Seanca konstituive e Kuvendit të Kosovës, e caktuar për 6 gusht, shihet nga njohësit e zhvillimeve politike si një pikë vendimtare për daljen nga ngërçi institucional, megjithëse koha e vonshme e thirrjes së saj ka nxitur kritika.
Të lidhura
None found
Sipas vlerësimeve të tyre, zvarritja e procesit ka krijuar terren për tensione politike dhe për tentativa që përgjegjësia t’u bartet partive opozitare.
Rezultati i seancës, siç theksojnë ata, do të përcaktohet nga vullneti i subjekteve politike për të bërë kompromis dhe për t’i dhënë përparësi interesit të shtetit ndaj atij partiak.
Nëse Kuvendi nuk arrin të konstituohet, kriza institucionale mund të përshkallëzohet, ndërsa mundësia për zgjedhje të reja do të bëhej më e madhe.
Funksionalizimi i institucioneve konsiderohet i domosdoshëm si për ruajtjen e stabilitetit politik, ashtu edhe për përballimin e sfidave të brendshme dhe ndërkombëtare të Kosovës.
Nijazi Halili: 6 gushti përfaqëson një provë të pjekurisë politike, jo thjesht një afat procedural

Eksperti i marrëdhënieve ndërkombëtare dhe diplomacisë, Assoc. Prof. Dr. Nijazi Halili, e cilëson 6 gushtin, datën kur pritet të mbahet seanca konstituive e Kuvendit të Kosovës, si një moment me peshë të veçantë politike dhe institucionale.
Në një deklaratë për “Bota sot”, Halili tha se përcaktimi i 6 gushtit si datë për seancën përbën një afat të rëndësishëm. Sipas tij, koha e lënë në dispozicion për konsultime mes subjekteve politike dëshmon për një përpjekje që formimi i institucioneve të mos përfundojë në një bllokadë tjetër politike.
Ai vlerësoi se arritja e një marrëveshjeje ndërmjet partive deri më 6 gusht do të varet nga gatishmëria e tyre për kompromis.
Sipas Halilit, gjasat për pajtim politik lidhen drejtpërdrejt me vullnetin për kompromis dhe me aftësinë e udhëheqësve institucionalë për ta vendosur interesin shtetëror përpara përllogaritjeve afatshkurtra partiake.
Duke iu referuar zgjedhjes së Presidentit, ai theksoi se kjo çështje tradicionalisht ka qenë ndër më të ndjeshmet në skenën politike të Kosovës.
Halili shpjegoi se institucioni i Presidentit, përveç funksionit kushtetues, bart edhe rol simbolik në përfaqësimin e unitetit të qytetarëve dhe të shtetit, prandaj kjo temë ka qenë vazhdimisht një pikë delikate.
Sipas tij, një marrëveshje për një kandidat që do të siguronte mbështetje më të gjerë mund t’i hapte rrugë kapërcimit të bllokadës institucionale.
Ai deklaroi se procesi mund të përparojë nëse partitë pajtohen për një kandidat me përkrahje më të gjerë politike dhe shoqërore. Megjithatë, nëse dialogu vazhdon të kushtëzohet vetëm nga interesat partiake, rreziku që kriza institucionale të zgjasë mbetet real.
Halili nënvizoi gjithashtu se vënia në funksion e institucioneve është jetike për të ardhmen e Kosovës, duke pasur parasysh sfidat me të cilat përballet vendi.
Ai tha se Kosovës i nevojitet stabilitet politik, sidomos në një periudhë kur përballet me sfida të rëndësishme në integrimin evropian, zhvillimin ekonomik, sigurinë dhe marrëdhëniet ndërkombëtare. Sipas tij, institucionet funksionale janë parakusht për forcimin e pozitës së Kosovës në arenën ndërkombëtare.
Në përfundim, Halili kërkoi që 6 gushti të trajtohet si një provë e përgjegjësisë politike të subjekteve parlamentare.
Sipas tij, kjo datë nuk përbën vetëm një afat procedural, por është edhe test për pjekurinë politike të partive në Kuvend. Një marrëveshje do të dërgonte sinjal pozitiv për demokracinë dhe stabilitetin institucional, ndërsa mungesa e kompromisit do ta përforconte perceptimin për një krizë politike.
Jeton Kelmendi: Thirrja e seancës pranë skadimit të afatit kushtetues është bërë qëllimisht
Ndryshe nga Halili, analisti politik Jeton Kelmendi e vlerëson si të gabuar vendimin për ta caktuar seancën konstituive më 6 gusht dhe pretendon se ky veprim ka qenë i qëllimshëm.

Kelmendi deklaroi se thirrja e seancës për 6 gusht, vetëm një ditë përpara përfundimit të afatit, përbën sipas tij një gabim të bërë me paramendim.
Në një prononcim për “Bota sot”, ai tha se edhe kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, është rreshtuar mes atyre që synojnë të gjejnë një “fajtor kujdestar” për gjendjen e krijuar, ndërsa po tentohet që këtë përgjegjësi ta mbajë LDK-ja.
Duke komentuar situatën brenda LDK-së, Kelmendi paralajmëroi se çdo vendim që lidhet me Abdixhikun do të prodhojë pasoja politike.
Sipas tij, shkarkimi i Lumir Abdixhikut do t’i jepte çështjes përmasa më të mëdha politike. Nëse ai nuk shkarkohet, kjo do të ndikonte drejtpërdrejt në dobësimin e kërkesave për reformimin e LDK-së.
Kelmendi vlerësoi se seanca konstituive duhej të ishte thirrur shumë më herët, ndërsa bisedimet politike duhej të zhvilloheshin vetëm pasi Kuvendi të ishte konstituuar.
Ai tha se Parlamenti duhej të konstituohej më herët dhe negociatat të vazhdonin më pas, duke shtuar se bisedimet duhej të kishin nisur madje që në kohën kur rezultatet ende nuk ishin certifikuar.
Në fund, Kelmendi i paraqiti vonesat si pjesë të një strategjie politike, duke përfunduar se të gjitha këto veprime janë ndërmarrë për ta përgatitur terrenin për zgjedhje të reja.
