Karoline Leavitt po lë detyrën e sekretares së shtypit, por do të mbetet pranë Donald Trump. Tërheqja e saj pas ardhjes në jetë të fëmijës së dytë e vendos presidentin përballë një sfide të papritur: gjetjen e një pasardhësi për një prej zërave më besnikë dhe më luftarakë të administratës.
Të lidhura
None found
Lajmi për largimin u bë publik të mërkurën dhe lidhet me arsyet familjare. Leavitt, 28 vjeçe, deklaroi se, pasi vajza e saj e dytë lindi më 1 maj, kuptoi se nuk mund të vazhdonte t’i kushtonte punës kohën dhe angazhimin e kërkuar pa ua munguar ato fëmijëve të saj.
Megjithatë, Trump nuk synon ta shkëpusë plotësisht nga ekipi i tij. Duke e cilësuar Leavitt si një nga “ndihmëset e tij më të besueshme”, presidenti njoftoi se ajo do të vijojë të kontribuojë në rolin e këshilltares së jashtme.
Gjatë një periudhe të shkurtër, Leavitt u bë shumë më tepër sesa zëdhënësja e Trump. Ajo fitoi besimin e presidentit dhe u shndërrua në një prej mbrojtëseve më këmbëngulëse të politikave të tij.
Përse zëvendësimi i saj paraqet vështirësi?
Roli i sekretarit të shtypit në administratën Trump ndryshon ndjeshëm nga një detyrë e zakonshme. Presidenti i rishikon shpesh qëndrimet, përfshihet personalisht në debatet publike dhe e përcjell vetë mesazhin e tij përmes rrjeteve sociale, intervistave dhe deklaratave të çastit.
Aftësia e Leavitt për të kuptuar stilin e komunikimit të Trump përbënte një avantazh që nuk mund të sigurohet lehtësisht. Ajo përdorte të njëjtin regjistër me bazën e tij politike dhe, gjatë konferencave për shtyp, shpesh largohej nga modeli tradicional i përgjigjeve. Në vend që t’u përgjigjej pyetjeve në mënyrë konvencionale, ajo vinte në shënjestër vetë pyetjet, gazetarët ose qëllimet e tyre, duke e shndërruar konferencën në një përballje politike. Kjo qasje i solli popullaritet të madh mes përkrahësve të Trump.
Përballja me median
Një nga ndikimet më të dukshme të Leavitt në Shtëpinë e Bardhë lidhet me riformatimin e marrëdhënieve me median. Administrata shtoi kontrollin mbi vendet e caktuara për gazetarët në aktivitetet presidenciale dhe në Air Force One. Krahas mediave të zakonshme, në grupin tradicional u përfshinë transmetues, podkasterë dhe personalitete të medias konservatore.
Kjo lëvizje u kundërshtua ashpër nga organizatat tradicionale mediatike, të cilat e interpretuan atë si një tentativë për të zbehur peshën e gazetarëve të akredituar.
Konflikti që mori më shumë vëmendje ishte ai me Associated Press. Agjencia nuk u lejua të merrte pjesë në disa veprimtari të Shtëpisë së Bardhë, pasi nuk pranoi ta përshtaste udhëzuesin editorial për emërtimin e Gjirit të Meksikës pas vendimit të Trump që ai të quhej “Gjiri i Amerikës”.
Besimi i drejtpërdrejtë i presidentit
Një element që pasardhësi i Leavitt mund të mos e ketë është marrëdhënia e drejtpërdrejtë dhe e besuar me presidentin. E pranishme shpesh në dhomë gjatë çasteve vendimtare, ajo arrinte të kuptonte se çfarë kërkonte Trump përpara se qëndrimi të komunikohej publikisht. Për këtë arsye, roli i saj nuk kufizohej te zëdhënësja, por shtrihej edhe te ndërmjetësimi mes presidentit dhe medias.
Nëse Trump emëron dikë jashtë rrethit të tij më të afërt, personi që do ta pasojë mund të hasë shumë më tepër vështirësi për të krijuar të njëjtën peshë dhe autoritet.
A mund ta ushtrojë Trump vetë këtë rol?
Sipas CNN, një mundësi që mund të ushqejë tashmë hamendësime është që Trump të mbështetet te ajo që di të bëjë më mirë: komunikimi i drejtpërdrejtë nga vetë ai. Presidenti renditet ndër komunikuesit politikë më aktivë në SHBA, ndërsa postimet, intervistat dhe paraqitjet e tij të paplanifikuara tërheqin shpesh më shumë vëmendje sesa konferencat tradicionale për shtyp. Por as kjo nuk e eliminon problemin.
Sekretari i shtypit duhet t’u përgjigjet përditë dhjetëra pyetjeve, të sqarojë vendimmarrjen e administratës dhe të administrojë raportet me gazetarët. Leavitt i përmbushte këto përgjegjësi duke përdorur të njëjtën gjuhë politike që përdorte presidenti.
Në sytë e mbështetësve të Trump, Leavitt pritet të vazhdojë të ketë rol të rëndësishëm brenda lëvizjes MAGA. Kritikët, ndërkohë, do ta lidhin trashëgiminë e saj me konfliktin e ashpër me median dhe me një Shtëpi të Bardhë që zgjeroi kontrollin mbi mënyrën se si gazetarët raportonin për presidentin. Pavarësisht këndvështrimit, mbetet e qartë se Trump po humbet një prej personave që dinte më mirë se të tjerët ta përshtaste për ekran stilin e tij politik.
Tashmë presidentit i duhet të gjejë jo vetëm një person që të shprehet në emër të tij, por dikë që të komunikojë si Trump. Pikërisht kjo mund ta bëjë kaq të ndërlikuar zëvendësimin e Karoline Leavitt.
