Pajisjet që tregojnë vendndodhjen e fëmijëve, përfshirë telefonat inteligjentë, orët dhe AirTags, po përdoren gjithnjë e më shumë nga prindërit. Ato krijojnë një ndjenjë sigurie, sidomos kur fëmijët fitojnë më shumë pavarësi dhe fillojnë të shkojnë vetëm në shkollë. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se para përdorimit të këtyre mjeteve duhet të merren parasysh disa çështje të rëndësishme.
Të dhënat e publikuara nga portali “Parents” tregojnë se 86% e prindërve ndjekin vendndodhjen e fëmijëve të tyre, ndërsa 71% e bëjnë këtë rregullisht. Për disa familje kjo është një masë shtesë mbrojtjeje, por fëmijë të tjerë mund ta përjetojnë gjurmimin si ndërhyrje në privatësinë e tyre, veçanërisht kur përpiqen të bëhen më të pavarur.
Të lidhura
None found
Dr. Rupa Robbins, psikologe për fëmijë dhe themeluese e Tech Positive Parenting, thotë se përvoja e shumë prindërve me pajisjet e gjurmimit ka qenë kryesisht pozitive. Sipas saj, prindërit ndihen më të qetë dhe fëmijët mund të fitojnë më shumë liri për të dalë vetëm. “Mund të jetë një zgjidhje fitimprurëse për të dyja palët”, shprehet ajo.
Edhe Dr. David Simonsen, terapist familjar, i konsideron këto pajisje të dobishme për prindërit dhe fëmijët. Ai tregon rastin e një nëne, e cila arriti të gjente djalin e saj adoleshent në shtëpinë e një shoqeje, pasi ai nuk ishte kthyer në kohë, duke shmangur kështu një situatë paniku.
Megjithatë, jo çdo pajisje është e përshtatshme për gjurmimin e njerëzve. Dr. Robbins thekson se AirTags janë krijuar kryesisht për të lokalizuar objekte statike, si çelësat. Përditësimi i vendndodhjes së tyre varet nga pajisjet Apple që ndodhen pranë, ndaj nuk japin një pasqyrë të saktë dhe të drejtpërdrejtë të lëvizjes në kohë reale.
Për këtë arsye, një prind mund të kontrollojë vendndodhjen e fëmijës në një ambient të mbushur me njerëz dhe të shohë një pozicion që nuk përputhet me vendin ku ndodhet ai në të vërtetë. Një situatë e tillë mund të shkaktojë frikë dhe zhgënjim.
Ndjekja e vendndodhjes nuk mund të zëvendësojë edukimin për sigurinë. Dr. Robbins u kujton prindërve se fëmijët duhet të mësojnë si të reagojnë ndaj të panjohurve, pse duhet të qëndrojnë pranë të rriturve të besuar dhe si të respektojnë rregullat familjare që lidhen me autonominë trupore.
Një tjetër problem i mundshëm është dëmtimi i besimit. Dr. Simonsen vëren se shumica e fëmijëve e pranojnë gjurmimin kur e kuptojnë se ai mund t’u sigurojë më shumë liri. Në të kundërt, Dr. Robbins ka hasur raste problematike kur prindërit i kanë ndjekur fëmijët pa dijeninë e tyre.
Fëmijët mund të ndihen të pabesuar nëse zbulojnë një pajisje të fshehur ose mësojnë se prindërit kanë aktivizuar funksionet e vendndodhjes pa diskutuar më parë me ta. Ndjesia se po vëzhgohen vazhdimisht mund ta dëmtojë rëndë marrëdhënien e besimit.
Prandaj, pajisja duhet t’u prezantohet fëmijëve si një mjet që mund të ndihmojë në fitimin e më shumë pavarësie. Prindërit mund ta lidhin përdorimin e saj me mundësi të reja, si ecja vetëm drejt shkollës apo takimi me miqtë në park, duke dëgjuar njëkohësisht mendimet dhe shqetësimet e fëmijës, shkruan Index.hr, transmeton Klankosova.tv.
Prindërit duhet të flasin hapur edhe për arsyet e shqetësimit të tyre. Frika lidhet zakonisht me mundësinë që fëmija të humbasë rrugën ose të përfshihet në një situatë të pakëndshme, dhe jo domosdoshmërisht me mungesën e besimit. Sipas Dr. Robbins, duhet bërë e qartë se qëllimi kryesor është siguria dhe jo kontrolli.
Fëmija duhet të ketë gjithashtu rol në marrjen e vendimit. Dr. Robbins këshillon që prindërit t’i pyesin fëmijët se çfarë u duket e drejtë dhe t’i ftojnë të shprehin opinionin e tyre. Një mundësi është gjurmimi i ndërsjellë, ku edhe fëmijët mund të shohin vendndodhjen e të rriturve.
“Shumë familje ndajnë vendndodhjet para dhe mbrapa, gjë që funksionon më pak si mbikëqyrje dhe më shumë si një sistem familjar”, thotë Dr. Robbins. Gjithashtu, familja mund të vendosë që gjurmimi të aktivizohet vetëm në momente të caktuara, për shembull para dhe pas shkollës.
Pas përcaktimit të rregullave, ekspertja sugjeron që familja të caktojë edhe një datë për ta rishikuar marrëveshjen. Pas një jave ose një muaji, prindërit dhe fëmija mund të diskutojnë se çfarë po funksionon dhe çfarë duhet ndryshuar. Kjo ndihmon në ruajtjen e komunikimit dhe i jep fëmijës një ndjenjë më të madhe autonomie.
Në përgjithësi, pajisjet e gjurmimit përdoren në një periudhë kur fëmijët ende nuk janë gati për pavarësi të plotë, por kanë nevojë të ushtrohen gradualisht në marrjen e përgjegjësive. Përfitimet e tyre varen jo vetëm nga teknologjia, por edhe nga mënyra se si ajo përdoret brenda familjes, transmeton Klankosova.tv.
