Geci: Ka ardhur koha të zbardhet kush po e bllokon Kosovën pas kundërshtimit të gjashtë deputetëve të LDK-së

Marrëveshja e arritur mes LVV-së dhe LDK-së për kandidaturën e Bekim Sejdiut për president ka shkaktuar përplasje të reja brenda Lidhjes Demokratike të Kosovës. Kundërshtimi i gjashtë deputetëve të kësaj partie ka rikthyer gjithashtu frikën për një zgjatje të bllokadës institucionale.

Për zhvillimet e fundit ka reaguar Halil Geci. Ai ka kritikuar deputetët që, sipas tij, po i thonë “jo” marrëveshjes politike dhe po vënë në rrezik funksionimin e institucioneve të Kosovës.

Geci ka deklaruar se interesat partiake dhe përplasjet politike nuk mund të vendosen mbi interesin e shtetit. Sipas tij, një krizë e re do ta dëmtonte Kosovën edhe në marrëdhëniet ndërkombëtare. Në reagimin e publikuar nga “Bota sot”, ai ka kërkuar që të ndahet “shapi nga sheqeri” dhe të bëhet e qartë se kush po e vendos Kosovën mbi partinë.

Shkrimi i plotë:

Ka ardhur momenti që të kuptohet qartë kush po e pengon Kosovën dhe kush, me vetëdije apo pa të, po i hap rrugë agjendës ruse në trojet e Dardanisë.

Kur interesi shtetëror vihet përballë hakmarrjes politike, qëndrimet nuk mund të mbeten të kamufluara. Tashmë duhet të shihet se kush po mbron interesin e Kosovës dhe të Perëndimit dhe kush po u krijon hapësirë interesave të Rusisë dhe Serbisë.

Koha do ta japë verdiktin e saj. Historia do t’i dallojë ata që e mbrojtën shtetin nga ata që zgjodhën hakmarrjen politike në vend të interesit kombëtar.

Refuzimi i një marrëveshjeje të mundshme VV–LDK për zgjedhjen e presidentit nuk përbën vetëm një mosmarrëveshje mes dy partive. Ai është një provë për përgjegjësinë politike, funksionimin e institucioneve dhe orientimin euroatlantik të Kosovës.

Siç thotë edhe populli, ka ardhur koha që të ndahet shapi nga sheqeri.

Debatet, rivalitetet dhe përplasjet ndërmjet partive e figurave politike janë pjesë e politikës. Por kur vihet në rrezik interesi i shtetit, asnjë hakmarrje politike nuk duhet të ketë përparësi ndaj Kosovës.

Një marrëveshje e shumëpritur mes VV-së dhe LDK-së për një president të pranueshëm nga institucionet dhe qytetarët e Kosovës, nëse do të ndërtohej mbi një konsensus të gjerë, nuk duhej të hidhej poshtë lehtë.

Përgjegjësia për një situatë të tillë nuk u takon vetëm një partie apo një grupi deputetësh. Ajo bie mbi të gjithë ata që zgjedhin interesat partiake në vend të funksionimit normal të shtetit.

Vendimi i gjashtë deputetëve të LDK-së për të mos e mbështetur qëndrimin e kryesisë së partisë dhe një marrëveshje të mundshme politike, nëse konfirmohet ashtu siç është raportuar, mund të sjellë pasoja të rëndësishme politike.

Këta deputetë mund ta paguajnë këtë qëndrim me humbjen e mbështetjes së qytetarëve. Megjithatë, pasoja më e rëndë nuk do të ishte ajo personale apo partiake, por dëmi që mund t’i shkaktohet Kosovës.

Vendi nuk mund të qëndrojë pafundësisht nën bllokadë institucionale. Çdo krizë e re politike dobëson pozitën ndërkombëtare të Kosovës, cenon besimin te institucionet dhe u jep mundësi atyre që duan ta portretizojnë atë si një shtet të paaftë për të krijuar stabilitet politik.

Ky është rreziku kryesor.

