10-vjeçari futet në Xhudo pasi humbi krahun, por mjeshtri i mësonte vetëm një lëvizje, pas finales së madhe kuptoi gjithçka

Një djalë ishte vetëm 10 vjeç humbi krahun e majtë në një aksident. Pavarësisht kësaj ai vendosi të mësojë Xhudon.

Ai filloi mësimet e tij me një mjeshtër të vjetër japonez. Djali po mësonte mirë. Një gjë që e shqetësonte se kishte tre muaj dhe i zoti i kishte mësuar vetëm një lëvizje.

“Sensei (Mësues në japonisht) A nuk duhet të mësoj më shumë lëvizje?” Pyeti djali
“Kjo është lëvizja e vetme që do të duhet të dini ndonjëherë,” u përgjigj Sensei.

Djali nuk e kuptoi këtë, por duke i besuar mësuesit të tij ai vazhdoi të stërvitet fort.

Pas disa muajsh, Sensei e çoi djalin në turneun e tij të parë. Për habinë e djalit ai fitoi lehtësisht dy ndeshjet e para me lëvizjen e tij të vetme. Ndeshja e tretë pak më e vështirë se dy të parat ende djali ishte në gjendje të fitonte ndeshjen. I mahnitur nga suksesi i tij, djaloshi tani ishte në finale.

Në ndeshjen finale kundërshtari dukej shumë më i madh dhe më i fortë në krahasim me djalin. Në lidhje me faktin se kjo ndeshje mund ta dëmtojë, gjyqtari e pyeti djaloshin nëse dëshironte një pushim. Ndërsa arbitri ishte gati të ndalonte ndeshjen, mjeshtri i djalit ndërhyri.

“Jo,” insistoi sensei, “Lëreni të vazhdojë.”

Menjëherë pas rifillimit të ndeshjes, kundërshtari i tij bëri një gabim kritik: uli mbrojtjen. Në çast, djali përdori lëvizjen e tij për ta gozhduar. Djaloshi fitoi kështu ndeshjen dhe u shpall kampioni i turneut.

Djali ishte kampion tani. Gjatë kthimit nga turneu, ata rishikuan çdo lëvizje në çdo ndeshje. Djali këtë herë mori guximin dhe pyeti “Sensei, si e fitova turneun me vetëm një lëvizje?”

“Ju fituat për dy arsye,” u përgjigj sensei.

“Së pari, ju pothuajse keni zotëruar një nga lëvizjet më të vështira në të gjithë xhudon. Dhe së dyti, mbrojtja e vetme e njohur për t’i shpëtuar asaj lëvizjeje është që kundërshtari juaj të kapë krahun tuaj të majtë.”

Djali e dinte se dobësia e tij më e madhe tani ishte bërë forca e tij më e madhe.

Mësimi:

Ndonjëherë ne mendojmë se kemi disa dobësi dhe fajësojmë Perëndinë, rrethanat ose veten tonë për këtë, por nuk e dimë kurrë se dobësitë tona mund të bëhen pikat tona të forta një ditë.