Festivali i Filmit në Venecia i ka akorduar Luanin e Artë filmit “Woman Unknown”, me regji të May el-Toukhy. Dokumentari “NAZA”, që fokusohet te situata në Gaza, u nderua me çmimin e jurisë.
Të lidhura
None found
Filmi i regjisores egjiptiano-daneze zhvillohet në periudhën menjëherë pas çlirimit të Danimarkës nga pushtimi nazist. Në qendër të rrëfimit është Marie, një shërbyese e re e luajtur nga Mathilde Arcel, e cila po përgatitet të martohet me punëdhënësin e saj të ve. Megjithatë, ajo druhet se ai mund të mësojë për një sekret të turpshëm të së kaluarës së saj.
Gjatë viteve të luftës, Marie kishte pasur një marrëdhënie intime me një ushtar gjerman. Mundësia që kjo e kaluar të bëhet publike përbën një nga konfliktet kryesore të filmit.
Një kritik i “The Guardian” e përshkroi “Woman Unknown” si një film “e realizuar me elegancë”, ndërsa e krahasoi atë me klasikun e Alfred Hitchcock, “Rebecca”.
Mathilde Arcel fitoi edhe çmimin “Volpi Cup” për aktoren më të mirë. Ky vendim befasoi disa kritikë, pasi Festivali i Venecias zakonisht nuk i jep të njëjtit film më shumë se një çmim të rëndësishëm.
Presidentja e jurisë, Maggie Gyllenhaal, sqaroi pas ceremonisë se në këtë rast ishte bërë një përjashtim, sepse votimi në favor të aktores daneze kishte qenë unanim.
“Ajo na la pa fjalë”, u shpreh Gyllenhaal, duke lavdëruar interpretimin e Arcel.
May el-Toukhy mbajti një fjalim emocionues gjatë marrjes së çmimit dhe falënderoi Gyllenhaal për trajtimin e çështjes së mungesës së përfaqësimit të grave regjisore në industrinë e filmit, që në hapje të festivalit.
“Woman Unknown” ishte i vetmi film në konkurrim i realizuar tërësisht nën drejtimin e një gruaje.
“Ky film ka qenë jashtëzakonisht i vështirë për t’u realizuar financiarisht, logjistikisht dhe emocionalisht”, deklaroi El-Toukhy.
Regjisorja shtoi: “Ajo që më mbajti të vazhdoja ishte nevoja urgjente për të ndriçuar gratë e panjohura të historisë sonë të përbashkët, për t’i bërë ato të njohura. Dhe veçanërisht sonte, ndihem sikur ia dola ta bëj pikërisht këtë”.
Çmimi i Madh i Jurisë, vlerësimi i dytë më i rëndësishëm pas Luanit të Artë, iu dha regjisorit koreano-jugor Lee Chang-dong për filmin “Possible Love”.
Subjekti i kësaj vepre ndjek një çift të martuar dhe të pakënaqur, të cilët krijojnë miqësi me një regjisore dokumentarësh dhe bashkëshortin e saj të pasur. Kritikët e kanë vlerësuar gjerësisht filmin, veçanërisht për mënyrën se si trajton marrëdhëniet, shfrytëzimin dhe miqësinë.
