Si po arrijnë “kombëtaret e vogla” të befasojnë në Botëror?

Formati i Botërorit me 48 përfaqësuese ka prodhuar deri tani disa ndeshje surprizuese, ndërsa skuadrat më pak të favorizuara kanë lënë mbresa përballë emrave të mëdhenj të futbollit botëror.

Kepi i Gjelbër, Curaçao, Gana dhe Afrika e Jugut, megjithëse pozicionohen shumë më poshtë në renditjen e FIFA-s, kanë arritur të marrin pikë ndaj Spanjës, Ekuadorit, Anglisë dhe Koresë së Jugut. Këto rezultate nuk duken si episode të rastësishme, sepse analiza e ndeshjeve nxjerr në pah se këto ekipe kanë zbatuar plane taktike të përgatitura me kujdes.

Një nga shembujt më domethënës ishte barazimi 0-0 i Kepit të Gjelbër kundër Spanjës, një surprizë e madhe e turneut dhe një demonstrim i qartë i disiplinës taktike. Përfaqësuesja afrikane u vendos në fushë me një 4-5-1 shumë kompakt, duke mbajtur hapësira minimale mes repartit të mesfushës dhe mbrojtjes.

Spanja tentoi vazhdimisht t’i nxirrte kundërshtarët nga pozicionet me pasime prapa, për të hapur boshllëqe mes linjave, por lojtarët e Kepit të Gjelbër nuk u mashtruan nga kjo skemë. Ata ruajtën rreshtimin dhe nuk lejuan depërtim në qendër. Një qasje e ngjashme u vu re edhe te Gana në barazimin me Anglinë, ku afrikanët qëndruan të disiplinuar dhe nuk ushtruan presion me nxitim.

Ndeshja e Arabisë Saudite ndaj Spanjës tregoi ndërkohë se grumbullimi i shumë lojtarëve në mbrojtje nuk përkthehet automatikisht në siguri. Arabia Saudite e përqendroi vëmendjen tepër te zona ku lëvizte topi, duke lënë të pambuluara hapësira në krahë.

Spanja e shfrytëzoi këtë mangësi me kalime të shpejta të lojës nga njëri krah te tjetri, duke krijuar vazhdimisht momente të rrezikshme. Kjo tregoi sa e rëndësishme është mbulimi i gjithë gjerësisë së fushës.

Një tjetër tipar që ka spikatur te skuadrat më të vogla është mënyra si e nxjerrin topin nga prapavija. Afrika e Jugut, që regjistroi 14 goditje kundrejt shtatë të Koresë së Jugut, ndonëse mbajti vetëm 31 për qind të posedimit, e nisi ndërtimin e aksioneve me pasime të shkurtra nga porta për të tërhequr presionin kundërshtar.

Më pas, topi dërgohej me pasime të gjata drejt hapësirave ku krijohej epërsi numerike. Të njëjtën ide e kanë përdorur edhe Kepi i Gjelbër dhe Iraku.

Të gjithë këta shembuj tregojnë se diferencat mes përfaqësueseve nuk varen vetëm nga renditja në FIFA apo nga cilësia individuale e futbollistëve. Me organizim taktik, disiplinë dhe bashkëpunim, edhe skuadrat më modeste mund të rivalizojnë me ekipet më të forta.

Natyrisht, në përballje të tilla bën punë edhe cilësia individuale. Një nga figurat më të spikatura të këtij Botërori ka qenë portieri 40-vjeçar i Kepit të Gjelbër, Vozinha, i cili me pritjet spektakolare kundër Spanjës u shndërrua në një nga heronjtë e turneut.