Për shumë vajza, një darkë me familjen mund të përfundojë sërish në të njëjtën përplasje të ashpër me nënën. Edhe kur mes tyre ekziston një dashuri e madhe, raporti nënë-bijë mund të bëhet veçanërisht i ndërlikuar dhe i mbushur me tension.
Të lidhura
None found
Këto konflikte zakonisht shpjegohen me dallimet e personalitetit ose me distancën mes brezave. Megjithatë, studimet në psikologji sugjerojnë një tablo më të ndërlikuar. Sipas Harmony Hubs, pikërisht forca e kësaj marrëdhënieje, të cilën shumë njerëz e shohin si lidhjen me ndikimin më të madh në jetën e një gruaje, sjell vështirësi të veçanta që nuk shfaqen në të njëjtën mënyrë në raportet e tjera familjare.
Vajza si reflektim i nënës
Vajzat shpesh kthehen në një lloj pasqyre emocionale për nënat e tyre, çka përbën një nga veçoritë më interesante të këtij raporti. Hulumtimet kanë zbuluar se, kur mendojnë për marrëdhënien mes tyre, nënat dhe vajzat shfaqin modele të ngjashme të aktivitetit në tru. Kjo afërsi e fuqishme neurologjike mund të sjellë përvoja pozitive, por njëkohësisht edhe ngarkesë emocionale.
Për shkak të këtij reflektimi, nëna mund të dallojë te vajza tipare të vetes që i pëlqejnë, por edhe anë që do të dëshironte t’i linte pas. Nëse një nënë është përballur me vetëvlerësim të ulët, ajo mund t’i gjykojë zgjedhjet e së bijës më ashpër seç duhet. Sjellja nuk buron domosdoshmërisht nga keqdashja, por nga projektimi i frikës dhe pasigurive të saj te vajza.
Mënyra të ndryshme të prindërimit
Nënat e sotme të brezit të mijëvjeçarit po rrisin fëmijë në rrethana shumë të ndryshme nga ato që përjetuan prindërit e tyre të brezit “baby boomer” ose të Gjeneratës X. Prindërimi i butë, kontrolli i kohës së kaluar para ekranit dhe përpjekja për të ndërprerë modelet gjeneruese janë ndër sfidat e tyre, ndërsa brezat e mëparshëm shpesh as që i merrnin parasysh koncepte të tilla.
Për të kapërcyer këto dallime, vëmendja duhet të drejtohet te vlerat që ndajnë, në vend që të përqendrohet te metodat që i ndajnë.
Gracka e përsosmërisë
Perfeksionizmi ndikon në shumë marrëdhënie mes nënave dhe vajzave dhe shpesh përcillet pa vetëdije nga një brez te tjetri. Nëse një nënë është edukuar me bindjen se duhej të ishte e përkryer që të meritonte dashuri, ajo mund t’ia transmetojë pa dashje të njëjtin presion vajzës. Kështu formohet një rreth vicioz, ku e bija mendon vazhdimisht se nuk është asnjëherë mjaftueshëm e mirë.
Kjo prirje mund të shfaqet përmes komenteve të vogla: nëna këmbëngul të tregojë se si diçka mund të ishte bërë më mirë, kurse vajza krijon përshtypjen se asnjë përpjekje e saj nuk mjafton. Shpesh, të dyja përballen me të njëjtën frikë, atë se nuk mund të duhen ashtu siç janë, shkruan Index.hr, transmeton Klankosova.tv.
Lidhja e sinqertë kërkon cenueshmëri, ndërsa perfeksionizmi e pengon atë dhe krijon largësi emocionale. Një qasje e dobishme është pranimi i asaj që është “mjaftueshëm e mirë”. Kur flitet hapur për gabimet dhe vështirësitë personale, krijohet mundësia për një afërsi të vërtetë.
Traumat e papërpunuara
Ndikimi i traumave që nuk janë përpunuar shpesh nuk merret parasysh në raportet familjare, megjithëse ato mund të ngrenë pengesa të padukshme. Nuk bëhet fjalë medoemos për ngjarje të rënda dramatike. Edhe rritja me prindër që mungojnë emocionalisht, vështirësitë financiare ose divorci mund të lënë pasoja të tilla.
Për shembull, një grua që gjatë fëmijërisë është ndier e neglizhuar në aspektin emocional mund të përpiqet ta kompensojë këtë duke u përfshirë tej mase në jetën e vajzës. Nga ana tjetër, e bija mund ta përjetojë këtë ndërhyrje si mbytëse.
Problemet e raportit “mes shoqesh”
Në kulturën bashkëkohore të prindërimit, nënat nxiten shpesh të bëhen “shoqet më të mira” të vajzave. Edhe pse qëllimi mund të jetë i mirë, kjo mënyrë afrimi mund të shkaktojë vështirësi. Zbehja e kufirit ndërmjet rolit të prindit dhe atij të fëmijës rrezikon t’i ngarkojë vajzat me probleme të të rriturve, për të cilat ato ende nuk janë të përgatitura.
Dallimet ndërmjet brezave në komunikim
Mënyrat e ndryshme të komunikimit mes brezave mund të prodhojnë tension të konsiderueshëm. Brezat më të vjetër zakonisht parapëlqejnë biseda të drejtpërdrejta që synojnë gjetjen e një zgjidhjeje. Në të kundërt, brezat më të rinj kanë nevojë fillimisht t’i përpunojnë emocionet dhe të ndiejnë se janë dëgjuar, përpara se të merren me zgjidhjen e problemit.
Trysnia nga mediat sociale
Nënat dhe vajzat në ditët e sotme ndeshen me probleme që brezat e kaluar nuk i njihnin. Rrjetet sociale kanë krijuar burime të reja mosmarrëveshjesh, duke nisur nga privatësia dhe publikimi i tepërt, deri te krahasimi i familjes së tyre me pamjet e idealizuara që paraqiten në internet.
Nënat shpesh ndiejnë presion për ta dokumentuar në internet mënyrën se si ushtrojnë rolin prindëror. Ndërkohë, nënat e tyre mund të mos e kuptojnë arsyen e kësaj nevoje për miratim nga jashtë.
