Pas përmbylljes së Kuvendit të Përgjithshëm të Lidhjes Demokratike të Kosovës, kryetari i rikonfirmuar i kësaj partie, Lumir Abdixhiku, njoftoi se LDK-ja do të rifillojë diskutimet për krijimin e institucioneve të reja të vendit.
Të lidhura
None found
Abdixhiku bëri të ditur se pezullimi i bisedimeve nuk do të jetë më në fuqi dhe se partia e tij tashmë është e gatshme të diskutojë për institucionet. Sipas tij, në një fazë të parë me Lëvizjen Vetëvendosje do të synohet përafrimi rreth parimeve të përbashkëta, ndërsa çështja e posteve dhe e ndarjes së përgjegjësive do të trajtohet më vonë.
Qëndrim të ngjashëm paraqiti edhe deputeti i LDK-së, Lutfi Haziri, sipas të cilit një bashkëpunim i mundshëm me Lëvizjen Vetëvendosje duhet të mbështetet në tri shtylla kryesore.
Haziri tha se fillimisht nevojitet një marrëveshje e plotë, e ndërtuar mbi formulën “ose për të gjitha, ose për asnjërën”. Si parim të dytë ai renditi agjendën shtetërore, programin qeverisës dhe politikat për sektorë të veçantë, duke nënvizuar se përparësi duhet të ketë interesi i Republikës.
Shtylla e tretë, sipas deputetit të LDK-së, ka të bëjë me përcaktimin e qartë të përgjegjësive dhe roleve ndërmjet partnerëve të mundshëm të koalicionit. Ai theksoi se kjo ndarje duhet të formalizohet përmes një marrëveshjeje të mirëfilltë bashkëpunimi, pasi në të kundërtën LDK-ja “shkakton procese”.
Analisti politik Labinot Balaj, duke folur për “Bota sot”, vlerësoi se rimarrja e mandatit nga Abdixhiku mund të ketë qenë e domosdoshme për ripozicionimin politik të LDK-së, por nuk mjafton vetvetiu për ngritjen e institucioneve.
Sipas Balajt, zhvillimet nuk do të varen nga rezultati i votimit në Kuvend, por nga zgjedhja politike që do të bëhet pas tij. Ai shtroi dilemën nëse do të dominojë qasja përjashtuese apo përgjegjësia ndaj funksionimit institucional.
Balaj tha se brenda LDK-së veprojnë disa fraksione, por dy prej tyre janë më të dallueshmet. Njëra rrymë lidhet me udhëheqjen e Lumir Abdixhikut, të rikonfirmuar mbrëmë, ndërsa tjetra përfaqësohet nga figura me ndikim në parti, përfshirë Abdulla Hotin, Arben Gashin dhe Hykmete Bajramin.
Ai kujtoi se këto figura janë deklaruar kundër një bashkëqeverisjeje me Vetëvendosjen. Për këtë arsye, sipas tij, kompletimi i institucioneve, veçanërisht zgjedhja e presidentes, përballet me një rrezik real.
Nëse kundërshtimi ndaj koalicionit me LVV-në mbizotëron edhe në vendimmarrjen e LDK-së pas Kuvendit, Balaj konsideron se rikonfirmimi i Abdixhikut nuk siguron domosdoshmërisht kapërcimin e krizës institucionale. Në variantin më optimist, ai tha për “Bota sot” se mandati i ri i Abdixhikut në drejtimin e partisë mund të shërbejë si hyrje në një etapë të re politike për LDK-në.
Ndërkaq, anëtari i Guxo, Agim Rexhepi, deklaroi se rikonfirmimi në krye të LDK-së ia fuqizon Abdixhikut legjitimitetin politik dhe e vendos atë në rolin e bashkëbiseduesit kryesor në çdo proces negociues për krijimin e institucioneve.
Rexhepi tha për “Bota sot” se mandati i ripërtërirë nga partia i jep Abdixhikut më shumë hapësirë për vendime strategjike dhe e zvogëlon trysninë e brendshme me të cilën ishte përballur më parë.
Megjithatë, ai sqaroi se ky zhvillim nuk e bën automatikisht të sigurt një koalicion ndërmjet LDK-së dhe LVV-së. Sipas tij, marrëveshja do të varet nga programi i qeverisjes, mënyra e shpërndarjes së përgjegjësive institucionale dhe gatishmëria e të dyja subjekteve për kompromis.
Rexhepi përmendi se raportimet e fundit kanë folur për kontakte ndërmjet palëve, madje edhe për një pajtim në parim, por theksoi se deri më tani nuk është dhënë asnjë konfirmim zyrtar.
Duke iu referuar ngërçit politik, anëtari i Guxo e cilësoi një koalicion LDK-LVV si një nga alternativat më të fuqishme për formimin e institucioneve stabile. Ai argumentoi se bashkëpunimi mes dy subjekteve me mbështetjen më të madhe elektorale mund të krijonte një shumicë më funksionale dhe të shmangte mbajtjen e zgjedhjeve të reja.
Në përfundim, Rexhepi theksoi për “Bota sot” se jetëgjatësia dhe suksesi i një koalicioni të tillë nuk do të përcaktoheshin vetëm nga numrat në Parlament. Sipas tij, vendimtare do të ishin krijimi i besimit politik dhe arritja e pajtimit për çështjet kryesore shtetërore.
