qante, pasi nuk e kuptonte përse shokët e skuadrës po silleshin aq ashpër gjatë seancave stërvitore. Gomes i vendosi një objektiv të qartë: nëse do t’i përballonte për një javë intensitetin dhe ndërhyrjet, do ta grumbullonte me ekipin e parë.
Olise e përmbushi kushtin. Gomes e afroi gradualisht me skuadrën e parë dhe i dha minuta në ndeshje. Shumë shpejt, ndonëse ishte ende adoleshent, ai fitoi një vend titullari.
Hapat drejt Crystal Palace dhe Bayernit
Paraqitjet e tij në Reading nuk i dhanë menjëherë fund sfidave. Olise duhej të provonte se mund të përballonte nivelin e Premier League dhe se ishte gati për skenën më të lartë të futbollit anglez.
Ai e bëri këtë me Crystal Palace. Përpara se të transferohej te Bayern Munichu, francezi duhej të bindte një prej klubeve më të mëdha të Evropës se mund të hidhte hapin e radhës.
Bayern Munichu pagoi rreth 60 milionë euro për ta marrë nga Crystal Palace, edhe pse Olise kishte kaluar një sezon me probleme muskulore. Megjithatë, klubi gjerman nuk pati nevojë të priste gjatë për të parë rezultatet e investimit.
Në Gjermani, ai nuk u kufizua vetëm te përshtatja me një ambient të ri. Olise u bë shpejt një nga lojtarët kryesorë të Bayernit dhe nisi të shfaqte një nivel që e vendosi mes emrave më të rëndësishëm të futbollit evropian.
GOAL e konsideron tashmë një futbollist të nivelit botëror dhe vlerëson se sezoni i kaluar përbënte një tjetër kapërcim të rëndësishëm në zhvillimin e tij. Me fanellën e Francës, ai vijoi të dëshmonte se mund të ketë ndikim edhe në ndeshjet e skenës më të madhe ndërkombëtare.
Një lojtar që preferon të flasë në fushë
Olise nuk është futbollist që kërkon vëmendje përmes kamerave apo intervistave. Ai ka një natyrë të rezervuar dhe zakonisht preferon të qëndrojë larg qendrës së vëmendjes.
Rayan Cherki e ka përshkruar si një person që ndihet mirë kur qëndron vetëm. Kjo, megjithatë, nuk do të thotë se ai është i distancuar nga skuadra. Përkundrazi, Olise gëzon respektin dhe dashurinë e bashkëlojtarëve dhe trajnerëve.
Thierry Henry ka deklaruar se Olise e sheh futbollin dhe jetën në mënyrën e tij, çka bën që njerëzit ta kenë të vështirë ta kuptojnë jashtë fushës. Në lojë, megjithatë, sipas Henryt, ai shprehet dhe komunikon në një mënyrë të jashtëzakonshme.
Ndoshta kjo është përmbledhja më e saktë e karakterit të tij: Olise nuk ka nevojë të flasë shumë, sepse këmbët e tij tregojnë gjithçka.
Historia e tij nisi me problemet në akademi, vazhdoi me largimet nga Chelsea dhe Manchester City, gjashtë muajt pa klub, si dhe etapat te Readingu e Crystal Palace, për ta çuar më në fund në Bayern Munich.
Ajo që dikur konsiderohej si një karakter i vështirë për t’u menaxhuar, sot është pjesë e identitetit të një futbollisti që dallohet për qetësinë, modestinë dhe fjalët e pakta. Kur topi arrin në këmbët e tij, megjithatë, gjithçka merr një tjetër kuptim.
Pjesa më e veçantë e këtij rrugëtimi është se Michael Olise është ende vetëm 24 vjeç. Duke marrë parasysh gjithçka që ka kapërcyer dhe nivelin ku ka mbërritur, historia e tij duket se sapo ka nisur.