Ballkani vazhdon të jetë një hapësirë ku përplasen interesa të mëdha gjeopolitike. Ndikimet ruse dhe serbe synojnë të ruajnë ose të zgjerojnë praninë e tyre politike, ekonomike dhe propagandistike.

Serbia, Mali i Zi, Maqedonia e Veriut dhe Bullgaria kanë realitete të ndryshme politike dhe nuk mund të trajtohen si një grup i vetëm. Megjithatë, dobësimi i institucioneve të Kosovës mund të shfrytëzohet nga kundërshtarët e saj.

Për këtë arsye, Kosova duhet të veprojë me kujdes të veçantë.

Orientimi euroatlantik i Kosovës dhe partneriteti me Shtetet e Bashkuara, Britaninë e Madhe dhe Gjermaninë mbeten me rëndësi strategjike. Çdo krizë e brendshme politike duhet të trajtohet me përgjegjësi dhe jo të përdoret si mjet për hakmarrje mes partive.

Albin Kurti, pavarësisht kritikave ndaj tij, e ka vendosur politikën e vet në përballje të fortë me ndikimin serb dhe me atë që e konsideron ndërhyrje të jashtme në Kosovë.

Megjithatë, asnjë lider nuk mund ta mbrojë i vetëm shtetin, sado i fuqishëm të jetë. Qëndrueshmëria e Kosovës kërkon institucione të forta, unitet politik për çështjet strategjike dhe mbështetjen e aleatëve.

Prandaj, çështja kryesore nuk është vetëm se kush fitoi një përballje brenda LDK-së apo VV-së. Pyetja më e rëndësishme është se kush përfiton dhe kush dëmtohet nga bllokimi i Kosovës.

Nëse çdo marrëveshje politike do të konsiderohet kapitullim përballë kundërshtarit, qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë të dinë se ku mbaron interesi partiak dhe ku nis interesi shtetëror.

Shqetësim shtesë mbetet mundësia që kriza e re ta çojë vendin drejt zgjedhjeve të parakohshme. Zgjedhjet janë pjesë themelore e demokracisë dhe nuk përbëjnë problem në vetvete. Problemi qëndron kur ato bëhen të domosdoshme për shkak të paaftësisë për të arritur një marrëveshje institucionale dhe kur Kosova detyrohet të paguajë një çmim të panevojshëm politik, ekonomik e diplomatik.

Në këtë rrethanë, opozita duhet të tregojë se është një alternativë shtetformuese, jo thjesht një forcë që bllokon. Kundërshtimi i qeverisë është një e drejtë demokratike, ndërsa pengimi i institucioneve pa paraqitur një zgjidhje të besueshme është diçka tjetër.

Kosovës nuk i duhen më shumë konflikte personale, por institucione funksionale.

Nuk i duhet hakmarrje politike, por përgjegjësi.

Nuk i duhen ndarje të reja, por një minimum konsensusi kombëtar për interesat e saj strategjike.

Nëse gjashtë deputetët, kryesitë e partive apo grupet parlamentare zgjedhin një drejtim që çon në bllokim institucional, gjykimin do ta japin qytetarët.

Ky gjykim nuk duhet të kufizohet vetëm te individët. Ai duhet të përfshijë edhe një kulturë politike që, për shkak të interesave të ngushta, rrezikon ta mbajë peng shtetin.

Kosova nuk mund të sillet sikur ka kohë të pakufizuar për t’i zgjidhur problemet e saj.

Në Ballkan, hapësira e krijuar nga një boshllëk politik nuk mbetet e paplotësuar. Kur institucionet dobësohen, aktorë të tjerë përpiqen ta shfrytëzojnë atë hapësirë.

Prandaj, sot më shumë se kurrë, duhet të bëhet dallimi mes atyre që e vendosin Kosovën mbi partinë dhe atyre që e vendosin partinë mbi Kosovën.

Përgjigjen përfundimtare do ta japin historia dhe qytetarët.