Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, e vuri reformën territoriale në qendër të një konference me ekspertë, ku prezantoi edhe qëndrimin e grupit të punës së PD-së për ndarjen territoriale.
Ai iu referua veçanërisht protestës së banorëve të Poliçanit, të cilët kundërshtuan propozimin e Partisë Socialiste për shkrirjen e bashkisë dhe dogjën tesera të PS-së.
Sipas Berishës, reforma territoriale ka rëndësi vendimtare për komunitetet lokale dhe për shoqërinë shqiptare, ndërsa zbatimi i saj aktual është shndërruar në një mekanizëm që ka ndikuar në shpopullimin e vendit. Ai tha se Edi Rama e ka kuptuar se kjo është një betejë e humbur dhe se reforma ka krijuar pakënaqësi të madhe.
Berisha deklaroi se qëndresa e banorëve të Poliçanit duhet të nxisë edhe komunitetet e tjera që, sipas tij, qeveria i përdor për interesa elektorale dhe për centralizimin e pushtetit. Ai u bëri thirrje banorëve të bashkive të tjera të ndjekin të njëjtin shembull, duke theksuar se një tiran nuk mund të marrë vendime në dëm të interesave të qytetarëve.
Berisha tha se reforma territoriale e vitit 2014, të cilën e cilësoi si antireformë, u kthye në një faktor kryesor të zbrazjes së Shqipërisë. Sipas tij, ajo u shndërrua në një shtyllë të platformës së Vaso Çubrilloviçit për largimin e shqiptarëve nga trojet e tyre.
Duke iu referuar shkrimeve të akademikut racist dhe kriminel, ai tha se në qendër të kësaj platforme ishin përkeqësimi i shërbimeve, mungesa e infrastrukturës dhe vështirësimi maksimal i jetës së shqiptarëve në vendbanimet e tyre, përfshirë edhe trojet në Kosovë.
Ai rikujtoi se ndarja territoriale e vitit 2014 reduktoi 410 njësitë vendore, bashki dhe komuna të marra së bashku, në vetëm 61 bashki ose njësi të qeverisjes vendore. Berisha e përshkroi këtë si goditjen më të rëndë ndaj Shqipërisë rurale dhe, në tërësi, ndaj vendit, pasi sipas tij nuk mund të ketë një Shqipëri të zhvilluar pa një zonë rurale të zhvilluar.
Berisha pretendoi se mbi 45 përqind e popullsisë humbi shërbimet dhe lidhjen e drejtpërdrejtë me një qeverisje të përfaqësuar nga njerëz të zgjedhur prej saj. Ai shtoi se banorët humbën edhe perspektivën për të jetuar në komunat ku kishin vendbanimin, ndërsa zhvillimi i Shqipërisë rurale mbeti i ndalur.
Si shembull, ai përmendi ish-komunën Shëngjergj, që sot është fshati Shëngjergj, duke thënë se nga viti 2013 e deri më sot në atë zonë nuk është investuar asnjë qindarkë. Berisha theksoi se Shëngjergji dhe zonat përreth kanë disa prej potencialeve malore turistike më të jashtëzakonshme në vend, por rruga përtej Shëngjergjit është vështirësisht e kalueshme.
Ai u bëri thirrje mediave të vizitojnë çdo ish-komunë, duke pretenduar se atje nuk është kryer asnjë investim. Për Baldushkun, Berisha përmendi si të vetmin investim atë që e cilësoi si mashtrim të Erion Veliajt: ndërtimin e një muzeu që, sipas tij, u gjet i mbushur me thasë dafine, me qëllim vjedhjen e 400 milionë lekëve.
Berisha përmendi gjithashtu Prezën dhe Ndroqin, ku sipas tij jeta dhe zhvillimi kanë mbetur në vend, duke u lënë banorëve vetëm alternativën e largimit. Ai tha se këto komunitete nuk kanë shërbime, ndërsa tregu i tyre nuk është lehtësuar.
Sipas tij, 3.2 miliardë euro u vodhën përmes pllakave të qendrave të qyteteve. Berisha deklaroi se me 3.2 miliardë euro mund të ishin ndërtuar në Shqipërinë rurale mbi 8 mijë kilometra rrugë, si dhe mbi 1 mijë objekte arsimore dhe qendra shëndetësore, të gjitha të regjistruara.
Ai përmbylli duke thënë se gjatë 14 viteve investimet e kryera mund të numërohen as me gishtërinjtë e duarve.
