Një studim i ri ka hedhur dritë mbi fenomenin shqetësues të largimit të banorëve më të pasur nga shteti i Nju Jorkut, duke treguar se rënia e përqindjes së milionerëve i ka hequr shtetit rreth 10.7 miliardë dollarë të ardhura të mundshme tatimore vetëm gjatë vitit 2022.
Të lidhura
None found
Raporti, i hartuar nga Komisioni i Buxhetit të Qytetarëve dhe i cituar nga New York Post, zbulon se pesha e milionerëve amerikanë që jetojnë në Nju Jork ka rënë nga 12.7% në vitin 2010 në vetëm 8.7% në vitin 2022, duke shënuar rënien më të madhe midis të gjitha shteteve të SHBA-së gjatë kësaj periudhe.
“Zvogëlimi i përqindjes së tatimpaguesve me të ardhura të larta në Nju Jork ka pasoja të konsiderueshme”, theksohet në raport.
Sipas autorëve të analizës, nëse Nju Jorku do të kishte ruajtur të njëjtën përqindje milionerësh që kishte një dekadë më parë, të hyrat nga tatimi mbi të ardhurat personale do të ishin shumë më të larta. Për vitin fiskal 2022, shteti llogaritet të ketë humbur rreth 10.7 miliardë dollarë të ardhura potenciale.
Më shumë milionerë, por më pak peshë në rang kombëtar
Megjithëse numri i milionerëve në Nju Jork është rritur me afërsisht 34 mijë krahasuar me vitin 2010, ritmi i rritjes ka mbetur shumë më i ngadalshëm se në shtetet e tjera.
Numri i milionerëve është dyfishuar në Nju Jork, ndërsa në Kaliforni dhe Teksas është trefishuar dhe në Florida është katërfishuar.
Si pasojë, Nju Jorku tani renditet i katërti për numrin e milionerëve, pas Kalifornisë, Teksasit dhe Floridës. Në vitin 2010, ai zinte vendin e dytë në Shtetet e Bashkuara.
Ekspertët theksojnë karakterin shqetësues të kësaj tendence, pasi tatimpaguesit me të ardhura të larta sigurojnë një pjesë të konsiderueshme të të hyrave të shtetit dhe financojnë shumicën e programeve sociale.
Florida dhe Teksasi, destinacionet kryesore
Raporti tregon gjithashtu se Nju Jorku ka humbur më shumë banorë që janë transferuar drejt shteteve të tjera sesa ka fituar prej atyre që kanë mbërritur.
Florida dhe Teksasi rezultojnë si destinacionet kryesore për ish-banorët e Nju Jorkut, veçanërisht pas eksodit masiv gjatë pandemisë COVID-19.
Rimëkëmbja demografike e viteve 2023 dhe 2024 është mbështetur kryesisht nga emigrantët që kanë ardhur nga jashtë SHBA-së, ndërkohë që migrimi i brendshëm vazhdon të mbetet negativ.
Nga pikëpamja ekonomike, zhvillimi vijon të jetë i përqendruar në korridorin që lidh qytetin e Nju Jorkut, Long Island dhe Albany, ndërsa zonat veriore dhe rurale të shtetit vazhdojnë të humbasin popullsi dhe fuqi punëtore.
Nju Jorku mbetet shteti me barrën më të lartë fiskale
Pavarësisht kësaj prirjeje, Nju Jorku vijon të ketë barrën më të rëndë të taksave shtetërore dhe lokale në SHBA.
Të ardhurat nga taksat për frymë arrijnë në 12,495 dollarë, ose 78% më shumë se mesatarja kombëtare.
Analiza paralajmëron se ndërthurja e taksave të larta, kostos së lartë të jetesës dhe ikjes së vazhdueshme të tatimpaguesve të pasur mund ta përshpejtojë edhe më tej këtë fenomen.
Shqetësimet janë shtuar më tej pas zgjedhjes së kryetarit të bashkisë së New York City, Zohran Mamdani, i cili ka mbështetur rritjen e taksave për shtresat e pasura dhe bizneset.
Paralajmërime për ekonominë e shtetit
Drejtori Ekzekutiv i Partneritetit për Qytetin e Nju Jorkut, Steve Fulop, paralajmëroi se shteti duhet të krijojë kushte më të favorshme për bizneset dhe tatimpaguesit me të ardhura të larta.
“Nëse nuk e ndryshojmë kursin dhe nuk e bëjmë qytetin dhe shtetin më tërheqës për njerëzit dhe bizneset që e mbajnë gjallë ekonominë tonë, kriza e kostos së jetesës vetëm sa do të përkeqësohet”, u shpreh ai.
Sipas tij, ikja e këtyre banorëve nënkupton humbjen e një pjese të madhe të të ardhurave që financojnë programet sociale.
Edhe analistë të tjerë kritikojnë politikat e shtetit të Nju Jorkut. Ata argumentojnë se masat e miratuara vitet e fundit, si forcimi i kontrolleve mbi qiratë dhe legjislacioni për energjinë e gjelbër, kanë kufizuar ofertën e banesave, kanë rritur kostot e energjisë dhe e kanë bërë shtetin më pak konkurrues.
Sipas tyre, nëse nuk ndërmerren reforma, Nju Jorku rrezikon të bjerë në një cikël të pandërprerë rënieje të popullsisë, tkurrjeje ekonomike dhe rritjeje të barrës fiskale për banorët që mbeten.
