nga Albeu.com
Ndërkohë që Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) i ka bërë zyrtarisht kërkesë Kuvendit për heqjen e imunitetit dhe autorizimin për arrestimin e zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës dhe Energjisë, Belinda Balluku, për akuza të rënda për shkelje të barazisë në procedurat e tenderëve publikë, përfshirë projektin e tunelit të Llogarasë dhe segmentet e Unazës së Madhe, ajo vazhdon sërish të shfaqet në evente publike, herë me çizme e herë me taka, sikur asgjë nuk ka ndodhur. Ajo sot ka marrë pjesë në ceremoninë e prezantimit të parkut eolik të Tropojës.
Ky akt nuk është vetëm një pjesëmarrje në një aktivitet zhvillimor — është një shfaqje politike në mes të një hetimi penal për një skandal të madh dhe një procesi që mund të çojë në heqjen e imunitetit të saj si deputete, që pritet të shqyrtohet nga Këshilli për Rregulloren, Mandatet dhe Imunitetin më 28 janar.
Sfidimi i drejtësisë me aksione publike si kjo e parkut eolik në Tropojë nuk ndihmon transparencën apo qeverisjen e hapur, por një tentativë për të rikthyer normalitet politik në funksione që janë nën “thikë” ligjore. Ndërkohë që SPAK ka evidentuar dyshime serioze rreth shkeljeve të procedurave të prokurimit, dhe kjo çështje është në fazë përcaktimi nga organet parlamentare dhe gjyqësore, pjesëmarrja në aktivitete të tilla jep mesazhe mospërfilljeje ndaj Drejtësisë dhe përcjell në popull mesazhin se shkeljet penale nuk kanë pasoja reale kur bëhet fjalë për elitat politike.
Në një demokraci funksionale, zyrtarët nën hetim serioz duhet të shmangin shfaqjet publike që duken si kultivim imazhi politik, veçanërisht kur legjitimiteti i tyre për të ushtruar funksionet publike është në diskutim. Pjesëmarrja e Ballukut në eventin e Tropojës ndërkohë që procedurat për heqjen e imunitetit vijojnë të shtyhen, krijon përshtypjen e një sistemi ku llogaridhënia është vetëm për qytetarët e zakonshëm — jo për ata në pushtet.
Shfaqje të këtilla zhvendosin vëmendjen nga debati substancial për drejtësinë dhe funksionimin e shtetit të së drejtës, duke krijuar një teatër politik ku zyrtarët vazhdojnë “si gjithmonë” edhe kur janë nën hetim penal. Ndërkohë që vendi pret nga institucionet të sqarojnë përgjegjësitë e individëve — qofshin ata ministra apo deputetë — shfaqjet publike si kjo nuk i shërbejnë askujt përveç riciklimit të imazhit publik të të pandehurve.
Në fund, çështja nuk është vetëm për Ballukun — është për standardet e qeverisjes dhe fuqinë e drejtësisë së pavarur për të nxjerrë përpara ligjit edhe ata që janë më lart në piramidën politike. Nëse kjo mungon, atëherë çdo park eolik apo investim tjetër, sado i madh apo i vlefshëm, do të shërbejë vetëm si dekor i një sistemi ku mbrojtja e pushtetit rëndon mbi drejtësinë.
